Skip to content

ciao bella..

May 30, 2009

WAS_SSHI-exter-1 ειπε ο Sergio και εκανε μια μεγαλη αγκαλια στο δεσποιναριον.  Και αυτο ηταν αρκετο να το κανει να χαμογελα ως τα αυτια.  Δεν ειναι η πρωτη φορα που κανω αναρτηση για το καταπληκτικο Ristorante Italiano στο υπογειο του ξενοδοχειου Χιλτον στην καρδια του Σιλβερ Σπρινγκ.  Αλλα εχοντας προσφατα επισκεφθει το Ντα Μιμος οπου γενικα διαολιστηκα,  η χτεσινοβραδυνη εμπειρια ηταν οχι απλα ενα υπεροχο γευμα αλλα και μια επιβεβαιωση οτι ουκ εν τω πολλω το ευ.

Το Sergio’s δε φαινεται πουθενα εξωτερικα στο ξενοδοχειο. Η εισοδος του ειναι απο το Παρκινγκ.  Υπαρχει και μια εισοδος απο το λομπυ του Χιλτον, αλλα το ξενοδοχειο προβαλλει δυστυχως σαν κυριως εστιατοριο ενα θλιβερο ..στεηκ χαουζ να το πω.. που φερει το ονομα Capital Bleu.  Μια φορα ετυχα να φαω εκει, και αυτο επειδη ο Σερτζιο ειχε κλεισει το μαγαζι για ενα αρραβωνα,  και το διεγραψα απο την λιστα. Ο πραγματικος θησαυρος ειναι στο υπογειο.

Ο Σερτζιο υποδεχεται παντα τους πελατες μιλωντας Ιταλικα και σιγοτραγουδωντας παλιες ιταλικες μελωδιες. Ειναι παντα χαρουμενος και σε οδηγει στο τραπεζι σου.  Στη διαδρομη συνεχιζει να σου μιλα Ιταλικα κι εσυ επιστρετευεις  τις δεκα λεξεις που ξερεις και φιαχνεις ποικιλες προτασεις στις οποιες κυριαρχει το Γκρατσιε.  Ο Ερρικος που ξερει 500 λεξεις φιαχνει πιο περιτεχνες προτασεις.

Απο τα μεσα της δεκαετιας του ’80 λειτουργει παντα στο ιδιο μερος, και δε νομιζω να εχει ποτε ανακαινισθει.  Ειναι αυτο που λεμε κατ’εξοχην οικογενειακο εστιατοριο.  Μαγειρευει  η γυναικα του Σερτζιο και οχι καποιος μεξικανος μεταναστης, ο δε Σερτζιο ο ιδιος φιαχνει το σπεσιαλ ραβιολι της ημερας. Εχει τρεις σερβιτορους οι οποιοι διαφερουν απο τον μεσο αμερικανο σερβιτορο.  Παντα με γραβατα και παντα με το χαμογελο και χωρις  ιχνος υποτελειας αλλα και χωρις ιχνος  επαρσης, σε πλησιαζουν σα φιλοι που προτεινουν το αποψινο γευμα και σε κανουν να αισθανεσαι σαν στο σπιτι σου.   Οταν ασχολουνται με σενα εστιαζουν σε σενα και στη δικη σου παραγγελια και δεν παιζει το ματι τους δεξια και αριστερα.  Και ειναι παντα οι ιδιοι, ενας Αργεντινος, ενας Βραζιλιανος κι ενας Ιταλος.  Ολοι παντως μιλανε λιγα Ιταλικα. Εν τω μεταξυ, ο Σερτζιο, οταν δεν βλεπει πελατες στην πορτα, τριγυρνα  αναμεσα στα τραπεζια, πιανει κουβεντα και φερνει ποτα απο το μπαρ.

Ακριβως επειδη το καταστημα δεν ειναι ευρεως γνωστο και δεν το εχω δει πουθενα να διαφημιζεται,  εχει τους μονιμους θαμωνες του, εκεινοι που πηγαν μια φορα ..δυο και το αγαπησαν.  Εχω πετυχει πολλες ..γνωστες..φυσιογνωμιες.

P5290035 (1024x768)

Οταν ο Σερτζιο εχει φιαξει  ραβιολια, το δεσποιναριον υποκλινεται και παντα τα δοκιμαζει.  Φρεσκια παστα παντα. Η γεμιση αυτη τη φορα ηταν αγγιναρες που αφου ειχαν ψηθει με παντσετα, τις ειχε αλεσει μαζι με γαριδες.  Η σαλτσα ντοματα ελαφρια και καταφρεσκη με κομματακια γαριδας.  Ομολογουμενως ο Σερτζιο φιαχνει την πιο φρεσκια ντοματα σαλτσα απο ΟΛΑ τα ιταλικα εστιατορια της περιοχης.  Χτες του το ειπα κιολας και με κοιταξε… με λατρεια.

P5290036 (1024x768)

Προχωραμε στο ορεκτικο του Ερρικου με κολοκυθακια στο γκριλ, μοτσαρελλα και κοκκινες πιπεριες.  Ιταλικο πιατο, ιταλικα χρωματα,  θεσπεσια γευση.

P5290038 (1024x766)

Η χοιρινη μπριζολιτσα γεμιστη με σπανακι, ηταν η επιλογη του δεσποιναριου σαν κυριως γευμα.  Η σαλτσα ΔΕΝ ηταν βαρεια, με βαση το κρασι και ελαχιστη κρεμα.

P5290040 (1024x768)

Συνοδευοταν απο υπεροχες πατατουλες φουρνου και πρασινα φασολακια.  Το δεσποιναριον εφαγε τις πατατουλες και ο Ερρικος εκλεψε τα φασολακια.

P5290039 (1024x791)

Συνεχιζω με το ψαρι του Ερρικου που ηταν Corbina (ψαρι του Ατλαντικου)  στο γκριλ με ροκα και φασολια κανελινι και ελαιολαδο.  Νοστιμο ψαρακι με τα ωμεγα 3 του και τα ολα του.

P5290041 (1024x756)

Το εσωτερικο, απλο και λιτο. Τιποτα το εξεζητημενο και γιατι αλλωστε.  Αυτη ειναι φωτογραφια του δεσποιναριου.  Η επομενη ειναι απο το ιντερνετ.

DCASSHF_Hilton_Washington_DC_Silver_Springs_dining_sergios1

Μετα απο αυτο το γευμα αποφασισαμε οτι δε θα παρουμε γλυκο, παρ’ ολο που το κανολι και το τιραμισου του, α ναι και η κασσατα, ειναι ονειρο.   Ηταν ηδη αρκετα και δε σας εδειξα και το πιατακι με το σπαγγετι του Ερρικου.  Η παστα φιαχνεται στο καταστημα.  Οπως επισης και το ψωμι.  Το ψωμι ειναι το κατ’εξοχην ιταλικο ψωμι, με σκληρη κορα και χωρις αλατι μεσα.  Καθε φορα ο Ερρικος (που μια φορα στα 8 του ειχε μεινει στην Ναπολη και απο τοτε εχει στησει τον πηχυ ψηλα)  το λεει.  Μονο εκει εχω φαει τετοιο ψωμι.  Και μια μικρη αλλα σημαντικη λεπτομερεια. Ο λογαριασμος ερχεται μονο οταν τον ζητησεις.  Κανεις δε σε διωχνει. Βεβαια τις μερες μας τις πονηρες της κρισης εχει πεσει λιγο η κινηση και ο Ερρικος λεει οτι θελουν να φαινεται γεματο το μαγαζι.  Αλλα ο Ερρικος διακρινεται για την καχυποψια του. Πφ!

Ciao bella.. take good care of this fellow.. ειπε ο Σερτζιο και ανοιξε διαπλατη την αγκαλια του για να αποχαιρετισει το δεσποιναριον.  Και το δεσποιναριον πασαρε τα κλειδια στον Ερρικο γιατι το ρουμπινι κιαντι ειχε κανει καλα τη δουλεια του.

βγαλε μια κολλα χαρτι..

May 29, 2009

..εχουμε διαγωνισμα εφ’ ολης της υλης.  Χρωσταω μια εξηγηση στους αναγνωστες για το ασυναρτητο που πεταξα στο τελος στην προηγουμενη αναρτηση.   “Δε θα κανω αναρτησεις που κατα βαθος δε μου αρεσουν”.

Ετοιμη την ειχα, με εικονογραφηση με επεξηγησεις.. και μετα την διαβασα.  Ετσι ησυχα, μονη μου σαν να ειμαι εγω η αναγνωστρια.  Και αφου την διαβασα,  αντι να πατησω το PUBLISH   πατησα το DELETE. Συνειδητα, συνειδητωτατα , χωρις να λυπηθω την ωρα που μου πηρε να μαζεψω το υλικο η να γραψω δεκα προτασεις.  Ξαφνικα κοιταξα το δεσποιναριο στα ματια (στον μαγικο καθρεφτη) και του ειπα.  Μη σε ξαναδω να γινεσαι υπερφιαλη,  θα σου κλεισω το μπλογκ.

Θα το εχετε καταλαβει, ενθουσιαζομαι ευκολα.  Καλο η κακο δε θα κανω αυτοκριτικη.  Εγω το βρισκω καλο εστω κι αν στην πορεια με απογοητευσει.  Στον μυστικο και αορατο κοσμο του διαδικτυου,  τι ειχαμε, τι χασαμε.  Ενθουσιαζομαι και πολλες φορες πιανω το δεσποιναριο να με ξεπερνα στο φασμα της εκφρασης,  να επηρρεαζεται απο εξωθεν “ενθουσιασμους”  και να της βγαινει στο γραψιμο.  Και οχι, μεχρι στιγμης δεν εχω κανει αναρτηση που κατα βαθος δε μου αρεσει,  αλλα παρ’ ολιγο να την κανω και μου εκοψα την φορα.

Με διαβαζα λοιπον κι ελεγα, καλα βρε δεσποιναριον,  αυτα που δειχνεις ετσι αβιαστα, εσυ πως τα βλεπεις;  Και μου απαντω,  απολυτα ματαιοδοξα!  Ερχεσαι στα λογια μου στη σκεψη μου.  Μηπως να τα παρουσιαζες διαφορετικα;  Ισως, στο μελλον.  Ειλικρινα πιστευω οτι δεν εχει σημασια τι γραφεις αλλα πως το γραφεις.  Σε ποιο βαθμο φτανει η απαξιωση, η σεμνοτητα, η αυτοπροβολη, το καλαμπουρι,  η κολακεια,  η μαλακια;  Αναλαϊζ δις αγαπη μου!  Θα μου πεις,  καλα εισαι σοβαρη;  καθεσαι και προβληματιζεσαι με τετοια.  Εμ!  (θα σου πω)  Οχι μονο ειμαι απο τη φυση μου ετσι (τα ΝΤΙ ΕΝ ΕΗ ενος απολυτου μπαμπα)  αλλα και η πορεια μου στη ζωη και στις χωρες του κοσμου,  η επαφη μου με κοσμο διαφορετικο απο μενα,  η αναγκη μου να συνυπαρξω,  η αδυναμια μου να δεχτω ανοητους συμβιβασμους (κατ’ εμε ανοητους)  .. ολα αυτα με εχουν κανει να παταω φρενα ενστικτωδως.  Καμια φορα αγαρμπα,  αλλα τις πιο πολλες φορες με ..στυλ!!

Αυτη θα μπορουσε να ηταν μια κουβεντα αναμεσα στην ΔΟΥ ΜΟΥ και στην πανασχετη ΔΟΥ ΡΟΥ εαν θυμαστε οι παλιοι. Δε πειραζει, μια φορα το χρονο ας κανουμε ενα εκ βαθεων απολογισμο κι ας προχωραμε ακαθεκτοι σε αλλα! Τωρα που ειδα το ασημενιο καπελο της Δου Μου, το παλιο μου καπελλο το εχω αφησει στην Αθηνα, τι θα φοραω τωρα στη Ρωμη μου λετε; Αμαν πια μ’ αυτα τα αξεπεραστα προβληματα!!! Το ροζ το καουμποϊκο παντως ειναι τελειως πασέ.  Για να μη πω και για το κατσαρο μαλλι! Πφ!
ch2

Υ.Γ. Και μπαϊ δε γουεη, δεν κολλησα, δεν κουραστηκα, οταν συμβει αυτο θα το καταλαβετε. Θα με βρητε ξερη μεσα σ’αυτο το μπλογκ.

το λουλουδι του ροδοδενδρου

May 28, 2009

Μεσα σε τρεις μερες το μπουμπουκι του ροδοδενδρου, ανοιξε σε ενα τεραστιο, ασπρο λουλουδι με απαλες ροζ ανταυγειες. Οτι λογια και να γραψω θα ειναι λιγα. Οι φωτογραφιες μιλανε μονες τους. Αφιερωμενες στην μικρη μου Δαφνη που εχει γεννεθλια (29/5), και στην κυρια Αννα Χ.

P5270005 (1024x768)

P5270002 (1024x813)

P5270004 (1024x766)

Φιλια για καλο Σαββατοκυριακο, και να θυμηθω να γραψω 100 φορες. “Δε θα κανω αναρτησεις που κατα βαθος δε μου αρεσουν”. Ευτυχως, με προλαβε το ροδοδενδρο!

in an orange state of mind

May 26, 2009

Δεκαδες καλοκαιρινα φορεματακια με μπουστο σφηκοφωλια δοκιμασα τελευταια.  Με  τιραντακια, χωρις τιραντακια,  κοντα, μακρυα να σουρνωνται στα πατωματα και κατ’ επεκταση στους δρομους. Και δε μου αρεσε κανενα.  Γιατι ειτε παρα-σερνοταν και το ντηζαϊν δεν επετρεπε να το κοντυνω,  ειτε γιατι ηταν πολυ φαρδεια κατω.  Τελοσπαντων εχω αρχισει να γινομαι παραξενη. Και μετα βρηκα αυτο στο διαδυκτιο.  Ετσι το θελω βρε παιδι μου. Ειναι το τελειο χρωμα,  απλο χωρις φιοριτουρες και κορδελλακια.   Ε, ενταξει  δε θα ειναι τοσο ωραιο σε μενα  οσο ειναι  στο μονδελλακι,  αλλα γιατι τα κανουν πολυπολοκα τα φουστανακια και με δυσκολευουν;   Τωρα σκεφτομαι, να το παραγειλλω, η να περιμενω μηπως και βρω στη Ρωμη κατι ωραιο και απλο, γιατι εδω ..απογοητευτηκα.

….in an orange state of mind…
jesscia_nui

Οτι πιο ωραιο εχει κυκλοφορησει φετος το καλοκαιρι σε γυναικειο αρωμα.  Infusion de Fleur d’Oranger του οικου Prada.  Και ενω η περσυνη εκδοση του κλασσικου Prada Milano ειναι συμπαθητικη αλλα απογευματινο αρωμα και προχωρα στη νυχτα, η φετεινη κρεασιον ειναι πρωϊνη και προχωρα σε καυτο απομεσημερο.   … ….in an orange state of mind…

prada

Στον μελλοντα μινιμαλιστικο μου κοσμο (αυτον που φετα φετα κατασκευαζω στο μυαλο μου) θα ηθελα και το τραπεζακι του Carl Chaffee (Καλιφορνια ντηζαϊνερ).   Αυτο θα το βαλω διπλα στο κρεββατι μου για κομοδινο.

….in an minimalistic orange state of mind…

orange_sliceΣε πολυσυχναστο προαστειο της Αθηνας, σε ενα κηπο που δεν υπαρχει πια.  Τα κλαδια βαραιναν,  τα καλοκαιρια  τωρα ασφυκτιουν .. in a sad state of mind …

P4050257

Ανακαλυπτω στο διαδυκτιο AYTO και μια μικρη υποσημειωση που  προσθετω παρακατω.  Αρωμα μνημης το λενε εκεινοι που το εφιαξαν.  Δε θα παω στο νησι φετος.

… .. in a sad state of mind …

P3300027

Unique museum of citrus fruits on the island of Chios

Orange, is it a fruit or a jewel? The answer today is self-evident but it was not that obvious in the 1900s when oranges were exported from the eastern Aegean island of Chios to Russia individually wrapped in paper with the island’s label printed in Naples, Italy in gold ink.

One of the rare wrapping papers, dating back to the 1920s, is on display at the Citrus Fruits Museum in the city of Chios, among the three museums of this kind in the world (the other two are in Spain and California), established in 2008 to promote local products and the history of the citrus fruit trade on the island of Chios since 1500.

Also on display are orange juice bottles from the 1950s, plate marks, 1900s scales and payroll books belonging to a farm operating in the 1940 when a day’s wage was 30 drachmas and a single orange cost 1 drachma.

Original gravures dating back to the 15th century are on display in a special section of the museum.

portokalis_ilios_1959_2

O Πορτοκαλης Ηλιος .. in a retro state of mind ..

PC090265

going..going ..gone.. in a fast moving orange state of mind…

memorial day weekend 2009 – flash shots –

May 25, 2009

Οπως ειπε και η φιλη μου η Μαργαριτα των μπλογκοσχολιων,  στην Αμερικη δεν εχουν  θρησκευτικες γιορτες, αλλα εχουν ..ηρωες.  Σημερα Δευτερα  γιορταζουν την μνημη των ηρωων τους, κι εμεις οι υπολοιποι,  καθομαστε ηρωϊκα και καταναλωνουμε μπυρες και χοντογκς.  Οι φωτογραφιες που ακολουθουν ειναι σκορπιες εικονες του Σαββατοκυριακου.

P5010078 (1024x730)

P5010080 (1024x769)

P5010081 (1024x768)

αζαλεες

P5230005 (1024x768) (1024x768)

ροδοδενδρο

P5230015 (662x1024)

στον κηπο των παιδιων

P5230016 (1024x768)

P5230007 (1024x813)

του ψηστη του Τεντυ

P5230011 (916x1024)

Γουϊτμορ ο λαοπλανος

P5230026 (1024x768)

καρπουζακι

P5240003 (1024x651)

της ” ωραιοτατης κουμπαρας ”  τα ωραιοτατα κατασκευασματα.

P5240013 (1024x715)

P5240048 (1024x767)

P5240049

μετα τις φραουλες..

… ηρθε η καταιγιδα..

this is not a bookstore

May 23, 2009

P2020082 (1024x768)

Ολοι εχουμε μια λοξα, ολοι μαζευουμε .. κατι. Το δεσποιναριον εχει λοξα με τα βιβλια μαγειρικης. Η συλλογη δε ξερω ποτε εγινε συλλογη, αλλα εχει αρχισει εδω και παρα πολλα χρονια. Νομιζω οτι η πρωτη μου αγαπη με τετοιου ειδους “αναγνωσματα” αρχιζει στο πρωτο ετος των μεταπτυχιακων μου σπουδων. Βρισκω σε ενα αμερικανικο βιβλιοπωλειο ενα περιοδικο μαγειρικης με το ονομα “SPHERE” που ειχε στο εξωφυλλο μια ελληνικη χωριατικη σαλατα. Θελετε η συγκινηση της μικρης ξενητεμενης, θελετε η αναγκη να φιαξω κατι οικειο, αγοραζω το περιοδικο αμεσως, και εχω το νου μου στο ποτε θε κυκλοφορησει το επομενο τευχος.

Στη συνεχεια το περιοδικο αλλαζει χερια και γινεται ” Sphere’s Cuisine”   και λιγο αργοτερα απλα Cuisine.  Για πρωτη φορα βελτιωνεται και η φωτογραφια στο περιοδικο και ο φωτογραφος το βλεπει σαν τεχνη. Τα αρθρα επαναστατικα μεσα στην απλοτητα τους. Θυμαμαι χαρακτηριστικα ενα αρθρο για σαντουϊτς με μια εκπληκτικη εικονα του γνωστου Νταγκγουντ απο το καρτουν “Μπλοντυ” αν το θυμαστε,  ο Νταγκγουντ ηταν παντα με ενα σαντουϊτς στο χερι.

Εν τω μεταξυ ανακαλυπτω το Gourmet.  Και απο τοτε ερχεται καθε εβδομαδα.  Φευγω για το Μοναχο και σιγουρευομαι οτι η συνδρομη θα ερχεται κι εκει.

P2020092 (1024x768)

Τα βιβλια που συλλεγω ειναι απο ολο τον κοσμο, ομως εχω μια ιδιεταιρη αγαπη στα μεσογειακα και φυσικα στα Ελληνικα.   Οντας πολυ “οπτικος” τυπος , οταν ψαχνω για ενα βιβλιο δυσκολευομαι οταν ειναι  ταξινομημενα σε ενοτητες, και μπορει να φανει κουτο αλλα με βολευει να τα καταχωρω ..κατα .. χρωμα.  Παντα ξερω τι χρωμα βιβλιο ψαχνω και το βρισκω πανευκολα.

P2020091 (1024x768)

Πολλοι ξενοι συγγραφεις ασχοληθηκαν με τη συγγραφη  βιβλιων μεσογειακης κουζινας.  Μερικοι με μεγαλη επιτυχια. Για παραδειγμα αναφερω την Paula Wolfert που αν δε κανω λαθος μαζι με την Αγλαϊα Κρεμεζη, εμεινε στην Ηπειρο για να μαθει να φιαχνει πιτες.

P2020084 (1024x769)

Υπαρχει μια ενοτητα βιβλιων μαγειρικης που ειναι γραμμενα απο ιδιοκτητες εστιατοριων και παρουσιαζουν τις συνταγες τους.  Ειναι το αγαπημενο μου ειδος γιατι ειναι παντα ξεχωριστα .   Βεβαια δεν αφοριζω καθολου βιβλια με γενικα θεματα και οδηγιες.  Αναφερω τρια χαρακτηριστικα στα οποια  παντα  καταφευγω για συμβουλες.   Dean and Deluca,  Madelein Kamman και φυσικα το  Cordon Bleu.

P2020085 (1024x768)

Καποτε τα βιβλια μαγειρικης ηταν λιγα, τωρα ειναι πια τοσα πολλα που δεν ξερεις πια τι να πρωτοδιαλεξεις.  Σημερα παιζει μεγαλο ρολο και η παρουσιαση.  Μερικα συνοδευονται απο καλλιτεχνικες φωτογραφιες,  σχεδια,  υπεροχα εξωφυλλα,  εσωτερικη προσεγμενη διαταξη, με λιγα λογια ολοκληρωενες δουλειες.

P2020086 (1024x768)

Μια απο τις αγαπημενες μου συγγραφεις βιβλιων υπηρξε η Julia Childs που την παρακολουθουσα και στην παρουσιαση των εκπομπων της.

P2020087 (1024x768)

Το περιοδικο Gourmet εχει και μια ετησια εκδοση με ολες τις ενοτητες (μενου) των περιοδικων της χρονιας.  Θα μου πεις, αφου εχεις το βιβλιο,  πετα τα περιοδικα.  Νο Νο!  Καποτε σε μια μετακομιση πεταξα δεκα χρονων παλια περιοδικα και το μετανοιωσα.  Ευτυχως που τοτε ειχα κρατησει μερικα παλια τευχη που ειχαν ιδιεταιρη αξια για μενα.

P2020088

Η σειρα Culinaria  ειναι μια εμπεριστατωμενη σειρα με μαγειρικες απο ολο τον κοσμο.  Αφου πρωτα πηρε την Ευρωπη, μετα αρχισε να βγαζει πιο αναλυτικα για καθε κρατος.  Προμηθευτηκα Ελλαδα, Ιταλια και Γερμανια.

P2020089 (1024x769)

Για τις ελληνικες εκδοσεις, τι να πω.  Τωρα τελευταια κυκλοφορουν υπεροχα βιβλια.  Ισως αν δειτε προσεκτικα τις φωτογραφιες μου αρεσει πολυ η γραφη της κυριας Μαριας Χαραμη.   Ο τροπος που προσεγγιζει με καυστικο τροπο οχι μονο οτι εχει σχεση με τη γαστρονομια, αλλα και οι επιλογες των θεματων της.
P2020090 (1024x769)
P2020091 (1024x768)
P2020093 (1024x834)
P2020096 (1024x768)
P2020097 (1024x693)
P5230050 (1024x752)

Εκτος απο το περιοδικο Gourmet, το  Bon Appetit  και το Food and Wine.   Εδω στην βιβλιοθηκη μενουν τα τελευταια 4 χρονια ενω σε αλλη βιβλιοθηκη στο κατω  λιβινγκ ρουμ εχουν μεταφερθει τα παλιοτερα βιβλια και τα παλιοτερα περιοδικα.  Αναμεσα στα περιοδικα πολλα ελληνικα που εφερνα κατα καιρους και πολλα ενθετα απο εφημεριδες.  Υπηρχε παλια μια φανταστικη εκδοση η “Γευση 4 εποχες” αλλα καπου σταματησε να βγαινει. Κριμα γιατι ηταν εξαιρετικο.

P5230049 (1024x764)
P5230046 (768x1024)

Εχω και μπλογκοφιλο βιβλια!

P5230045 (1024x768)
P5230044 (1024x768)
P5230039 (768x1024)

Τελος σας δινω μια γενικη αποψη της βιβλιοθηκης που εχω μαζεψει ολα αυτα τα βιβλια.  Στη γωνια που καθομαι και σας γραφω,  την εχω δεξια μου.   Καμαρωνω πολυ για τα βιβλιαρακια μου και μοιραζομαι τη χαρα και το καμαρι μου μαζι σας σημερα.  Και σιγα σιγα θα το γυρισουμε ολο το δωματιο!!   Πολλα γλυκα φιλια!

P5230048 (768x1024)

ο παγκος μου με τα τζουμπλεκια του

May 21, 2009

P5170021 (1024x768)

Μεχρι προχτες, ενας μικρος χαμος γινοταν στον παγκο μου.  Χαρτια, περιοδικα, κερια, φυτα, μπλι μπλι, ολα μαζι κι ανακατα.  Ο παγκος μου ειναι λιγα βηματα πιο περα απο τη γωνιτσα που καθομαι και σας γραφω τα βραδυα.  Τον συγυρισα ομως!  Και τωρα που ειναι νοικοκυρεμενος μπορω να σας τον δειξω!

P5170016 (1024x768)

Βιβλιαρακια και περιοδικα διακοσμησης που μελεταω για ευνοητους λογους.  Το σι ντι ρολογακι μου το ειχε φερει ο Ερρικος απο το Berkeley.

P5170015 (1024x726)

Καταλογοι μοδας απο το Nordstrom που δεν τους πεταω γιατι εχουν ονειρεμενο design.

P5170022 (1024x741)

Κατ’ευθειαν απο το Ελ. Βενιζελος τα ομορφα περιοδικα που εχουν ιδιεταιρη αξια.  Η μουρανο καρδουλα παλι δωρακι του Ερρικου.

P5170024 (1024x729)

Περιοδικα που μελεταω αυτες τις μερες περι ..Ρωμης,  σχεδιαζοντας ενα ταξιδακι. Αριστερα  το… μπαμπλγκαμ!

P5170017 (1024x768)

Ελληνικα περιοδικα που φερνω παντα για να μου κρατανε παρεα.  Στη φωτογραφια το δεσποιναριον οκλαδον με τη φιλη της την Ντανυ στο Ταλιν της Εσθονιας απο φοιτητικη εκδρομη.

P5170030 (1024x947)

Συλλογη απο μικρα κεραμεικα ζαρζαβατικουλια και φρουτακια (εδω φαινονται λιγο πιο μεγαλα απο οτι ειναι στην πραγματικοτητα)  που εφερε το δεσποιναριον απο το Σαν Φρανσισκο.  Τα φιαχνουν οι κινεζοι και τα πουλανε στο Τσαϊναταουν.  Ειναι εκπληκτικα  “αληθινα”.  P5170028 (1024x1024)

Παραμεριζω τα φρουτακια και εμφανιζεται μια κουκλαρα Ανδαλουσιανη με σκουλαρικακια  sherry.  Σουβενιρ απο to Cadiz (ηταν μεσα σε ενα γουελκαμ τσαντακι που μας εδωσαν σε ενα συνεδριο)

P5170033 (1024x768)

.. κι ενα αρχαιο δεσποιναριον (καπου 22)  σε μια παραλια.   Τοτε ειχαμε μανια με την μαυροασπρη φωτογραφια και τις εμφανιζαμε μονοι μας.  Σε επομενη αναρτηση θα σας παρουσιασω την γωνιτσα που γραφω και την κουζινοβιβλιοθηκη μου.  Πρεπει πρωτα ομως να τα..συγυρισω!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers