Skip to content

Η Κελλυ θελει…

September 6, 2011

Σκηνικο σε παραλια του νησιου στη δυτικη πλευρα.  Ωραια αμμουδια με ξαπλωστρες που διαθετουν τα κοντινα εστιατορια σχεδον δωρεαν (εναντι ενος φραπε το πολυ). Ομπρελλες απο αυτες με το σανο, που δεν ταιριαζουν καθολου μα καθολου σε μεσογειακες αμμουδιες. Θυμιζουν Χαβαη, αλλα ειναι φτηνες πως να το κανουμε.  Οταν φυσηξει κανενα μελτεμακι, παιρνει μαζι του μερικα σανα αφηνοντας κενα στη σκια κι εσυ απο κατω μαυριζεις με στενσιλ και βγαινεις ζεβρα.

Τα προσωπα: 1. η Κελλυ, ενα  γλυκο κοριτσακι περιπου τεσσαρων χρονων, σπιρτοζο τσιλιβιθρονι, με κουβαδακι και φτυαρακι επιδιδεται στο χτισιμο παλατιων στην αμμο.  2. Η μαμα της Κελλυς, ωραια υπαρξη καλλιγραμμος περιπου 35 με αψογο μανικιουρ και πεντικιουρ.  3. Ο μπαμπας της Κελλυς και 4. οικογενειακη φιλη θεριακλου

Τα δυο τελευταια προσωπα δεν ειναι σημαντικα στην ιστορια γιατι καθ’ολη τη διαρκεια της, ο μπαμπας πιπιλαει το μυαλο  της οικογενειακης φιλης (η οποια αναβει τσιγαρο πριν σβησει το προηγουμενο, και η φωνη της ειναι λιγο πιο βραχνη απο του Κουγια) να κοψει την κακια συνηθεια.

Η μαμα της Κελλυς ξαπλωνει στην σαιζ λονγκ  και πασαλλειβεται καποιο γρασσο.

Η Κελλυ πλησιαζει την ξαπλωστρα φανερα ανησυχη

Κ: Μαμααααα

Μ:  Ναιιιιι

Κ: Μαμαααα θελω.. τσισακια μουυυυυ

Μ: Ε πηγαινε να κανεις

Κ: Που να παω;

Μ: Στη θαλασσα

Κ: Εκει που παιζω;

Μ: Ναι εκει

Κ: Μα εκει παιζω θα μυριζει

Μ: Ε πηγαινε πιο κει

Κ:  Εκει που παιζει ο Νικακης;

Μ: Ωωωχ

(Σημειωτεον οτι σε λιγωτερο απο 30 βηματα υπαρχει εστιατοριο με πεντακαθερες τουαλεττες)

Κ: Μαμααααα σου λεω θελω τσισακια μουυυυ

Μ: Καλα, δεν μπορει κανεις να βρει πεντε λεπτα ησυχια, πηγαινε εκει (δειχνει δεκα μετρα πιο κατω που τελειωνουν τα σανα)  και κανε.

Κ: Να βγαλω το βρακακι μου;

Μ: Ναι

Κ: Μα ντρεπομαι

Μ: Καλα ολοκληρη κοπελλα να ντρεπεσαι να βγαλεις το βρακακι σου; (!!!!!!!!!!)

(Εν τω μεταξυ το παιδακι κοντευει να τα κανει απανω του.  Τρεχει στην ακρη αλλα .. πολυ αργα,  τα τσισακια δεν συγκρατουνται αλλο.  Γυριζει καταστεναχωρεμενο)

Κ: Μαμαααα λερωσα το μαγιω μου.

Μ: Δεν πειραζει, πηγαινε στη θαλασσα να βραχεις.

Και σας ρωτω:  Ειναι πραγματα αυτα.  Τα σημερινα παιδια δεν εχουν κανενα σεβασμο στους κουρασμενους γονεις.  Μα να μην την αφηνει μια στιγμη το παλιοπαιδο!  Τς τς τς!

Σας φιλω γλυκα!


