Skip to content

9/11 στη δεκατη επετειο

September 11, 2011
tags:

Ειναι περιπου εννεα παρα πεντε και βρισκομαι στο γραφειο μου μπροστα στον υπολογιστη.  Εργαζομαι εκεινη την εποχη στην μεγαλη αμερικανικη εταιρεια Raytheon.  Κατα τη διαρκεια της δουλειας ποτε μα ποτε δεν ακουω παραλληλα ραδιοφωνο η οτιδηποτε αλλο.  Ειμαι συγκεντρωμενη εκει.  Το κτιριο που εργαζομαι ειναι καινουργιο, υπερμοντερνο, μα εντελως αντιλειτουργικο για τους υπαλληλους. Θυμιζει αεροδρομιο οπου πας πας μεχρι να φτασεις στο gate σου.  Και καθε μερα περνας τυπικα απο τον ελεγχο του σεκιουριτα.  Ο οποιος μπορει να σε βλεπει καθε μερα, αλλα αν ξεχασεις την ταυτοτητα σου, δεν περνας μεσα που να εχεις το Θεο μπαρμπα.  Οι ανθρωποι ειναι βλοσυροι, το περιβαλλον χειροτερο.  Περιμετρικα υπαρχουν γραφεια με παραθυρα και θεα το νοτιο τμημα του δακτυλιου της Washington.  Θορυβος δεν ακουγεται καθολου αφου τα τζαμια ειναι αδιαπεραστα απο θορυβο.  Τα υπολοιπα γραφεια ειναι cubicles στο εσωτερικο του οροφου.  Εχω την πολυτελεια να βρισκομαι σε ενα απο τα γραφεια με τα παραθυρα.  Λιακαδερη μερα.  Ειναι περιπου εννεα παρα πεντε το πρωι της ενδεκατης Σεπτεμβρη 1001

Νωριτερα το πρωι αφησα το αυτοκινητο μου στην Good Year της περιοχης μου γιατι ειχα καποιο προβλημα με το λαστιχο.  We will have it ready by 5 Mrs Pavlis λεει ο προθυμος Μπομπ. Με ξεπεταει σπιτι.   Οδηγω το αυτοκινητο του Ερρικου στη δουλεια.

Απο τα cubicles βγαινει η Shelley μια γυναικα που εργαζεται στο δικο μου group.  Η Shelley παντα εχει ενα ραδιοφωνακι διπλα και ακουει πρωινες ειδησεις.

Despina did you hear?  An airplane smashed into one of the twin towers in New York!  Στεκομαι ακινητη και το μυαλο μου περνα μεσα σε δευτερολεπτα απο κακογουστο αστειο καποιων σε τραγικο δυστηχημα.  Ειναι στιγμες που το μυαλο  προσπαθει να συλλαβει το μεγεθος των γεγονοτων και δεν μπορει η δε θελει.  Ακομα θεωρωντας οτι προκειται για δυστυχημα αρχιζω να γραφω ενα μεηλ στον Ερρικο.  Ο Ερρικος βρισκεται στα Χανια στην Κρητη στο Πολυτεχνειο μπροστα σε ενα υπολογιστη.

Οσο γραφω το μυνημα ερχεται η Σελλυ κατασπρη και μου λεει.  Αεροπλανο χτυπησε και τον δευτερο πυργο.  Συνεχιζω να γραφω σαν τρελλη. Μολις χτυπησαν και τον δευτερο πυργο. Ενας ψιλοπανικος κυριαρχει στους διαδρομους.  Send.

Ο Ερρικος διαβαζει το μυνημα και ετσι βιαστικα που τα εχω γραψει δεν καταλαβαινει στην αρχη περι τινος προκειται. Ταυτοχρονα μπαινει ο φιλος μας ο Στελιος στο γραφειο του και του λεει.  Ρε Ερρικο, τι γινεται στην Αμερικη;

Ειναι εννεα και δεκα το πρωϊ της 11ης Σεπτεμβρη πριν δεκα χρονια.  Τωρα ξερουμε οτι προκειται για τρομοκρατικο χτυπημα κι ας μην ξερουμε ακομα τις λεπτομερειες. Η Νεα Υορκη ειναι δυο βηματα απο δω.  Κανεις δε ξερει περι τινος προκειται.  Υπαρχει ενα γενικο μουδιασμα. Μουδιασμα πραγματικο. Απο  το μικροτερο κυτταρο του μυαλου ως τα ακροδαχτυλα.  Ολοι προσπαθουν να μαθουν νεα απο το ιντερνετ και το ραδιοφωνο.  Δεν υπαρχει καμια ανακοινωση ουτε απο την εταιρεια ουτε απο το ραδιοφωνο για την περιοχη μας.

