Παργα

Η Κωτσόρω περνα απο την πλατφορμα στον δρομο. Ειμαστε στο Αντιριο καποια μερα του Ιουλιου ενα καλοκαιρι πριν πολλα χρονια.   Η Κωτσορω ειναι ενα ασπρο Φιατ 124, που πηρε το ονομα μιας γαϊδουρας απο το χωριο της γιαγιας της Κωνσταντινας. Η Κωτσορω ηξερε ολους τους δρομους και πηγαινε μονη της.. Το ιδιο και το ασπρο Φιατ.  Στο πισω καθισμα μπορεις ανετα να διακρινεις δυο δεσποινιδες.  Το δεσποιναριον δωδεκα και το Τινακι. οχτω χρονων αντιστοιχα.   Μπροστα στο τιμονι ο κυριος Θοδωρος και διπλα του η κυρια Δαφνη.

Fiat-124_Special_1968_800x600_wallpaper_01

η φωτογραφια ειναι απο το ιντερνετ αλλα θα μπορουσε να ηταν η αυθεντικη Κωτσορω.  (Κωτσορω ειναι το θηλυκο του Κωτσος)

Η Κωτσορω κανει μια σταση στο Αγρινιο οπου  το δεσποιναριον δοκιμαζει για πρωτη φορα μπακλαβαδακια μπουκιτσες.  Ο δρομος πια (το καινουργιο κομματι της Ιωνιας οδου) περνα εξω απο το Αγρινιο. Οσο για την πλατφορμα του Ριου εχει αντικατασταθει  απο την υπεροχη κρεμαστη γεφυρα.

P9120070 (1024x768)

Η Κωτσορω ακολουθει τα σηματα “Προς Παργα”  που  ακομα και σημερα στις κουβεντες μας, σημαινουν ενα δρομο ολο χαλικια που τελειωμο δεν εχει.  Τελικος προορισμος ειναι ενα συγκροτημα bungalowς στην αμμουδερη παραλια μπροστα στον μεγαλο βραχο, οπου η οικογενεια θα περασει ενα μηνα ξενοιασιας με κολυμπι και παιχνιδια.  Βγαινοντας απο τον κεντρικο, δρομο στο φιδωτο δρομακι που κατεβαινει προς το χωριο το ραδιοφωνο της Κωτσορως παιζει ” το δικο μου παπλωμα ειναι για δυο ατομα” .

P9150039 (1024x768)

Βγαινοντας απο τον κεντρικο δρομο, στο φιδωτο δρομακι που κατεβαινε προς το χωριο,   πριν εναμισυ μηνα, συλλαμβανω το δεσποιναριο να σιγοτραγουδα.. “το δικο μου παπλωμα ειναι για δυο ατομα” .   Ο βραχος, η θαλασσα , το καστρο ειναι ολα εκει.  Το χωριο δεν το αναγνωριζω πια. Η Παργα εχει γινει μια μικρη τουριστικη πολη που ακομα και το Σεπτεμβρη ειναι γεματη κοσμο.  Ολα τα σπιτια νοικιαζουν δωματια και στα περιπτερα πουλανε ολες τις ξενες εφημεριδες της ημερας.  Απο την προσφατη επισκεψη λοιπον φερνω σημερα μερικες φωτογραφιες.  Δυστυχως φωτογραφιες απο εκεινο το καλοκαιρι δεν εχω.  Προσπαθω να αποφυγω την τουριστικη ασχημια. Παμε λοιπον.

P9150078 (1024x768)

P9150109 (1024x768)

Σας φιλω γλυκα!

νταλιες στο Τσεπελοβο

Και οχι μονο,  μουρα, βατομουρα, νεραγκουλες, κυκλαμινα, σκυλακια, που ξεχειλιζαν απο τις αυλες και τα παρτερια εκεινη την Κυριακη πριν δυο εβδομαδες. Τρελλαινομαι για νταλιες και ομολογω οτι ειχα πολυ καιρο να δω. Τωρα που το σκεφτομαι, εδω στο Μερυλαντ δεν εχουμε νταλιες, αλλα ουτε απο εκεινα τα χρυσανθεμα τα μεγαλα τα στρογγυλα.  Ετσι κυριολεκτικα χαζεψα.

P9130070 (1024x816)

Το Τσεπελοβο ειναι απο τα πιο ομορφα Ζαγοροχωρια.  Η σημερινη αναρτηση ειναι προκαταρκτικη. Και αφιερωνεται στην Μαργαριτα που ηταν μαζι μου εκεινη την ημερα, και στην Μελισσουλα που της αρεσουν οι νταλιες.

P9130072 (1024x768)

P9131555 (1024x769)

reflections – λιμνη Παμβωτιδα

Αγαπημενοι συνμπλογκερς και συνμπλογκερινς, απλα αναγνωστες και αναγνωστριες, νομιζω οτι λογω επικειμενων εκλογων μπορω να απευθυνω χαιρετισμους comme ça για να ειμαι στην επικαιροτητα. Δεν μπορω που δεν μπορω να κανω επικαιρο ρηαλ ταϊμ μπλογκινγκ για λογους αφ’ ενος ξεμυαλισματος και αφε δυο ελλειψης χρονου.   Παρασυρομαι και απο διαφορους λογους που ακουσα τις τελευταιες μερες, συμπεριλαμβανομενου λογου του δημαρχου Μετσοβου, που οπως καταλαβαινετε ειναι βλαχοδημαρχος και ελπιζω να μη μπει στο μπλογκ μου γιατι μαυρο φιδι και κολοβο που με εφαγε.

