μια αναρτηση ολη δικη τους

Οι κροκοι ειναι τα πρωτα λουλουδακια που σκανε μυτη μεσα απο τον πετικα γυρω απο τα δεντρα μου τελος Φλεβαρη με αρχες Μαρτη.  Μικρες μικρες παρεουλες  σε ασπρο, κιτρινο αλλα κυριως σε ανοιχτο και σκουρο μωβ.  Ειναι το πρωτο σημαδι της ανοιξης και η πρωτη χρωματιστη πινελια στο χωμα οταν ολα ειναι ακομα σταχτια.  Φετος τους ειδα ξαφνικα στην αρχη του Μαρτη και ξαφνιαστηκα. Εδω και δυο εβδομαδες βγαινουν κι αλλα μπουκετακια εκει που περσυ δεν υπηρχαν. Οι μικροι αυτοι βολβοι πολλαπλασιαζονται κατω απο το χωμα και καθε χρονο φερνουν και καινουργια παιδακια. Εδω και δυο εβδομαδες ανοιγουν τα μπουμπουκακια τους το πρωι και κοιτανε τον ηλιο, και μολις σουρουπωσει, τα πεταλα κλεινουν και τα κεφαλακια γερνουν προς τα κατω.  Και ολο λεω, α μαραθηκαν, τι κριμα και την επομενη το πρωϊ παλι με ξαφνιαζουν.

Εν τω μεταξυ εχουν σκασει και τα μπουμπουκακια της μανολιας.  Με λιγη λιακαδα σε μερικες μερες η ανοιξη θα ειναι ορατη παντου.  Και φυσικα οπως καθε χρονο οι τρεις ωυφουλες μου θα κανουν διαδυκτιακη παρελαση.  Γιατι αυτες ειναι ισως η μονη αναρτηση που επαναλαμβανεται καθε χρονο.  Φετος μαλιστα που εκεινες οι  χιονοθυελλες  τους ρημαξαν τα κλαδια και τις τσακισαν,  ελπιζω μετα το κλαδεμα και την περιποιηση να μη μας απογοητευσουν.

Ετσι ενω ο ανθρωπος εχει βαλθει να αυτοκαταστραφει, η φυση δεν αλλαζει το προγραμμα της.  Καθε χρονο πανω κατω την ιδια μερα, η γη θα γενναει πρωτα τους κροκους, υστερα τους ασφοδελους και μετα τις τουλιπες.

Ειναι τοσα πραγματα που θα μπορουσα να γραψω εδω σ’ αυτο το μπλογκ.  Ομως αυτες τις μερες οτι και να σκεφτω ειναι κατι  λυπηρο.  Και δεν ειμαι γενικα ανθρωπος που θα εξορκισει τις λυπες με χαρουλες.  Κι αν σημερα γεμισα το ποστ με μικρους μωβ κροκους, δεν ειναι για να ζαλισω με τα χρωματα την γκριζιλα του κοσμου.  Δεν ειναι για να ξεχασω την πραγματικοτητα. Δεν ειναι για να αποφυγω τους προβληματισμους. Ειναι για να δειτε το πρωϊ οι φιλοι μου, ενα θαυματακι της φυσης και να θυμαστε οτι  ολα ξαναγινονται.


Σας φιλω γλυκα!

Απριλιατικο, Αη Γιωργιτικο

Σημερα παλι κατεβηκα μια βολτα στον κηπο για να δω απο κοντα τους ανθισμενους θαμνους και τα δενδρα.  Ειναι η δευτερη φαση της ανοιξης,  που αρχιζει οταν οι μανολιες ειναι πια καταπρασινες. Οι ασφοδελοι  μαραθηκαν.  Ο αερας ομως μοσχοβολα απο τις πασχαλιες.  Οι αζαλεες ανθιζουν, το δενδρο του Ιουδα γεμιζει μωβ λουλουδακια, και οι κισσοι βγαζουν καινουργια φυλλαρακια.

Οταν αγορασαμε το σπιτι αυτο το 2002,  ηταν κατακαλοκαιρο ο κηπος ηταν  ολος πρασινος. Δεν ειχα ιδεα τι ομορφια εκρυβαν οι Απριληδες, πραγμα που ανακαλυψα την ανοιξη του 2003.  Πρεπει να ομολογησω οτι τοτε ενθουσιαστηκα, και τα πρωτα χρονια προσπαθησα να ασχοληθω με τον κηπο.  Εκτος απο μερικα κλαδεματα (αυτα που εφτανα) γρηγορα αναγκαστηκα να παραιτηθω για τους εξης λογους.  Δεν φτανω το 80% των θαμνων και δενρδων,  η κοπρια και ο πετικας ερχονται σε βαρεια τσουβαλια που δεν μπορω να κουβαλησω,  και αν υποθεσουμε οτι μπορουσα, η δικη μου δουλεια 2 ωρων δε φαινεται.   Ετσι αφου περασα πολλα σαββατοκυριακα με ακαρπες προσπαθειες και ταλαιπωροντας τη σπονδυλικη μου στηλη,   παρεδωσα τα οπλα αλλου.   Η κηπουρικη μου ασχολια εχει περιοριστει στις γλαστρες, αλλα αυτη ειναι μια αλλη αναρτηση.  Το “γλαστρα weekend”  ειναι το επομενο.

Τον κηπο τον λατρευω τους Απριληδες.  Και καθε χρονο θα φερνω τα χρωματα,  τα αρωματα και τα απιστευτα σκηνικα της ανοιξης.  Ελπιζω του χρονου να ειναι πιο “ποιοτικες” οι φωτογραφιες.  Η μικρη Olympus παραδιδει τα οπλα καθε μερα και περισσοτερο.  Εχουμε φτασει να βγαζουμε μαζι 4 φωτογραφιες πριν μας προκυψει η ενδειξη “αδεια μπαταρια “.   Τι καθομαι.. δε θυμαμαι αν σας εχω πει  ποτε,  δυσκολα αποχωριζομαι τα αγαπημενα μου αντικειμενα.

Τελειωνει ο Απριλης,  τρεχει ο χρονος,  ησυχαζουν τα ηφαιστεια.  Ξημερωνει του Αη Γιωργη αυριο.  Δεν εχω κανενα Γιωργο, εκτος απο ενα παπου που δε γνωρισα.  Εχω ομως τρεις φιλους που γνωρισα εδω, και σ’αυτους αφιερωνω τη σημερινη αναρτηση.  Λουλουδια για την μελισσουλα, για τον Γιωργο Βαρβακη και για τον αγαπημενο μου Ζερβουλακο.

Σας φιλω γλυκα.

στην ωρα της!

Πιστη στο ραντεβου της με την ανοιξη, ουτε Εγγλεζα να ηταν.  Στις 21 του μηνα ακριβως, η αγαπημενη μου Θιβετιανη Μανολια σκαει το πρωτο ροζ μπουμπουκακι.  Η φωτογραφια εδω ειναι απο  το πρωϊ της Δευτερας, 22 Μαρτη.  Ο καιρος ομως ειναι μουρτζούφλης και βροχερος. Ετσι δεν μπορω να αποτυπωσω το γλυκο ροζακι σε ολο του το μεγαλειο.  Συμφωνα με τους γκουρου του καιρου,  ο ηλιος θα μας επιστεψει ξανα την Τεταρτη.

Ενταξει,  ξερω.. την μανολια σας την φερνω τετοια εποχη εδω και τεσσερα χρονια.  Ομως ειναι οτι πιο ομορφο εχω στον κηπο μου.  Ειδικα για αυτα τα δενδρα δε με πειραζει να επαναλαμβανομαι.  Και φανταζομαι να μη πειραζει ουτε κι εσας,  γιατι θα εχει και την σχετικη συνεχεια.

Της τρελλης θα γινει στην φυση τις επομενες μερες.  Μπορεις να καθεσαι να χαζευεις πως αλλαζουν ολα.  Ενα ακομα παραδειγμα ειναι ο θαμνος που αντικρυζω εξω απο το γραφειο μου, και που την Παρασκευη ηταν  γεματος μπουμπουκακια.  Δυο μερες λιακαδα και τα μπουμπουκια ανοιγουν, τα λουλουδια ωριμαζουν και ηδη  σκορπανε τα πεταλα.  Δειτε τον κι αυτον.

Αλλα νεα…

Τωρα τελευταια παρατηρω οτι ωρισμενα μπλογκς πληροφοριακης (προσωπικα θα ελεγα προπαγανδιστικης)  φυσεως μας εχουν ταραξει στα mails  και  στα links.   Τα ιδια που βλεπω εκει, τα βλεπω στα spam της Πρες που τα σταματα. βεβαιως . Φαινεται ομως οτι οι δημιουργοι τους ειναι αποφασισμενοι να τα γραψουν οπου μπορουν.  Φυσικα μπορω να τα φιλτραρω ακομα και στο mail,  ομως πραγματικα δυσανασχετω με αυτες τις μεθοδους.  Μεχρι κι ενα mail απο καποιο μπλογκ για τις ενοπλες δυναμεις μου ηρθε.  Κατα καιρους επαιρνα σκορπια τετοια μεηλς, αλλα τις τελευταιες δυο εβδομαδες, η κατασταση εχει παραγινει.

Εκοψα τη γιογκα.. α ναι δε σας ειπα ποτέ οτι αρχισα πριν αρκετες εβδομαδες να κανω γιογκα. Με ενα μικρο γκρουπακι τεσσαρων ατομων, εδω στη γειτονια.  Τοτε σκεφτηκα.. θα κανω μερικα μαθηματα και μετα θα παω με χαρα στο μπλογκ και θα τους πω τι ομορφα που ειναι.  Ερχομαι σημερα απαυδισμενη.  Δε ξερω πως το ειδε η δασκαλα και ποτε το αναβαλει, ποτε το αλλαζει οποτε την βολευει.  Βρισκω οτι δεν εχει μεθοδο και οσες φορες πηγα βαρεθηκα τη ζωη μου.  Δεν δυσκολευομαι να κανω τις ασκησεις αλλα ειλικρινα δε βρισκω σε τι μου κανουν καλο.  Χαλαρωση μπορω να κανω σε πεντε λεπτα μονη μου οταν θελω.  Γιατι το να ακουμπησω τον ενα αγκωνα με τον αλλο, η να μπουσουλαω σα γατα μου κανει καλο,  ιτς μπηγιοντ μη!  αν με ρωτησετε σημερα θα σας πω οτι ηταν χαμενος χρονος.

Σας φιλω γλυκα

Un año de amor

Αφιερωμενο στην Κατερινα του μπλογκ που ειναι ερωτευμενη.  Αφιερωμενο σε ολους εσας που ειστε ερωτευμενοι. Και αν δεν ειστε, να πατε να ερωτευθειτε τωρα!

k7

Θα σε παρω απο το χερι και θα καθησουμε κατω απο τα δενδρα, κι εκει στο ξεφωτο θα σε κοιτω στα ματια και θα καταλαβεις ποσο σε λατρευω.

k3

Η ανοιξη εστρωσε λουλουδια πανω στο φρεσκο χορτο για μας.  Ελα να περπατησουμε ξυπολητοι, να ξαπλωσουμε πανω τους.

k9

Θα σου μαζεψω ενα μπουκετο ασφοδελους για να θυμασαι αυτη την ανοιξη.  Θα ειναι κιτρινοι και ασπροι και θα στους δωσω μαζι σου.

k5

Θα παιξουμε κρυφτουλι κι αν με βρεις, ειμαι δικη σου.

k4

κι οταν αρχισει να βρεχει και οι ασφοδελοι ριξουν τα κεφαλακια τους στο χωμα

k1

.. θα παρουμε το μονοπατι που βγαζει στο σπιτακι με τους κισσους.

k12

Ειναι κριμα να παει χαμενη η ανοιξη…

..κι ενα μπουκετο υστερογραφα..

θα λειψω απο το μπλογκ μου δυο η  τρεις μερες, μη παραξενευτειτε αν δεν απανταω..

.. οι φωτογραφιες και τα λουλουδια ειναι απο τον κηπο του δεσποιναριου..

η φωτογραφια στην επικεφαλιδα ειναι απο το παραθυρο του γραφειου του δεσποιναριου, τωρα που ολα τα δεντρα ειναι ανθισμενα..

.. πολλα γλυκα φιλια.