thanksgiving fashion trends 2010

Bonjour, και θα ηθελα την αμεριστη προσοχη σας για θεματα φιν-φον που προεκυψαν φετος στην οικια της “ωραιοτατης” μου κουμπαρας.   Βαλαμε τα καλα μας και πηγαμε, οπως καθε χρονο. Η κουμπαρα κομψοτατη με γκρι φορεματακι, η βαφτισιμουλα (που μας εχει περασει στο υψος ζωη ναχει) με ασημενιο φορεματακι και βελουδινη ζωνη. Τα βλεμματα ομως ολων συγκεντρωθηκαν στο νεο τρεντ “φλιπ δε ταϊ οβερ” που λανσαραν τα αρσενικα μονδελα της μαζωξης!

Εδω βλεπουμε τον Ερρικο να προτεινει την μοδα.

Κι εδω βλεπουμε τον “ωραιοτατο” κουμπαρο να ακολουθει!

Και εδω οι κυριοι μετα την πασσαρελλα ξεμερδιζουν το πατροπαραδοτο πτηνο!

Εδω σας φερνω μερικες φωτογραφιες απο το τραπεζι των Ευχαριστιων, χωρις να μπω σε περισσοτερες λεπτομερειες γιατι εδω και τρια χρονια κανω πληρη περιγραφη των εδεσματων.  Μπορειτε να δειτε τις παλιοτερες αναρτησεις.  Η κουμπαρα οπως παντα ξεπερασε τον εαυτο της σε νοστιμιες και περιποιηση!

Για τελευταιο αφησα ενα ζευγαρι παπουτσακια που φορουσε ενα φιν φον μωρο που ηταν μαζι μας στο σπιτι της “ωραιοτατης ” κουμπαρας. Σε περλε και μαυρο λουστρινι. Τα παπουτσακια αυτα ειναι μοντελακι της Marie Chantal πριγκιπισσας της Ελλαδος. Και τα παπουτσακια μεν ειναι μια χαρα, αλλα οταν ακουω πριγκιπισσα της Ελλαδος με πιανει κατι σαν αμοκ. Απο που κι ως που η κορη του Μιλλερ, που πηρε τον γιο ενος εκπτωτου βασιλια μου εγινε πριγκκιπισσα και της Ελλαδας και της Δανιας; Συγνωμη δηλαδη εγω ειμαι ΠΙΟ πριγκιπισα της Ελλαδος απο την Μαρι Σανταλ, και επι πλεον ειμαι και μαρκησια του Νεου Κοσμου, και δουκισσα της Μαριενλπατς και μαχαρανη της Καπουρταλας (οταν φορω πετσετα μετα το λουσιμο). Γιναμε ολες γαλαζοαιματες πια!

Και του χρονου λοιπον και σας φιλω γλυκα!

 

μεθεορτια

Αποψε κλεινει το κεφαλαιο “γιορτη Δεσποιναριου” με την τελευταια αναρτηση.  Οι φωτογραφιες ειναι λιγο πριν ερθει ο πρωτος καλεσμενος.  Απο εκεινη την ωρα και μετα το οικοδεσποιναριον σταματα να ειναι μπλογκερ και αρχιζει τις χαιρετουρες τα ματς μουτς και τις περιποιησεις.  Σταθερη στον μπουφε με τα τυρια και τις σαλατες και σταθερη στην επιλογη για τις σουπες, δεν ξεφυγα απο την αρχικη λιστα.  Αρχιζω να πειθαρχω και μ’αρεσει!

Μερικα παραλειπομενα:

1. Οι καλεσμενοι μου ενθουσιαστηκαν με τα λουλουδια που εφιαξα απο χαρτι.

2. Το τσιλι (συνταγη σε προηγουμενη αναρτηση) ηταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!

3. Η σαλατα που ειχε απολυτη επιτυχια ηταν η Ιταλικη.  Belgian endive, ροκα, ραντικιο, μορταδελλα σε λωριδες και μια ελαφρια βινεγκρετ.

4. Το κυδωνοπαστο εξαφανιστηκε πριν το καταλαβω.  Ταριραζει εξαιρετικα με ολα τα τυρια.

5.  Μπροστα μπροστα,  το ρολο με προσουτο ντι Παρμα και  μοτσαρελλα ηταν ενα ακομα φαβορι!

6. Τελευταια στιγμη ο Ερρικος εφερε Beaujolais Nouveau (εποχιακωτατο και φρεσκωτατο) που προτιμηθηκε απο αλλα κρασια που καθομουνα και διαλεγα προσεκτικα για να ταιριαζουν με τα τυρακια.  Ζητω το κοκκινελι!

Σαββατο πρωϊ της προηγουμενης εβδομαδας. Παω καρφωτη στο ζαχαροπλαστειο να παρω μια μεγαλη φρεσκια τουρτα αμυγδαλου με φρουτα (κατω αριστερα).  Ομως δεν ειχε στο μεγεθος που ηθελα (αλλη φορα θα παραγγελνω) κι ετσι πηρα τρια γλυκα για να καλυψω ολα τα γουστα.  Την μικρη μου τουρτα αμυγδαλου (που λατρευω), μια σοκολατενια με περιφερειακα σοκολατομπιρμπιλικια, και μια ταρτα με αχλαδι.  Καθε τουρτιτσα βγαζει ανετα 10 κομματια.  Και ομολογω οτι η ποικιλια με εβγαλε ασπροπροσωπη.  Οι περισσοτεροι ανθρωποι θελουν να γευτουν σοκολατα για να ολοκληρωσουν ενα γευμα.  Εγω παλι με μια μπουκια κρεμα και αμυγδαλακια πουλαω και τα πρωτοτοκια μου!

Σας φιλω γλυκα.Και του χρονου μαζι!  Ετσι δε λενε;

στην τουρλα του Σαββατου!

.. και ενω εχω χιλια πραγματα να κανω, γραφω δυο λογακια για να δωσω το παρον. Αρχιζω αυτη την αναρτηση το πρωϊ και μετα αποτομα την σταματω. Εμαθα ενα λιγο δυσαρεστο νεο, οχι μη τρομαξετε οι αγαπημενοι μου,  αφορα ενα γνωστο μου.  Ομως ανθρωποι ειμαστε, στεναχωρεθηκα . Σημερα καθως οδηγουσα να παω να παρω τις μπαγκετες ολο  αυτον σκεφτομουν.   Αφηνω το προηγουμενο ποστ ατελειωτο γιατι ολο και κατι βγαινει στη μεση. Και οταν τελειωνω, μου τελειωνει και η ενεργεια. Δε γινεται να χασμουριεσαι και να μπλογκαρεις. Ηθελα να γραψω για τις εκλογες, για τις ανατροπες, για το Πολυτεχνειο. Και με προσπερασαν. Οι γιορτες ειναι ομορφες αλλα σε τραβανε μακρυα απο την επικαιροτητα.

Προμηθευομαι οτι χρειαζομαι για την γιορτη μου και αρχιζω τα στολισματα.  Στρωνω τρια τραπεζια (κουζινα, τραπεζαρια, σαλονι)  Οι χωροι ειναι ανοιχτοι και γινεται ανετα επικοινωνια.   Αποφευγω τα τραπεζομαντηλα και παιζω με σου πλα.  Κοιτω τις φωτογραφιες και στην τελευταια με χαλανε τα coasters.  Τα βγαζω και τα μοιραζω σε διαφορα μικρα τραπεζακια.

Φιαχνω το τσιλι και γινεται υπεροχο!

Ο μπουφες εχει στηθει και μενει να σερβιρω λιγο πριν ερθουν οι καλσεμενοι μου.  Στηνω το μπαρακι.  Πλενω ολα τα ποτηρια που θα χρειαστω. Τι ειπατε ..Keep it simple?  Ναι ναι καταληγω στο συμπερασμα οτι δυσκολευομαι.  Την επομενη φορα!

Οι φωτογραφιες ειναι προκαταρκτικες και θα σας φερω φυσικα και την τελικη μορφη τους.  Οπως και του μπουφε.

Αυτο που θελω να πω τωρα πριν εξαφανιστω μεχρι αυριο ειναι οτι θελω μια μερα σ’αυτες τις θεσεις να καθεστε εσεις.  Η Πεννυ, η Μαργαριτα, η Ντια, οι Κατερινες,  οι Λενες, η  Καναδεζα,  το Γαβριλακι, ο Νικος, ο Γιωργης, η Μεροπη, η Μαρια, η Ευη, η Γεωργια, η Λιλυ, η Μινα, η Μαριζα, οι Ελενες, ο Θυμιος, οι Σοφιες , η Χριστινα, η Αλικη, η Γλαυκη, η Ρουλα, η Ναταλια,  οι αλλες Δεσποινες, η Κικη, η Ποπη, η Ειρηνη, η Δωρα με την οικογενεια,  ο Βασιλης με τα κοριτσια του,  η Αντζελινα, η Ντοναμπελα, η Φωτεινη, η Βαλισια,  η Γιαννα, ο Βασιλης, ο Γιαννης, ο Νικολας, η Νατασσα,  ο Χριστοφορος, η Λεια, και ολοι εσεις που μου κανατε παρεα τη χρονια που μας περασε.  Η σειρα δεν εχει σημασια,  μονο που θα χρειαστω να στρωσω περισσοτερα τραπεζιακαι θα το κανω. Η σειρα δεν εχει σημασια. Και αν ξεχασα καποιον, ας μη μου το κρατησει μανιατικο χρονιαρα μερα!

Σας φιλω γλυκα!

 

Keep it simple, make a list, stick with it!

Keep it simple, make a list, stick with it!

Keep it simple, make a list, stick with it!

Keep it simple, make a list, stick with it!

Ετσι να το γραψω και να το ξαναγραψω σαν τιμωρια! Και δε θα μου βγει καλα ο Νοεμβρης αν δεν το εφαρμοσω.  Το καλοκαιρι ειμαι (να μη πω ειμαστε και σας παρω στο λαιμο μου) χυμα. Ερχεται ο Οκτωβρης και δεν εχω λογους να τυποποιουμαι.  Και μετα ξημερωνει μια ωραια πρωϊα ο Νοεμβρης, και βρισκομαι αντιμετωπη (σε αποσταση αναπνοης) με διαφορες υποχρεωσεις και πρεπει να δειτε τον τρομο στα ματια μου.

Χτες ειχα ενα τραπεζι στο σπιτι το μεσημερι και ξεσυνηθισμενη απο την υπερενταση στην κουζινα, ομολογω οτι κουραστηκα.  Αυτο ηταν λιγο-πολυ ενα οικογενειακο τραπεζι που δεν σηκωνε πολλες φιοριτουρες, οσο πιο συντηρητικο τοσο πιο καλα.  Ελαφρυ και συγχρονως πληρες.  Ενα πραγμα που παντα σκεφτομαι οταν ετοιμαζω ενα γευμα, ειναι για ποιον το ετοιμαζω.  Ποιες ειναι οι διαιτητικες του απαιτησεις, οι γευστικες του ιδιοτροπιες.  Μερος της φιλοξενιας ειναι να νοιωσει ο αλλος οτι τον σεβεσαι και τον υπολογιζεις.  Ποτε δεν θα ετοιμασω κατι καινουργιο (μη δοκιμασμενο) σε γευμα.  Οπως και ναχει παντως η “κλασσικη ελληνικη” κουζινα χτες ικανοποιησε τους συνδαιτημονες αλλα κι εμας  (την οικοδεσποινα και τον οικοερρικο).  Φωτογραφιες απο το χτεσινο γευμα στον πατο της αναρτησης.

Ετσι λοιπον πηρα το βαφτισμα του φθινοπωρου την Κυριακη.  Ομως εχω κι αλλες υποχρεωσεις λιγο πιο πολυπλοκες μεσα στον Νοεμβρη.  Η μεγαλυτερη ομως θελω να ειναι η γιορτη μου.  Εχω καιρο να “γιορτασω”  στο σπιτι και φετος λεω να μαζεψω οποιον αγαπημενο εχω εδω.  Παντα μου αρεσαν οι ονομαστικες εορτες, περισσοτερο απο τα γενεθλια απο μικρο παιδι.  Τα φωτα ολα αναμενα, τα γλυκα στις πιατελες,  καλαθια με ποτα να καταφθανουν στη γιορτη του μπαμπα των Αγιων Θεοδωρων,  και το βραδυ να μη προλαβαινουμε να ανοιγοκλεινουμε την πορτα.  Θα ειστε εκει; Δεχοσαστε;  Κλασσικο το πρωϊνο τηλεφωνημα.

Φετος θελω γιορτη!

Και ερχομαστε παλι στην ουσια της αναρτησης που περιλαμβανει το δυσκολο κομματι, κανε μια λιστα και μη ξεφυγεις.  Ευκολο να το πεις.  Στη δικη μου απελπιστικη περιπτωση,  φιαχνω μια λιστα.  Μετα η που θα την ξεχασω, η που θα την αλλαξω δεκα φορες.  Με αυτη τη διαδικασια ομως  ξεφευγω και διακλαδωνομαι μεχρι που μπερδευομαι και στο τελος κλαδευω ατσαλα!

Οσο για το “keep it simple”, εκει ειναι που εχω το μεγαλο προβλημα.  Κατ αρχας το απλο για μενα δεν περιλαμβανει ευκολιες του τυπου χαρτινα πιατα και πλαστικα ποτηρια.  Αυτο δεν το συζητω.  Την χαρτοπετσετα σε πολυ κοσμο, αν εναι χαριτωμενη μπορει να την συζητησω.  Το πλαστικο μαχαιροπηρουνο μη το δω μπροστα μου, βγαζω αναφυλαξια.

Σκεφτομαι λοιπον να το συζητησω το θεμα μαζι σας και να δεσμευτω να απλοποιησω τα πραγματα τοσο στην ετοιμασια, οσο και στο περιεχομενο και συγχρονως να μεινω στην αρχικη ιδεα χωρις να αποκλινω πολυ.  Να αποφυγω την υπερπαραγωγη και να σκηνοθετησω μια μικρη ταινια.   ΚΗΠ ΙΤ ΣΙΜΠΛ ΕΙΠΑΜΕ!  Να λοιπον, τελος Νοεμβρη θα κανει και κρυο φανταζομαι!  Εχω στο μυαλο μου να φιαξω δυο σουπες, και να ετοιμασω μερικες πιατελες με θεμα “cheese and wine” .   Οι σουπες θα ειναι μια clam chowder,  και ισως ενα πικαντικο τσιλι (για να εχουμε και λιγο κρεατακι.)  Η πρωτη σουπα ειναι σιγουρη, η δευτερη δεν εχει ακομα αποφασιστει.  Τα τυρια και η συνθεση των πιατελων  θα ακολουθησουν σε επομενο ποστ, τα μελεταω.   Απλα εδω θελω να ρωτησω αν θα σας αρεσε να πατε σε ενα παρτυ με αυτο το θεμα και με αυτα τα φαγητα.  Πολλες φορες ενθυσιαζομαι με κατι, αλλα μ’ αρεσει να ακουω και αλλες γνωμες.

Ετοιμαζω λοιπον λιστες (λιαν προσεχως στις οθονες του πησή σας) για

1. Καλεσμενους

2  Φαγητα

3. Διακοσμηση (κηπ ιτ σιμπλ που να σε παρει)

και σας φιλω γλυκα πριν φερω φωτογραφιες απο το οικογενειακο μεσημεριανο γευμα της Κυριακης.

Sous Chef  Henri επιμελειται τις τελευταιες λεπτομερειες (ακα καθαριζει τα τυρια που ειναι βρωμοδουλεια)

Μενου:

Σπανακοπιττα

Καπνιστη μελιτζανοσαλατα

Σαλατα με μινι

ντοματακια, αγγουρακια και καππαρη

Σουτζουκακια Σμυρναιϊκα στο φουρνο

Πατατες ροδελλες φουρνου ωραιοτατης κουμπαρας

Τυρακια π

οικιλια, φρουτα εποχης

Μηλοπιττα και μπισκοτακια (αυτα τα τελευταια ολα αγορασμενα ειπαμε να μη διαλυσουμε κιολας!)

 

Σας φιλω γλυκα! Χμ νομιζω οτι σας ξαναφιλησα γλυκα πιο πανω αλλα δε βλαφτει. Φιλια σας δινω οχι τσιμπιες!

 

 

memorial day weekend 2009 – flash shots –

Οπως ειπε και η φιλη μου η Μαργαριτα των μπλογκοσχολιων,  στην Αμερικη δεν εχουν  θρησκευτικες γιορτες, αλλα εχουν ..ηρωες.  Σημερα Δευτερα  γιορταζουν την μνημη των ηρωων τους, κι εμεις οι υπολοιποι,  καθομαστε ηρωϊκα και καταναλωνουμε μπυρες και χοντογκς.  Οι φωτογραφιες που ακολουθουν ειναι σκορπιες εικονες του Σαββατοκυριακου.

P5010078 (1024x730)

P5010080 (1024x769)

P5010081 (1024x768)

αζαλεες

P5230005 (1024x768) (1024x768)

ροδοδενδρο

P5230015 (662x1024)

στον κηπο των παιδιων

P5230016 (1024x768)

P5230007 (1024x813)

του ψηστη του Τεντυ

P5230011 (916x1024)

Γουϊτμορ ο λαοπλανος

P5230026 (1024x768)

καρπουζακι

P5240003 (1024x651)

της ” ωραιοτατης κουμπαρας ”  τα ωραιοτατα κατασκευασματα.

P5240013 (1024x715)

P5240048 (1024x767)

P5240049

μετα τις φραουλες..

… ηρθε η καταιγιδα..

Πασχαλια II – αρνακια- το κοκορετσι .. δεν ειναι στη λιστα!

p4180119-1280x960

Αρνακι ασπρο και παχυ ηταν καποτε και κατεληξε στο ταψι μου.  Το ψητο αρνακι στο φουρνο εγινε λουκουμι.  Το στουμπωνω στα σκορδακια και στο αλατοπιπερο στις εσοχες.  Οι πατατες  ειναι ποικιλια γκολντεν και ειναι κιτρινες και τελειες για φουρνο.  Δεν διαλυονται οσο κι αν μεινουν στο φουρνο διατηρωντας το “κυδωνατο ” σχημα τους.  Μπολικο λεμονακι, ελαιολαδο και ριγανη ειναι η ουσια και το αρωμα για το ζουμακι. Σκεπαζω με αλουμινοχαρτο το ταψι και ψηνω σε δυνατο φουρνο για 45 λεπτα.  Χαμηλωνω τη φωτια σε μετρια θερμοκρασια και συνεχιζω να ψηνω ξεσκεπαστο πια για μια ωρα ακομα.  Καθε τοσο και λιγακι περιχυνω το αρνακι με το ζουμακι του.

Τα παϊδακια και τα λουκανικα εγιναν στη σχαρα.  Φυσικα δεν παρελειψα να φιαξω και την πατροπαραδοτη μαγειριτσα.  Μονο με συκωτακι (συνδιασμο μοσχαρισιου και αρνισιου αφου δεν μου ειναι ευκολο να βρω εντοσθια.

p4180105-1280x834

ενα μπωλ μαγειριτσα

p4180109-960x1280

Τα παϊδακια τα ψηνω παντα ακοπα, αφου τα εχω μαριναρει σε λαδολεμονο με ριγανη για τουλαχιστο πεντε ωρες.  Ψηνονται τελεια και δεν ξεραινονται ετσι.

Πασχαλια ΙΙΙ – σαλατες και ποικιλα μπιρμπιλικια –

p4180125-1280x924

Ειχα πολυ καιρο να φιαξω ρωσσικη σαλατα.   Καταναλωθηκε με πολλη ορεξη.  Η κλασσικη σαλατα της πασχαλιας με ψιλοκομμενο μαρουλι, φρεσκο κρεμμυδακι και ανηθο ομως εκλεψε την παρασταση. Τελικα ειναι πολυ πετυχημενο το παντρεμα της μαρουλοσαλατας με τα ψητα αρνακια.

p4180097-1280x960

ω γλυκυ μου εαρ

Μεγαλη Παρασκευη φερνω λιγα απο τα ανοιξιατικα λουλουδια μου.
p4150006-1024x768

βιολεττες

η ευωδια τους θυμιζει εντονα τη βραδια του επιταφιου.

p4150003-768x1024

καλλες

p4150005

ανοιξιατικος πασχαλινος μινι κηπος

p4150015-1024x768

Λεπτομερεια απο κεντημενο τραπεζομαντηλο που κεντησε η κυρια Δαφνη σε ecaille  λινο

p4150014

λεπτομερεια απο κεντημενο τραπεζομαντηλο παλι απο τα χερακια της κυριας Δαφνης. Μαργαριτες σε γαλαζιο λινο.  Αυτα τα δυο παντα τα στρωνω το Πασχα.  Φερνουν την ανοιξη μεσα στο σπιτι.

p4150022

και ενας ευωδιαστος κρινος που μου εφερε χτες η Λετισια.

Μεγαλη Παρασκευη αυριο και θα ειμαι εδω για να ετοιμασω τη γιορτη του Σαββατου. Κοιταζω την Πασχαλια του κηπου αλλα δεν εχει ακομα λουλουδια. Eιναι που πεφτει νωρις το Πασχα.  Κριμα, περσυ ηταν γεματες.

Θα στολισω τα τραπεζια, θα κανω τα τελευταια ψωνια —  μας υποσχονται μια μερα ζεστη και λιακαδερη αυριο —  θα κανω τα προκαταρκτικα μαγειρεματα,  ηρεμα και ξεκουραστα.  Θα τυλιξω τα δωρα των παιδιων. Θα τους φιαξω καλαθακια με  κοκκινα και με σοκολατενια αυγα.  Μου λειπει το σπιτι μου κι ας ειμαι εδω τα βραδυα. Τα πρωϊνα στο σπιτι ειναι αλλη αισθηση.  Αποψε θα κοιμηθω πολυ γλυκα με την προσμονη του αυριο.

red silk eggs

p4050007

Ετσι τα λεγαμε, “κοκκινα μεταξωτα αυγα”.  Στην πραγματικοτητα ειναι σατεν. Ανοιγουν στα δυο και ειναι γεματα απο καλουδια. Σοκολατενιες ελιτσες, βοτσαλακια (τα θυμαστε τα βοτσαλακια; σαν μικρα κουφετακια μερικες φορες πιτσιλωτα), μικρα κιτρινα κλωσσοπουλια παραμορφωμενα απο το ζουπηγμα με μικρα κοκκινα πλαστικα ποδαρακια.  Ολα αυτα πανω σε κοκκινο χορτο για να γεμιζει το αυγο.

p4050008

Επανω στο κοκκινο υφασμα εχουν ζωγραφιες απο κοκκορια, πουλακια η λαμπαδες της λαμπρης.  Δεν τα εχω δει να κυκλοφορουν πια. Στην αρχη αντικατασταθηκαν με αυγα απο γυαλιστερο πεπιεσμενο χαρτι ιλλουστρασιον που ομως δεν ειχαν την αρχοντια των παλιων.

p40500091

Απο τοτε μεχρι σημερα εχουν κυλοφορησει, ενα σωρο γεμιστα αυγα.  Η τεχνη στη σοκολατοποιϊα εχει δωσει αριστουργηματα.  Αλλα απο την σοκολατα δε μενει τιποτα.  Απο τα σατεν αυγα που εχω μαζεψει φερνω μερικα σημερα.  Στην Αθηνα καπου στο παταρι της μαμας πρεπει να υπαρχουν και πιο παλια.

p4050011

Εσεις προλαβατε τα μεταξωτα κοκκινα αυγα;

Των Βαϊων

laurusnobilis05

Ηταν ενα καλοκαιρι στο Πατητηρι στην Αλοννησο.  Ειχαμε παει να παραθερισουμε  για τρεις ολοκληρους μηνες.  Το δεσποιναριον  θα ηταν δε θα ηταν εξι χρονων.  Καποια στιγμη οταν μπορουσε θα ερχοταν και ο μπαμπας.  Ειχε ενα ολοκληρο μηνα αδεια.  Ο μπαμπας στα νησια παντα επιανε παντα παρεα με τους ντοπιους ψαραδες. Του αρεσε πολυ το ψαρεμα, και τα βραδυα πηγαινε μαζι τους, πολλες φορες ολονυκτια με τα πυροφανια η τις τρατες.  Συνηθως ανεθετε στο δεσποιναριον να του φιαχνει τα δολωματα με ψωμι και φετα.  Φιαχναμε ενα ζυμαρι σφιχτο, αλλα τα ψαρια τα πονηρα πολλες φορες ετρωγαν το γυρω γυρω και δεν τσιμπαγανε.

Εκεινο το καλοκαιρι ο μπαμπας γνωρισε ενα ψαρα που τον ελεγαν  Νικο Θεοδωρου.  Η γυναικα του μολις ειχε γεννησει ενα κοριτσακι.  Ο μπαμπας ζητησε να βαφτισει το μωρακι.  Οι γονεις  δεχτηκαν καταχαρουμενοι και ουτε καν ρωτησανε για το ονομα.

Εφτασε η ωρα της βαφτισης.  Και το ονομα αυτης;  Δαφνη απαντα ο μπαμπας.

Ο μπαμπας λατρευε τη μαμα και ηθελε να δωσει στο νεοφωτιστο κοριτσακι το ονομα της.  Ομως ο παπας στην Αλοννησο ειχε αντιρρησεις.  Σταματα αμεσως το μυστηριο και λεει.  Δαφνη δε γινεται, δεν ειναι χριστιανικο ονομα!  Στεναχωρεθηκε ο μπαμπας και το πρωτο ονομα που του ηρθε στο νου ηταν εκεινο της μητερας του.  Το ονομα αυτης, Κωνσταντινα.

Τελειωσε η βαφτιση και ο παπας που κι αυτος στεναχωρεθηκε, πλησιασε τον μπαμπα και τον ρωτησε.  Ε!  πως θα γιορταζε το κοριτσακι αν το βαφτιζαμε Δαφνη.  Ο μπαμπας βρισκοντας μια ευκολη απαντηση του λεει.  Δε ξερω πατερ,  να το γιορταζαμε των Βαϊων που μοιραζουν δαφνες και βαγια.  Ο παπας εκανε πισω και ανεφωνησε.

Μα καλα γιατι δε μου το ελεγες εκεινη την ωρα;  Ομως το μυστηριο ειχε ηδη τελειωσει και το κοριτσακι ηταν πια Ντινα.  Εμεις παντως απο τοτε το καναμε εθιμο στην οικογενεια μας. Οι Δαφνες μας γιορταζουν των Βαϊων!

laurusnobilis05

Την φωτογραφια ισως τη θυμαστε απο περσυ. Η κυρια Δαφνη και το δεσποιναριον στην Αλοννησο.

Παλια υπηρχε κανονισμος στην εκκλησια οτι τα ονοματα επρεπε να ηταν χριστιανκα. Αργοτερα δεχθηκε η εκκλησια να επιτρεπει και αρχαια Ελληνικα αν αυτα ανηκαν σε παπου η γιαγια.  Στην οικογενεια μας ειχαμε βρει ενα παπα στον Αη Δημητρη τον Λουμπαρδιαρη στου Φιλοππαπου που  δεν ειχε κανενα προβλημα να βαφτισει το παιδακι σου Ναβουχοδονοσωρα αν το επιθμουσες.  Ετσι  βαφτιζαμε τους Ροδολφους μας, τους Ριχαρδους μας και τους Φοιβους μας χωρις κανενα προβλημα.  Η μαμα ειχε μια φιλη, την κυρια Διανα, που τοτε μελετουσε ινδικη φιλοσοφια.  Τα κοριτσακια της τα βαφτισε Λαχιρα και Γιογκαναντα σε αυτη την εκκλησια.

Τωρα μενει να βρουμε μια γιορτη και για τον Ερρικο  και ξεμπερδεψαμε!   Χρονια Πολλα και καλη ψαροφαγια.

Υ.Γ και Καναδεζα να χαιρεσαι το Σονυ Βαϊο σου!

fish-7

Δροσερο Υστερογραφο:Κανοντας μια βολτα στα μπλογκς σημερα εκλεψα ενα ποτηρακι μαστιχα που ειχε ο αγαπημενος μας Καλοφαγας Παντελης Cheers!