Παρ’ολο που βρισκομαι στην βορειοανατολικη Ηπειρο και θα επρεπε να μιλαω βλαχικα η τουλαχιστο Ελληνικα, εχω πεσει σε μια κατασταση απολυτης Βαβελ.   Η αποθεωση ειναι οτι πανω εκει που ρυθμιζω τον διακοπτη αλλαγης γλωσσας, προφορας, υφους και πεταρισματος βλεφαρων (αναλογα σε ποιον μιλαω) εκει μπερδευομαι και μιλαω αγγλικα στον κυριο Γιωργο τον αξιαγαπητο ξενοδοχο μας.  Και φυσικα εκεινος δε με παρεξηγει γιατι βλεπει οτι εχω πεσει σε διεθνη υδατα αλλα εκτος αυτου εχουμε γινει και μπαντι-μπαντι.  Βεβαια ο κυριος Γιωργος εχει γινει πιο μπαντι μπαντι με την φιλη Τσιντσια αλλα ειναι φυσικο. Ειναι χαρμα οφθαλμων! Η Τσιντσια,  οχι ο κυριος Γιωργος.

Μια χαρα τα περναμε εδω στο Μετσοβο.  Τρωμε και πολλα τυρακια που ολα αρχιζουν απο ΜΕΤΣΟΒ .. κι εχουν διαφορετικη καταληξη κατα προτιμηση ιταλικη. Ετσι εχουμε το απαραμιλλο μετσοβονε, την μετσοβελλα (κασερογραβιερα) και το μετσοβισιο δηλαδη Μετσοβου κατσικισιο.  Σημερα αγορασα ενα μπαστουνι μετσοβονε και σκεφτομαι να το φασκιωσω και να το βαλω στη βαλιτσα για να δειξω σε κατι φιλους στην Αμερικη τι εστι τυρι.  Μονο να μη το μυρισει κανενας κοπρος των τελωνειων.  Αφου ομως δε μυρισε εκεινο το σαλαμι που κουβαλαγα απο την Αργεντινη,  μαλλον θα την βγαλω καθαρη.

Και τι κρεατα Αργεντινης μου λενε και απιδια μαντολες!  Εδω το κρεατακι ειναι ανωτερας ποιοτητας και απειρως μεγαλυτερας τρυφεροτητας.  Απο προβατινα κοντοσουβλι, μεχρι γιδα βραστη που εφαγα αποψε, το κρεατακι λιωνει στο στομα.  Α φιαχνουν και μυθικες μπουγατσες στριφτες, μαγγιωρες και με οψιοναλ αχνη απο πανω για να συμπληρωνουμε τα καλοριΖ.  Φυσικα θα σας τα περιγραψω ολα αυτα λεπτομερως οταν γυρισω στο Αμερικα, αλλα δεν θελω να γυρισω.  Το να βλεπω καθε πρωϊ την καταπρασινη Πινδο ειναι απειρως πιο ευχαριστο απο το να βλεπω τη φατσα του Στηβ στο γραφειο.

Εχω γινει και “φιτ” απο το σκαρφαλωμα στα μικρα αποτομα πλακοστρωτα δρομακια. Σου λενε εδω απο πισω ειναι.. αυτο που ψαχνεις τελος παντων.  Αλλα πισω και 50 μετρα πανω!  Κανονικα το Μετσοβο θα πρεπει να ειχε τρισδιαστατους χαρτες, καθε αλλη απεικονιση ειναι απλα..παραπλανηση.

Πληροφοριακα και συντομα, επισκεφτηκα τα Γιεννενα, το νησι στη λιμνη Παμβωτιδα, τη Δωδωνη, και την Παργα. Εκει η φιτ, σκαρφαλωσα και στο καστρο κι εβγαλα την μπεμπελη γιατι ξεκινησα πρωϊ απο το Μετσοβο με 13 βαθμους και μποτες και εφτασα στη θαλασσα με 25 βαθμους και με κοιταγαν οι αλλοι σαν εξωγηινη.  Χαλβαδιασα κατι σαγιοναρες σε ενα περιπτερο αλλα Κυρου αναβαση και καθοδο Δωριεων με αυτες ΚΑΙ να κουβαλας 8 κιλα μποτες σε σακουλα  δε γινεται.

Απο την επισκεψη στη λιμνη Παμβωτιδα διαλεγω αποψε  “reflections”.

P9161847 (2)

P9161848

P9161862

P9161922 (2)

P9161931

P9161933 (2)

πολλες παπιτσες: φωτογραφια Ερρικου.

P9160200

P9160224

postcards from the edge

P9130015 (768x1024)

Ε!  θα μπορουσε καποιος να το χαρακτηρησει edge αυτο το πανεμορφο μερος της Ηπειρου αφου απεχει μονο 50 χιλιομετρα απο τα συνορα.  Σημερα απο μια εκδρομη στα Ζαγοροχωρια σας φερνω το γιοφυρι του Κοκκορου κοντα στο φαραγγι του Βικου.  Περισσοτερα Ζαγοροχωρια.. τον Οκτωβρη.

P9130016 (1024x768)

Προσεξτε την διαταξη των σχιστολιθικων πετρωματων σ’αυτα τα βουνα.  Απο εδω βγαινουν οι περιφημες πλακες με τις οποιες οχι μονο χτιζαν τα παλια σπιτια αλλα εφιαχναν και τις σκεπες.

P9130023 (1024x768)

.. κι ενα λουλουδακι που ξεπετιεται απο τα βραχια.

Σας φιλω γλυκα.

P9130019 (1024x768)