13 Comments leave one →
  1. September 7, 2011 4:24 am

    Παλιοκόριτσο, τι να πεις…
    Φιλιά & καλημέρα

  2. September 7, 2011 5:10 am

    “Καλά, ολόκληρη κοπέλα να ντρέπεσαι να βγάλεις το βρακάκι σου;”
    Έγραψε η μαμά!
    Καλημερούδια!!!

  3. September 7, 2011 6:52 am

    Είναι η νέα βερσιόν της διαπαιδαγώγησης των παίδων μάλλον αγαπημένη. Με το βρακί στο χέρι και όπου βρούμε καθόμαστε.. Καημένη Κέλλυ, ελπίζω να βρει τον (κανονικό της) δρόμο κάπου ανάμεσα στο σχολείο και τις παρέες της. Τι να πω? Εγώ πάντα θα πιστεύω και θα ελπίζω στις ευχάριστες ανατροπές…:)))) Φιλάκια πολλά..

  4. September 7, 2011 7:29 am

    Nαι ! μάλιστα ! αγαπημένο μου φιν δεν θα σχολιάσω γιατί αν σχολιάσω θα είμαι σκληρή και δεν θέλω να είμαι σκληρή στο πρώτο ποστ της σεζόν.. καλό φθινόπωρο !

    • September 9, 2011 11:35 pm

      Καλο φθινοπωρο και σε σενα Σοφαρακι. Απιστευτες καταστασεις!

  5. September 7, 2011 7:34 am

    Είμαι σίγουρη Δεσποινάκι μου, πως αν πήγαινε στη φίλη της μαμάς, την θεριακλού, θα έπαιρνε το σωστό δρόμο η Κέλλυ!! Από διαίσθηση το λέω! Η αλήθεια είναι πως το άψογο μανικιούρ-πεντικιούρ όπως και όλα τα “φιασίδια” για να αναδειχθούν θέλουν και το σωστό μυαλό, όπου έχει να κάνει με τη στάση ζωής που έχει η εκάστοτε μανδάμ!!!

    Σε φιλώ με μια ζεστή καλημέρα:))

  6. Δεσποιναριον permalink*
    September 7, 2011 8:06 am

    Καλημερουδια μεσοβδομαδα σε όλους. Προφανως δε με πείραξε το μανικιουρ αφου κι εγω το υποστηρίζω. Ήταν φιν φον. Προφανως δε με ενοχλει η κυρία με τη φωνη του Κουγια. Ένα παιδάκι μωρε το έχετε, ξυπνιο, γλυκούλι, που έπαιζε τοση ώρα χωρίς να σας ενοχλήσει. Μανούλα παρ´το απο το χεράκι και πηγαινε το στην τουαλέτα, η μπαμπά πες έλα Κελλυ ασε τη μαμά να ξεκουραστεί, πάμε στην τουαλέτα. Δηλαδή μουρλαθηκα με λογική του μωρού και τον παραλογισμό των μεγάλων. Και με πείραξε που το παιδάκι πραγματικά στεναχωρεθηκε και ήρθε σε δύσκολη θέση. Μόνο που δεν εκλαψε όταν έφυγαν τα τσισακια.. Κι εκείνοι πέρα βρέχει στο Αιβαλι βροντα! Πφ!

  7. September 7, 2011 9:01 am

    Οκ μια μιρκή ιστοριούλα που λέει νομίζω κάτι παρόμοιο :τις προάλλες μας κάλεσε η από κάτω για τα γενέθλια της κόρης της (έκλεινε τα 2) στον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, που είναι σαν μικρός κήπος. Ας σημειωθεί παρακαλώ στα πρακτικά ότι πριν λίγους μήνες γέννησε η εν λόγω και ένα αγοράκι, οπότε η κοπέλα θεωρείται, αν όχι λεχώνα, τουλάχιστον πολύ νέα μανούλα. Πήγαμε λοιπόν με τα δικά μας τα μωρά με τη σύζυγο και, κάποια στιγμή, να ‘σου η νέα μανούλα με άψογο κομμωτηριακό μαλλί, σούπερ μίνι, δωδεκάποντα (στην αρχή την πέρασα για άλλη με τόσο απότομο ύψος που είχε πάρει), βάψιμο σε σημείο μη αναγνωρίσεως και ύφος δεξιώσεως στον Αστέρα της Βουλιαγμένης. Και δεν ξέρω βρε παιδί αλλά αυτή η αισθητική του ‘κοιτάξτε καλέ, εξακολουθώ να είμαι σούπερ γκόμενα κι ας γέννησα μόλις’ με ξενερώνει, παρότι άνδρας, απίστευτα. Που πήγαν οι παλιές καλές μαμάδες;

    • September 9, 2011 11:18 am

      Ελα Γερασιμε μου, που να πηγαν οι παλιες καλες μαμαδες, κοιτα διπλα σου λιγο!!!! 😉 Τωρα η εμφανιση της καθε μαμας ειναι υποκειμενικο θεμα, αν θελει να εμφανιζεται με μπουζουκλερι στυλ σε παιδικο παρτυ, με γεια της. Ουτε κι εμενα μου αρεσει αυτο που περιγραφεις. Ομως θελω να ακουνε τα παιδια τους οταν απευθυνονται σε αυτους. Οι γονεις μας ειναι οι πρωτες κοινωνικες μας αναφορες. Αν αποτυχει η ρετσετα εκει, απετυχε δια βιου. Χαιρετισμους ε;

  8. Anonymous permalink
    September 7, 2011 12:08 pm

    Δυστυχώς για τα περισσότερα νεαρά ζευγάρια στις μέρες μας, το να αποκτήσεις παιδί είναι μόδα! Το κάνουν γιατί “πρέπει” και οχι γιατί πραγματικά το θέλουν. Συχνά ξεχνούν πως πρέπει να αφήσουν τον αγαπητό ευατό τους λιγάκι στην άκρη και να ασχοληθούν ουσιαστικά με τα κουτσουνάκια τους. Και δεν αναφέρομαι στο μανικιούρ η στα μαλλάκια, αλλά στο να παίξουν μαζί με τα παιδιά τους στην αμμο, να κάνουν τρέλλες με τα νερά, να “τσαλακώσουν” λιγάκι το ιματζ τους ρε παιδί μου…. Τελικά, είναι δύσκολο να είσαι νορμαλ γονιός την σήμερον εποχή. Να κάνεις όλα αυτά τα απλά, καθημερινά, όμορφα, μοναδικά, γλυκά, τρυφερά με τα παιδάκια σου ΧΩΡΙΣ την βοήθεια της Φιλιππινέζας ή της γιαγιάς..!!
    Πολλά πολλά φιλιά αγαπημένη. Εύχομαι ένα πανέμορφο φθινόπωρο!!

    • September 9, 2011 11:20 am

      Μαρια μας! Μια χαρα τα λες. Η δυσκολια του να εισαι νορμαλ γονιος πιστευω οφειλεται οτι οφειλεται στο οτι ποτε δεν εμαθαν εκεινοι. Καλο φθινοπωρο και σε σενα χαρα μου!

  9. zwaki permalink
    September 8, 2011 1:05 pm

    Για να δουμε λοιπόν!! Θα υποταχθει η Κελλυ στο επιβαρημενο γονιδίωμά της ή θα σηκώσει καραούλι ενάντια σε αυτό? Θα το μάθουμε σε 30 χρόνια, όταν η γεννιά της Κέλλυς θα στελεχώνει την Ελλάδα του μέλλοντος.

  10. September 9, 2011 11:24 am

    Πολλες φορες τα παιδια μεγαλωνοντας επηρρεαζονται απο θετικα πραγματα και επιρροες στη ζωη τους. Η Κελλυ στισ 2 ωρες που ηταν διπλα μου μου φανηκε ενα εξυπνο χρυσο παιδακι. Βεβαια και αυτο οφειλεται στους γονεις (να πουμε και μια καλη κουβεντα) Ελπιζω να μη γινεται παντα ετσι στο σπιτι τους. Κι ελπιζω η γενια της Κελλυς να ειναι μια δημιουργικη και καλυτερη γενια. Φιλια ζωακι!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: