σε φοντο θαλασσινο με συννεφια

Αγαπημενοι μου φιλοι συνμπλογκερς και μη,  η χαρα μου ειναι απεριγραπτη που κανω αυτη την αναρτηση  οχι πια απο την “αρτηριοσκληρωτικη πρωτευουσα” ,  αλλα απο ενα ομορφο νησι οπως ειναι η Μυτιληνη.   Δεν εχω ωρα να φερω τωρα περισσοτερες φωτογραφιες η να περιγραψω αυτα που βλεπω και απολαμβανω.  Δε θελω να χασω ουτε ενα λεπτο απο αυτη την απολαυση.

Σημερα το πρωι βρεχει λιγο, αλλα το βλεπω εγω το συννεφο.  Θα εξαφανιστει σε λιγο οπως εκανε και χτες.  Ετσι βρισκω ευκαιρια να σας χαμογελασω σε θαλασσινο φοντο.  Οπως βλεπετε το καπελο ταξιδεψε μεχρι το βορειο Αιγαιο.  Στην Αθηνα που ημουν την προηγουμενη εβδομαδα,  χαμογελασα οταν ειδα στην κρεμαστρα τα αλλα καπελα και ετρεξε ο νους μου στις παλιες αναρτησεις.

Οι φωτογραφιες που θα φερω σε επομενα ποστς (οταν γυρισω πια) θα ειναι υπεροχες.  Οχι μονο το νησι ειναι απο τα πιο ομορφα που εχω επισκεφτει, αλλα η καινουργια μου “Λουμιξ”  (που μου χαρισαν προχτες στα γεννεθλια)  ειναι “εργαλειο ανωτερο” απο την αλλη που ειχα μεχρι τωρα.

Σας φιλω γλυκα γιατι μολις ειδα τον ηλιο να σκαει μυτη μεσα απο τα συννεφακια.  Μπλουμ in my mind!

“οταν ειμαι στην Αθηνα αισθανομαι ευτυχια”

.. ετσι ειπε η γκλομπαλ φιλη μου η Σοφη που βρισκεται (χαρα εγω) στην Αθηνα αυτες τις μερες. Και συνηγορησε μαζι της και ο αγαπημενος της Μαϊκλ.  Περπαταει στους δρομους σχεδον χορευοντας,  λεει, και τα ματια της παιζουν δεξια και αριστερα.  This is home!

Τη θυμαμαι μια φορα που την περιμενα στο Συνταγμα  για να παμε να περιδρομιασουμε λουκουμαδες στον Κρινο στην Αιολου (το αγαπημενο μας πρωϊνο σπορ) και κατεβαινε τις σκαλες πετωντας.  Χτες παλι συνειδητοποιησα ποσο πολυ μου λειπει η παρεα της.  Εκει που συνομωτουσαμε κρυφα απο τα αγορια τι θα κανουμε το Σεπτεμβρη.  Καπως ετσι αισθανομαι κι εγω .. ευτυχια εδω.  Λεω να αρχισω τις πιρουετες στην Πανεπιστημιου!

Απο σημερα βρισκομαι στην παραλια Καλαμου στους Αγιους Αποστολους για λιγες μερες.   Απιστευτη ζεστη!  Τι σας τα λεω αφου κι εσεις εδω ειστε. Περσυ δεν ηρθα εδω και μου εκανε εντυπωση ποσο αλλαξε η περιοχη στο Πολυδενδρι,  Καπανδριτι και Καλαμο.  Σχεδον δε τα αναγνωριζω.  Σταματω στο ΑΒ (και του πουλιου το γαλα στο Καπανδριτι) για τα απαραιτητα παξιμαδακια ελαιολαδου, τυρι μετσοβονε, φυστικια αραπικα, δυο τρια κρασια και νερο. Να εχουμε κατι να τσιμπαμε.

Το σπιτι ειναι δροσερο (τροπος του λεγειν δηλαδη) και μολις τακτοποιουμε τα πραγματα βουρ μαγιω και φευγουμε.  Σταματαμε στο φιν φον καταστημα μπανικων και πλαζ(ικων) ειδων με τα σωσιβια και τα πλαστικα κουβαδακια, ξερετε τωρα εσεις,  για να προμηθευτουμε δυο πλιαν καρεκλιτσες (που θα κρατησουν για 4 μερες φανταζομαι), μια ομπρελλα εντελως αταιριαστη με τις καρεκλιτσες (που ηδη εσπασε η μυτη που χρειαζεται να την χωσεις στην αμμο)  αλλα δεν ειχε αλλη. Οι εναλλακτικες ηταν λιγο γυφτε.  Επισης πλαστικες σαγιοναρες του Ερρικου που ξεχασε τις δικες του στην Πευκη γιατι δε μαζευει τα μυαλα του.  Τουλαχιστο μας χαρισανε κι ενα ψαθακι παραλιας απο αυτα που μετα απο τρεις χρησεις ξεφτανε και σου μπλεκονται τα χορταρια στα πεδιλα.

Διπλα μας ειναι δυο νεαροι και μια νεαρα.  Καπου 20 θα ελεγα.  Οι νεαροι ασχολουντο με τα αξερουαρ της κολυμβησης.  Ειχαν παρει καινουργιες μασκες (βαζει νερα ρε μαλ..)  και καινουρια βαρταχοπεδιλα (με στενευουν ρε μαλ..)  Ανταλαξαν μασκες και βατραχοπεδιλα πολλες φορες προσπαθωντας να βολευτουν. Ο Ερρικος μου λεει: Τωρα οπου ναναι θα αλλαξουν και μαγιω! Μη το χασεις!  Η κοπελουδα δεν εβγαζε αχνα, απλα πασαλειβοταν με ενα αμπρ σολερ η κατι παρομοιο.

Στην επιστροφη δροσιζομαστε με μια μπυριτσα Φισερ και προμηθευομαστε κατι παστες αουτ οφ δις γουερλντ απο το ζαχαροπλαστειο για να τις φαμε το βραδυ, μετα τα φυστικια φυσικα!  Αν ηταν εδω η πεθερα μου θα ειχε παθει εγκεφαλικο με τις διαιτιτικες μας ατασθαλιες, αλλα δεν ειναι, χο χο χο χο !!! Αυτες οι παστες ειναι .. ξερετε τωρα, με καστανο, μπλακ φορεστ, μπαμπαδες κλπ.

Κι επειδη σκαει ο τζιτζικας, φερνω μια περγολα με κληματαρια να δροσιστουμε.  Σας φιλω καυτα!

P7180299 (1024x768)

αθηναϊκη..

.. αναρτηση εννοειται, αλλα χωρις θεμα και χωρις σαφες περιεχομενο. Τωρα πια ειμαι σιγουρη οτι το ειναι μας αποσυντονιζεται στις διακοπες. Το δικο μου “ειναι”, ζεσταινεται αφορητα εν Αθηναις αλλα δεν το βαζει κατω.  Ξεπατωνεται στις βολτες,  επιπλωνει το σπιτι του (μινιμαλιστικα παντα και το τραπεζοματνηλο το πορτοκαλι  το πλουμιστο που μου χαρισε η πεθερα μου θα το φαει η μαρμανγκα, δε το συζητω)  ,  χαιρεται την πρωϊνη παρεουλα της μαμας του και τωρα ετοιμαζεται να την κανει για παραλια.  Δε θαθελε το ειναι μου να γυρισει πισω στην “αλλη πρωτευουσα την αρτηριοσκληρωτικη” ολοασπρο.  Να πιασει τουλαχιστο ενα ελαφρο αστακουδἰ.  Επισης ανακαλυψε το ιντερνετ “ον δε γκοου” της κοσμοτε,  και εματασυνδεθηκε με τον κοσμο εμπαβ εντ μπηγιοντ.  Σημερα το μεσημερι  την ειχε αραξει στον “μπιντε” και τα ελεγε με ενα εξαιρετο μπλογκερ.  Το ειναι μου εν Αθηναις ειναι καταχαρουμενο “μπλογκοσφαιρικως”. Εστω και τρεις μερες το χρονο εχει την ευκαιρια   να ερθει σε επαφη με αγαπημενα ατομα που ειχε την υπερβολικη τυχη να γνωρισει εδω μεσα.  Τελικα παρ’ολη την ατυχια της αποστασης,  ειμαι τυχερη.   Ετσι οι τελευταιες τρεις μερες ηταν γεματες ευχαριστες εκλπηξεις.  (Εδω το ειναι μου κανει διαλειμμα για να χοροπηδησει απο χαρα και να κανει τουμπα).  Και τωρα πρεπει να πλυνω τις μαυρες πατουσες μου (συγγνωμη δηλαδη .. αλλα τι κακο ειναι αυτο οταν περπατησεις με πεδιλο μιση ωρα στην Αθηνα;)  και να ετοιμαστω για εξορμηση προς Βαρκιζα.  Αποψε το κοριτσι (καλα τροπος του λεγειν, απλα το ειναι μου παραμυθιαζεται)  θελει  θαλασσα.  Τα λεμε αυριο απο παραλια.  Αχ!!

Τελος παντων ας κανω και μια Ψ εικονογραφηση.  Πεζοδρομιο στη Ρωμη οπου η καψουρης ιταλιανος  εξομολογειται τον ερωτα του.  Διακρινεται το φιν-φον μοκασσινι του Ερρικου.  Το σπρεϋ που κρατουσε δεν χωραγε στην φωτογραφια.  Σας φιλω απο την πιο ομορφη πρωτευουσα του κοσμου.

P7020014 (1024x640)

avignon

pb190049

Το παλατι των Παπων (εσωτερικη αποψη- main courtyard)

Την Αvignon την επισκεφτηκα  πριν τεσσερα χρονια (προ μπλογκινγκ) κι ετσι δεν εκανα ποτε αναρτηση με φωτογραφιες  απο αυτη την επισκεψη, θεωρωντας την α θινγκ φρομ δε παστ!  Πριν λιγες μερες φερνοντας φωτογραφιες στο καινουργιο λαπτοπ, σταματησα λιγο παραπανω στην Avignon σα να με επιασε μια νοσταλγια.  Ορμωμενη απο την γειτονικη πολη Arles, τη φημισμενη για τις αρεννες και το υδραγωγειο της,  εκανα εκδρομες στις γυρω πολεις, Nimes, Camargue, Chateauneuf du Pape (ευλογημενος κρασσοτοπος) και φυσικα και στην  Avignon στα συνορα της περιοχης  Languedoc-Roussillon με την Provence-Alpes Maritimes.  Ηταν ενα καταπληκτικο ταξιδι μαζι με τη Δαφνουλα μου.  Η Αβινιον ειναι γνωστη σε μας απο το τραγουδακι που μας μαθαιναν μικρα στα Γαλλικα, αν θυμαστε:

avignon

Sur le pont d’Avignon
On y danse, on y danse
Sur le pont d’Avignon
On y danse tout en rond

Les beaux messieurs font comme ça
Et puis encore comme ça

Les belles dames font comme ça
Et puis encore comme ça.

Την γεφυρα της Αβινιον δεν τα καταφερα να τη βγαλω φωτογραφια, αν θυμαμαι καλα εμεινα απο μπαταρια.  Ετσι φερνω μια εδω για να συμπληρωσω την εικονα απο το διαδυκτιο.  Οι φωτογραφιες που ακολουθουν ειναι απο αυτες που προλαβα να βγαλω περπατωντας στην παλια πολη και επισκεπτομενη το περιφημο παλατι των Παπων.

Απο τα πιο αγαπημενα μνημεια της Γαλλιας το γοτθικο παλατι των Παπων χτιστικε τον 14ο αιωνα οταν ο παπας της Ρωμης Κλημης ο 5ος μετεφερε την παπικη εδρα στην Avignon φοβουμενος την βια που κυριαρχουσε στη Ρωμη εκεινη την εποχη.  Η περιοχη ειναι σε υψωμα και δεσποζει του ποταμου Ροδανου. Φιλετακι θα λεγαμε.  Το παλατι χτιστηκε σε δυο φασεις, στην πρωτη το Παλιο (Palais Vieux) και αργοτερα το καινουργιο (Palais Neuf )  Το καινουργιο κομματι ειναι εκεινο που στις φωτογραφιες φαινονται οι πυργοι. Επισημη παπικη εδρα εμεινε η Avignon  μεχρι το περιφημο παπικο (η δυτικο) σχισμα οπου η Ρωμη ξαναγινεται η εδρα των Παπων, εκτος μερικων αντιφρονουντων που την διατηρησαν σαν εδρα, μεχρι τις αρχες του δεκατου πεμπτου αιωνα.

Εσωτερικα σε πολλες αιθουσες διατηρειται ακομα η παλια αιγλη των ξυλινων ταβανιων, των ταπετσαριων, των τοιχογραφιων και των περιτεχνων πατωματων.  Στη συνεχεια της ιστοριας το παλατι βαφτηκε με το αιμα των αντιεπαναστατων κατα την Γαλλικη επανασταση και αργοτερα στη Ναπολεοντεια Γαλλια εγινε και φυλακη.  Τελος μολις στις αρχες του εικοστου αιωνα το περιφημο παλατι των Παπων εγινε μουσειο και απο τοτε βρισκεται σε συνεχη αναστυλωση.

Η κουζινα στην Αβινιον δεν ειναι η τυπικη Γαλλικη με τις κρεμες τις και τα παχεια τυρια της. Ειναι περισσοτερο μεσογειακη.  Ετσι πιο φιλικη στη δικη μας παλεττα δεν υπαρχει περιπτωση να μη μας αρεσει, κυριως οταν συνοδευεται με ενα απο τα υπεροχα κοκκινα κρασια της κοιλαδας του Ροδανου.

pb190037

Στην τελευταια φωτογραφια βλεπουμε ζωγραφικη “trompe l’oeil” , ισως απο τις πιο πετυχημενες που εχω δει.

Η αναρτηση ειναι στα πλαισια των αναρτησεων ” που στην Vaulcluse να παω φετος το καλοκαιρι

postcards from San Francisco (2)

despina_cable

Δεσποιναριον με σκουφι στο cable car.  Δυστυχως λιγες ωρες μετα τη φωτογραφια εχασα το σκουφι μου. Καποια αδεξια κινηση, παγωμενα τα χερια. Δε ξερω. Λυπηθηκα ομως γιατι το αγαπουσα το σκουφι μου.  Θα γραψω μια ανακοινωση εδω στα αγγλικα ελπιζοντας οτι καποιος θα το βρηκε και θα μου το επιστρεψει.  😛

To the dear people of San Francisco:  If you found a gray and burgundy cute skoufi-hat anywhere between Market Street and Union Square please get in touch with despinarion@gmail etc.  O evron amifthisete  geneodora!

cablecar

σε συναντησα στην πλαζ

Επειδη το υποσχεθηκα στην γλυκεια μου φιλεναδα, Ευουλα εκει που πιναμε καφεδακι μαζι τις προαλλες, φερνω μια μικρη φωτογραφια “δοκουμεντο” οπου το δεσποιναριον με το γνωστο πια καπελλο, αραγμενο στην παραλια του Αγιου Ισιδωρου στη Χιο, ξεφυλλιζει την φετεινη βιβλο της Μυκονου. Εχω ομως και μερικες φωτογραφιες απο ανυποπτους λουομενους που συναντησα στην πλαζ .. πριν δυο βδομαδες..

Γλυκο αγορακι που παιδευεται με τις ωρες να φιαξει ενα κτισμα στην αμμο. Θυμαστε μια φορα κι ενα καιρο που σε καποια παραλια της Αττικης (νομιζω Βουλιαγμενη) γινοταν διαγωνισμος καθε χρονο, με τιτλο “Χτισματα στην αμμο” ; Κουβαδακια και φτυαρακια, το πιο ομορφο παιχνιδι του καλοκαιριου.

Βορρειοευρωπαιες στρουμπουλες τουριστριες χαιρονται τις δροσερες θαλασσες μας.

Ανυποπτο το ποδαρακι του Ερρικου διπλα στο υποψιασμενο ποδαρακι του Δεσποιναριου που τσαλαβουταει στα δροσερα νερα της παραλιας Ναγος στη Βορρεια Χιο.

Ναι καλα βλεπετε, πονυ μας επισκεφτηκε εκει που κολυμπουσαμε ανυποπτοι στην παραλια του Αγιου Ισιδωρου.  Περα στο βαθος βλεπετε τις Οινουσσες και την Τουρκια. Ποιος ειπε οτι το καλοκαιρι τελειωσε;  Αυτες οι φωτογραφιες ειναι.. σχεδον.. προχτεσινες!  Παμε μερικες βουτιες ακομα!