Ειναι 9:40 εκεινο το πρωϊ της 11ης Σεπτεμβρη πριν απο δεκα χρονια.  Χτυπησαν το Πενταγωνο φωναζει η Σελλυ που εχει αναλαβει το ρολο της πληροφορησης.  Φυσικα εμεις δεν ξερουμε οτι εδω και δεκαπεντε λεπτα η πτηση 11 εκανε κυκλους πανω απο τα κεφαλια μας.  Το μουδιασμα γινεται μεγαλυτερο.  Καμια ανακοινωση ακομα. Μιλαμε γι αυτους που επιτεθηκαν και υποψιαζομαστε ποιοι ειναι αλλα ακομα δεν ειναι σιγουρο.

Λιγο αργοτερα ανακοινωνεται και η πτωση της πτησης 93 στη Φιλαδελφεια.  Αισθανομαι ποιλιορκημενη.  Ψαχνω τα τελευταια ψιχουλα ψυχραιμιας.  Στις δυο η ωρα αποφασιζω να φυγω.  Θελω να παω να μαζεψω αυτοκινητα και παιδια και να παω στο σπιτι.  Καθ’ολη τη διαρκεια της διαδρομης που μου φανηκε οτι κρατησε ωρες, ηταν σαν να οδηγουσα σε ενα αγνωστο μερος.  Οταν το μυαλο βρισκεται σε συγχιση ολα παραμορφωνονται. Θυμαμαι να λεω συνεχεια, δεκα μετρα ακομα, δεκα μετρα ακομα.  Οι δρομοι σχετικα ηρεμοι με μια ηρεμια τρομακτικη, ενω θα περιμενα πανικο.

Φτανω στο σπιτι, μαζευω και τα παιδια.  Κλειδωνω την πορτα λες και ο κινδυνος θα εμπαινε απο κει και ξεσπαω σε κλαμματα.

Ενδεκατη Σεπτεμβρη, δεκα χρονια μετα.  Οι ανθρωποι που επηρρεαστηκαν απο το χειροτερο τρομοκρατικο χτυπημα ολων των εποχων, δεν θα τα καταφερουν ποτε να επουλωσουν τις πληγες τους.  Δεκα χρονια μετα οι Αμερικανοι φοβουνται για βεντεττα. Δεν πιστευω οτι θα γινει.  Κακα τα ψεμματα, δεκα χρονια και  βαλε βρισκομαστε σε πολεμο. Και στον πολεμο παιρνεις το μερος καποιου.   Χωρις να εχω κανενα μα κανενα προβλημα με την μουσουλμανικη κοινοτητα της Αμερικης (διοτι δυστυχως πολλοι Αμερικανοι εχουν)  θα παρω το μερος των πληγεντων.  Οπως θα παρω το μερος των Γιαπωνεζων στη Χιροσιμα, οπως θα παω με τους Αρμενιους στη σφαγη τους.   Γιατι εχει καταντησει, μια πολιτικη, ενα καθεστως, ενα συμφερον να φερνει πανικο, θρηνο και πενθος στη ζωη πολλων ανθρωπων.  Κι ας λενε τωρα για τιυς ηρωες της πτησης 93.  Εκεινοι ηταν εξιλαστηρια θυματα και οι πολιτικοι θα συνεχισουν το εργο τους.

οπως θελουμε να τους θυμομαστε

Ειρηνη στην ψυχη των ανθρωπων που εμειναν πισω.

Σας φιλω γλυκα.

17 Comments leave one →
  1. September 11, 2011 5:03 pm

    Μία από τις ημερομηνίες που όλοι, θυμούνται ακριβώς, πού βρίσκονταν και τι έκαναν εκείνη την ώρα. Με κάθε λεπτομέρεια.
    Η πρώτη μου σκέψη ήταν “Τι εφέ!!! που έχει αυτή η ταινία!” και μετά το μάτι δεν σηκώθηκε από την τηλεόραση.
    Ποτέ ξανά τέτοια καταστροφή!
    Φιλιά πολλά, Δέσποινα.

    • September 12, 2011 9:37 pm

      Ετσι ειναι Φωτεινη μου.τα θυμομαστε ολα πριν απο την καταστροφη. Πολλα φιλια.

  2. September 12, 2011 5:32 am

    Διαφωνώ με τα τυφλά χτυπήματα όπως αυτό , με το να την πληρώνουν αθώοι αλλά πλήρωσε με ακριβό τρόπο την πολιτική που ξεκίνησε ο πατέρας Bush απέναντι στον Ισλαμικό κόσμο. Οι Άραβες εδώ, τους έδωσαν ένα μάθημα που μάλλον δεν έμαθαν, τί σημαίνει επίθεση στην καρδιά μιας χώρας με αιτίες και αφορμές.
    Η επίθεση αυτή άλλαξε τον κόσμο , θέλω να πιστεύω ότι προοδευτικά θα ξεφύγει η όλη της θεώρηση από τη μανιχαϊστική λογική ( άσπρο-μαύρο, καλό – κακό ) και θα μπει στις σωστές διαστάσεις όπου οι λαοί ομονοούν και συνεργάζονται για το καλό του πλανήτη πια … θα ωριμάσουμε κάποτε πού θα πάει…

    ΥΓ/1: το ξέρω ότι κι εσύ όπως κι εγω είμαστε υπέρ των μικρών επιχειρήσεων. Θα ήταν αδύνατο μια φιν φον προσωπικότητα να μην λατρεύει τα λιλιπούτεια μικρά μαγαζιά που παράγουν ή προωθούν προϊόντα με μεράκι και γούστο. Απλά, έπρεπε να γράψω την οπτική μου για την αμερικάνικη πραγματικότητα όσον αφορά αυτές τις επιχειρήσεις.

    ΥΓ/2 : σημειώνω ότι είσαι η μόνη που εγκρίνει το couleur jaune σε μένα !!! καταγράφηκε ! καλή σου μέρα καλό μου φιν φον . Συγνώμη που απαντώ σήμερα και σε προηγούμενη ανάρτηση και σε F/B από εδώ αλλά είπα να μη σε κουράσω -:)))

    • September 12, 2011 9:44 pm

      Ο Bush δεν πληρωσε τιποτα, οι αθωοι πληρωσαν και συνεχιζουν να πληρωνουν την ταχα μου προστατευτικη πολιτικη της Αμερικης. Σο Φαρακι μου αυτο που ευχεσαι η θελεις να πιστευεις θα ηταν θαυμα. Εγω κι εσυ δεν θα το δουμε ομως αν ποτε συμβει.

      Για το υγ1 την επιτυχημενη μικρη επιχειρηση την επικροτω και την σωστη την υποστηριζω. Οσο για την Αμερικα αν ποτε μαθουν να τυλιγουν ενα δωρακι, καλα θα ειναι.

      Για το υγ2, εγω λεω αυτα που βλεπω!!! Φιλια!

      • September 13, 2011 4:00 am

        Oι Bush και οι κάθε είδους Bush αυτού του κόσμου, εννοείται ότι δεν πλήρωσαν τίποτα. Το θέμα είναι να ξυπνήσει κάποια στιγμή η αμερικανική κοινή γνώμη από τον ηλίθιο λήθαργό της, να πάψει να θεωρεί την ασφάλειά της δεδομένη ( λες και ζούμε στον Β’ Παγκόσμιο που δεν τους έφταναν τα αεροπλάνα του Χίτλερ και του Χιροχίτο ) και να ξέρει ότι είναι κομμάτι αυτού του πλανήτη που εκτός από ανεγκέφαλες, κοστοβόρες και αναποτελεσματικές επεμβάσεις έχει και ευθύνες . Το πιο τραγικό με αυτή τη χώρα είναι δεν αναγνωρίζει μετά ούτε τους βετεράνουν αυτών των πολέμων που κάνει. Μάλιστα υπάρχει και ένα τσιτάτο που λέγαμε χθες με το γιο μου με αυτό αλλά δεν το θυμάμαι . Καλημέρα φιν φον μου, εκεί στο μακρινό DC !!!

        • September 13, 2011 7:57 am

          Και ομως Σο Φαρακι, η αμερικανικη κοινη γνωμη δεν θεωρει καθολου την ασφαλεια της πλεον δεδομενη. Ομως δεν αντιμετωπισε το θεμα σωστα ψαχνοντας για αιτιες, αντιθετα δημιουργησε την χομλαντ σεκιουριτι που ειναι τσεκουρι στη φορολογια και αχρηστη κατα το 75% για να μην αναφερθω στην ταλαιπωρια που υφισταται ολος ο κοσμος. Και ο μεσος αμερικανος πληρωνει ταχα για να εχει το κεφαλι του ησυχο οτι προστατευεται ενω δεν ειναι ετσι τα πραγματα. Ασχετα με αυτη την ανοητη αντιμετωπιση, η τραγωδια ειναι τραγωδια και χιλιαδες ανθρωποι ειναι αθωα θυματα. Οι βετερανοι ειναι αλλη κουβεντα και ειναι σε καλυτερη κατασταση απο πολλες αλλες χωρες.

  3. panathinaeos permalink
    September 12, 2011 5:24 pm

    Δεσποιναριον!!!!!!! Συμφωνω απολυτα. Ο πρωτος που πληρωνει τα σπασμενα ειναι αυτος που χανει τη ζωη του, η που βλεπει τη ζωη του να ερχεται αναποδα και να μην γυρναει ξανα στη θεση της. Πριν απο λιγες μερες ειδα στο ΣΝΝ ενα πυροσβεστη που απο το σοκ που επαθε στο διασωστικο εργο κατερρευσε και σημερα ειναι πρακτικα ενας αναπηρος ανθρωπος.
    Το ζητημα ειναι πως αντιδρα μια Δημοκρατια και οι θεσμοι της σε αυτες τις τυφλες τρομοκρατικες ενεργειες. Κατα την αποψη μου μονο ενας τροπος υπαρχει. Η περαιτερω ενισχυση της Δημοκρατιας. Εν προκειμενω η προσφατη περιπτωση της Νορβηγιας ειναι χαρακτηριστικη.
    Στη δεκαετια λοιπον της 9/11 ας δουμε που βρισκεται η Δημοκρατια στον κοσμο σε σχεση με δεκα χρονια πριν. Ιδιαιτερα σε σχεση με την ιδιαιτερα ενδιαφερουσα Ανοιξη της Βορειας Αφρικης αλλα και την περιπτωση της Συριας. Αν μη τι αλλο, ο κοσμος εγινε πιο δυσκολος, πιο περιπλοκος.

    • September 12, 2011 9:53 pm

      Κι εγω συμφωνω μαζι σου αγαπητωτατε (τι μου κανειςςςς;) Τα θυματα πραγματικα ειναι αυτοι που μενουν πισω και πρεπει να ζησουν με τις πληγες και τις αναμνησεις. Για την ενισχυση και θωρακιση της δημοκρατιας, πιστευω οτι οι λαοι εχουν χασει την πραγματικη της εννοια, αν ποτε την καταλαβαν δηλαδη με αυτα που βλεπουμε. Οχι ειμαστε χειροτερα συγκριτικα με 10 χρονια πριν κι αυτο ειναι σκετη απογοητευση. 😦

  4. September 12, 2011 6:00 pm

    Koιτάζω τις εφημερίδες του κόσμου, σήμερα, και κάτι μου χτυπάει περιέργο. Μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε πρόσωπα μαύρων, μελαψων, κατατρεγμένων ανθρώπων να κλαίνε απεγνωσμένα πάνω από φέρετρα…. Και ξαφνικά άλλαξε το σκηνικό η ‘αρεία’ φυλή’ απεγνωσμένη πια και να τους παρηγορεί κάποιος που ίσως άλλες εποχές να ήταν από την πλευρά αυτών των κατατρεγμένων. Συμφωνώ μαζί σου, ότι αυτή η επίθεση ήταν άνανδρη, πέρα για πέρα εγκληματική και στο τέλος μια παντελή ήττα του παιχνιδιού των εντυπώσεων παγκοσμίως, για το ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί σε αυτό τον πλανήτη. Οι Αμερικανοί έδειξαν την ευελιξία τους και το ό,τι μπορούν αν παναεφεύρουν τον εαυτό τους και το γόητρο τους σαν έθνος, τράβηξαν με το ζόρι επάνω στη κορυφή ένα μαύρο…(Οι Γερμανοί ακόμα αγκομαχούν να ξεπετάξουν τη λέρα από επάνω τους….) . Νομίζω, ότι από εδώ και πέρα αρχίζει να ξεφτίζει αυτή η Ισλαμοφοβία και προχωράμε σε κάποια άλλα επίπεδα, ίσως η Κίνα να γίνει ένα πρόβλημα…Και ο κόσμος γυρίζει πάντα γύρω από δημοκρατικά πολιτεύματα με γερές βάσεις (εννοω strong democratic institution). Oι Νορβηγοί το τόνισαν γιατί έχουν μεγάλη εμπειρία από το ολοκληρωτικό καθεστώς. Eίναι σαν τους χιμπατζήδες που μεγάλωσαν μέσα στα εργαστήρια και όταν τους έβγαλαν άρχισαν να γελάνε και να αγκαλιάζονται…. 🙂
    p.s Σε φιλώ πολλά είπα ..

  5. September 12, 2011 10:20 pm

    Καρδουλα ευχαριστω, δεν με κουραζει να διαβαζω τις αποψεις σας. Δε θελω να βλεπω κανενα προσωπο ουτε μαυρο ουτε ασπρο ουτε χλωμο να υποφερει εξ αιτιας των πολιτικων παιχνιδιων και των οικονομικων συμφεροντων. Πολλες φορες τα εχω σκεφτει αυτα που λες περι καλων και κακων και σε λαικη επεκταση. Οτι δηλαδη οι ανθρωποι που υποστηριζουν με την ψηφο τους ενα ωρισμενο καθεστως ειναι συνυπευθυνοι για τις εξωτερικες πολιτικες. Κι οσο κι αν αυτο εχει μια δοση αληθειας, οταν γινονται τετοιες καταστροφες καταρρεει η αμεσοτητα.

    Η Ισλαμοφοβια υπαρχει εδω σε μαγαλο ποσοστο.
    Τωρα στο μελλον σιγουρα η Κινα θα παιξει (ηδη παιζει) καθοριστικο ρολο σε πολλα. Εδω βεβαια δε θα εχουμε τον παραγοντα θρησκεια, αλλα αυτον της .κουλτουρας.
    Φιλια!
    .

  6. margarita permalink
    September 13, 2011 7:23 am

    οπως συνηθως δεν θα κανω σχολιο πολιτικης υφης αλλα δηλωνω οτι εγω εκεινη την ημερα ειμουνα σπιτι και σιδερωνα ( βλεποντας τηλεοραση ) και στο δευτερο χτυπημα νομιζα οτι τα εχω χασει πια τελειως και τα βλεπω διπλα.. την αλλαγη που εφερε στη ζωη ολων μας εκεινη την ημερα τη χαρακτηριζει και ενας συνοδευων φοβος…. τα χρονια μου στο Ντουμπαι και οι συζητησεις με παρα πολλες ( και το εννοω) μουσουλμανικες οικογενειες που φυγανε απο την αμερικη μετα αυτη τη μερα , γιατι δεν μπορουσαν πια να ζησουν – σημειωτεο οτι εκει ειχαν γεννηθει – in peace .οπως μου λεγανε . μου εδειξε και μια αλλη πλευρα του προβληματος…φιλακια ..

  7. September 13, 2011 8:07 am

    Το προβλημα που αναφερεσαι Μαργαριτα υπαρχει κι εκεινοι που επελεξαν να φυγουν κατα καποιο τροπο απομακρυνθηκαν απο αυτο.. Οι αλλοι που παραμενουν εδω το παλευουν και καλα κανουν. Αν ειχα να επιλεξω αναμεσα απο το να παρω την οικογενεια μου και να παω καπου αλλου η να χασω τους μισους αδικα guess what I would prefer? Σε φιλω κι εγω.

  8. Anonymous permalink
    September 13, 2011 1:27 pm

    Είχα έρθει στην Ελλάδα για παρατεταμένες καλοκαιρινές διακοπές και βρισκόμουν σε ένα ταξί. Ο άνδρας μου ήταν στη Νέα Υόρκη πολύ κοντά στους Δίδυμους. Ο πανικός μου δεν έφυγε ποτέ από μέσα μου (ακόμα και τώρα που γράφω). Οσο για το δέκα χρόνια μετά… έχουμε όλοι κατέβει από το ροζ συννεφάκι μας και βλέπουμε την πραγματικότητα που δεν είναι καθόλου οπως τη νομίζαμε.
    Φιλιά Ελλη

    • September 14, 2011 10:24 pm

      Τι κανεις Ελλη μου? Φανταζομαι την αγωνια σου. Και να εισαι τοσο μακρυα. Θυμαμαι τοτε ειχαν ακυρωθει οι πτησεις προς Αμερικη για μερες. Φιλια και καλο φθινοπωρο.

  9. September 13, 2011 4:28 pm

    Δεσποινάκι, χάρηκα που ανέφερες αυτό το ‘homeland security tax’! Μια φοβερή προπαγάνδα και εκφοβισμός που έχει φτάσει σε γελοίο σημείο, νομίζω. Τα mass media αυτές τις ημέρες επαναλαμβάνανε ότι υπάρχει υψηλός κίνδυνος τρομοκρατίας και μάλιστα πιστοποιημένος από την CIA !! Ηταν σαν διαφήμηση της Κοκα Κολα…. ..

    • September 14, 2011 10:26 pm

      Χα χα εμενα μου το λες που τα ζω καθε μερα! Αυτη η χομλαντ σεκιουριτι ειναι ενα τεραστιο αδικαιολογητο εξοδο.

  10. September 21, 2011 10:21 am

    Συγκλονιστική καταγραφή γεγονότων και συναισθημάτων
    Τα φιλιά μου

    ΥΓ Σήμερα πέρασα από όλα τα αδιάβαστα🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: