sicily – ΙΙ

Το αρχαιο θεατρο της Segesta

Κατεβαινουμε απο το χωριο, βγαινουμε απο την τεραστια κυκλωπεια πορτα και καταληγουμε στο παρκινγκ. Mεσα απο τα τειχη δεν υπαρχει παρκινγκ, τα σοκκακια ειναι πολυ στενα καλντεριμια και με αποτομες κλισεις . Φορτωνουμε το σμαρτακι με τα μπαγκαζια, συν τους δουκες της Σαλαπαρουτα, μερικα κεραμεικα και ενα καρο χαρτουρα απο τις διαλεξεις και ξεκιναμε για το νοτο.

Θα παμε στις  αρχαιες ελληνικες αποικιες.  Η Ευρωπαϊκη ενωση εχει χρηματοδοτησει την αναστυλωση και διατηρηση των περισσοτερων, μια προσπαθεια που ειναι προφανης στον επισκεπτη.  Nτυμενοι  με λευκες φορμες οι εργατες και οι αρχαιολογοι σε ολους τους αρχαιους ναους εργαζονται ολη μερα.  Και δε με πειραζουν οι σκαλωσιες γιατι ξερω οτι αξιζει τον κοπο και αισθανομαι σα να σωζεται η δικη μου κληρονομια.  Οι ξεναγοι παρουσιαζουν τους ναους σαν Ελληνικους με τετοιο ενθουσιασμο σαν να ηταν οι ιδιοι Ελληνες. Εκει στο νοτο, οταν μιλαμε ελληνικα παντα μας χαμογελουν και μας χαιρετανε σαν να ειμαστε δικοι τους ανθρωποι.  Segesta, Selinunte και μετα Agrigento.   Σε περιοπτες θεσεις καστρα του δικου μας παρελθοντος δεσποζουν ειτε στα ανοιχτα της μεσογειου, ειτε στην καρδια της σικελικης γης.

selinunte

agrigento

segesta

Ευρωπαϊκα κονδυλια εχουν διατεθει επισης για οδικα δικτυα και για την γεωργικη αναβαθμιση του νησιου. Τα αποτελεσματα ειναι εμφανη. Απεραντες εκτασεις με θερμοκηπια, και τεραστιες παραγωγες ντοματας. Νοικοκυρεμενα χωραφια και αυτοματα συστηματα αρδευσης.

Καινουργιο οδικο δικτυο με τεραστιες σε μηκος γεφυρες παντου ωστε να μην κοπει η γη στη μεση.

https://i0.wp.com/goeurope.about.com/library/graphics/sicily_malta_map.jpg

Παρ’ ολα αυτα η Σικελια δεν παυει να αποπνεει την  παρακμη μιας αρχιτεκτονικης της δεκαετιας του 50 και την βρωμια μιας βιομηχανικης γης.  Παλιες πολεις χτισμενες στην κορυφη των λοφων αμφιθεατρικα σαν καστρα μακρυα απο τις πεδιαδες.

H διαδρομη που ακολουθουμε ειναι κατα μηκος της ακτης ξεκινωντας απο το βορρειοδυτικο Εριτσε και ταξιδευοντας νοτια κει μετα ανατολικα.

Καταληγουμε το βραδυ στην Σιρακουσα.  Και βρισκομαστε στο ιδιο μερος που περασαν πειρατες, καρχηδονιοι , ελληνες, νορμανδοι, ισπανοι και αφησαν ολοι πολυ πολιτισμο και τη γευση της περιπετειας.

Ειναι ταξιδι στο χρονο η Σικελια,  αρκει να ξεχασεις ποιος εισαι, και να απολαυσεις με ολες τις αισθησεις καθε εικονα,  καθε μνημειο,  καθε γευση και να ταυτιστεις με την εγκαταλειψη του περασμενου αιωνα που καθρεφτιζεται στα λιμανια και στα μπλε ματια που εφτασαν χρονια πριν απο την Αφρικη.

Η επιστροφη στο Παλερμο εγινε μεσω Κατανιας και ενδοχωρας. Δεν εφτασα στην Ταορμινα του Παναθηναιου.

εικονες απο τη φυση

Εδω τελειωνει ενα μικρο φωτογραφικο οδοιπορικο στην Σικελικη γη.  Κλεινω το ερμαρι του χρονου (το πισι μου 😛 ) Ευχαριστω τον υπαιτιο που ταξιδεψε μαζι μου αλλα τωρα εχουμε να οργανωσουμε μια απαγωγη.  Καμπαρντινες και στο γνωστο μερος (κατω φωτογραφια) μολις πεσει η νυχτα .  Σςςςς!!!!

παλια πολη στη Συρακουσα

sicily

Στον υπαιτιο του ανασκαλεματος των Σικελικων αναμνησεων, στην μελαγχολικη Ιουστινη που δεν εχει παει ακομα στη Σικελια και σε ολους εσας που ερχεστε εδω καθε μερα με πολλη αγαπη.

Κατεβαινουμε στο αεροδρομιο του Παλερμο την τριακοστη Μαϊου 2006. Με φρικη αντικρυζουμε το “κομπακτ” αυτοκινητακι που ειχαμε παραγγειλει! Ειναι ενα πολυ γλυκο κατα τα αλλα, ασπρο Σμαρτακι που πολυ φοβαμαι οτι δε θα χωρεσει ουτε τη μια απο τις βαλιτσες μας. Βγαινω απολυτα γελασμενη γιατι το Σμαρτακι χωραει ..τα παντα!  Και τις επομενες μερες θα χωρεσει κι αυτα που θα προσθεσουμε στα μπαγκαζια μας.  Παιρνουμε το δρομο προς την δυτικη ακτη. Προορισμος μας ειναι το Erice. Εκει θα παρακολουθησουμε την επομενη εβδομαδα διαλεξεις σχετικες με την ειδικοτητα μας μας επιστημονικο κεντρο Εttore Μajorana

https://i0.wp.com/i9.tinypic.com/682ru53.png

To οδοιπορικο με φωτογραφιες απο την Σικελικη γη μου βγηκε λιγο μεγαλυτερο απο οτι το φανταζομουνα και κατεληξα να το χωρισω σε δυο μερη. Οσο γυρναγα στις μνημες κοιτωντας τις εικονες δε μου εκανε καρδια να παραλειψω .. τιποτα. Το πρωτο μερος ειναι αφιερωμενο στο Erice και το δευτερο στο υπολοιπο νησι που γυρισαμε με το φορτωμενο σμαρτακι οταν τελειωσανε οι διαλεξεις.

Καθομαστε σε ενα τραπεζι στην Osteria di Venere. Ενα μικρο γλυκο πλασμα (κορη του ταβερνιαρη) περιπου τεσσαρων χρονων  με κοιταει και ερχεται προς το μερος μου. Κουβαλαει μαζι της μια Σιτσιλιανα Μπαρμπι με ολο τον Γκουτσι εξοπλισμο , ακομα και πολυθρονιτσα.

Πως σε λενε;

Δεσποινα εσενα;

Σιμονα!  Δεν σε εχω ξαναδει δεν εισαι απο εδω ε;

Οχι ερχομαι απο μακρυα!

Ποσο μακρυα; Απο το Τράπανι εισαι;

Οχι πιο μακρυα κι απ’ το Τραπανι.

Δεν εχει πιο μακρυα απο το Τραπανι, μετα ειναι η θαλασσα!

Ναι Σιμονα εχεις δικιο, μετα το Τραπανι ενα απεραντο γαλαζιο.

Η Σιμονα με βλεπει να καθαριζω τα γυαλια μου με ενα κιτρινο πανακι.

Μου αρεσει αυτο,  θελω να μου το δωσεις ρεγκαλο!

Της το δινω ρεγκαλο και και το στρωνει καλυμα στην πολυθρονα της σιτσιλιανας μπαρμπι.

Erice

Μεσαιωνικο χωριο χτισμενο πανω σε ενα βραχο 750 μετρα πανω απο τη σταθμη της θαλασσας, το Erice υπηρξε καποτε Ελληνικη αποικια.  Ειναι μικρο χωριο που περιβαλλεται απο τειχη και η προσβαση γινεται απο τεσσερεις πυλες.  Η θεα προς το Τραπανι και την περιοχη της Μαρσαλα δυτικα, και προς το ορος Κοφανο βορρεια κοβει πραγματικα την ανασα.  Μεσαιωνικα καστρα οπως το καστρο της Αφροδιτης  δεσποζουν στο βραχο.  Εμεινα μια βδομαδα στο μικρο χωριουδακι, γνωρισα σχεδον ολους τους ντοπιους διοτι οταν λεμε μικρο χωριο δεν υπερβαλλουμε. Τρια με τεσσερα ρεστωραν, μερικα καταστηματα στην κεντρικη πλατεια, δυο καφενεια και αρκετες εκκλησιες. Υπεροχες βολτες πρωϊνες πριν ακομα αρχισουν οι διαλεξεις και απιστευτα γλυκα το απογευμα με συνοδεια δυνατου καφε στην Pasticceria Maria Grammatico.


Μπαινω στην ενοτεκα – ντελικατεσσεν που μοσχοβολαει τυρια και μπαχαρικα.  Η ομορφη μελαχρινη ιδιοκτητρια μου χαμογελα. Εισaι με το γκρουπ των αμερικανων;

Ναι αλλα ειμαι ελληνιδα.

Πως σε λενε; (Λαμπει το ματι της στην σκεψη του ουνα φατσα ουνα ρατσα)

Δεσποινα εσενα;

Αννα!  Ξερεις τον Τζορτζιο Νταλαρα;

(Δε θα σας πω τι ειπα απο μεσα μου.. την γνωστη εκφραση..) Ναι αλλα ξερω και την Μινα (εκεινη την ωρα ελεγε ενα τραγουδι στο ραδιοφωνο) Μου αρεσει πολυ ο Αντριανο Τσελεντανο! Ξαναλαμπει το ματι.  Με κανει βολτα στα τυρακια, στα μπαχαρικα και μου προτεινει  να παρω ριγανη της Παντελλεριας και Duka Enrico di Salaparuta. Ο δουξ Ερρικος θαρρει οτι το κρασι ειναι φιαγμενο για κεινον και παραγγελνει μια κασα.Duca Di Salaparuta Duca Enrico 2001 2001 750ml Image

Το Trapani γνωστο για τις αλυκες του οπως φαινεται πανω απο το βραχο του Erice

Ανεβαινω τα σκαλια του καθεδρικου ναου στο Εριτσε (Our Lady of the Assumption). Ειναι καταστολισμενα και ειναι προφανες οτι προκειται να  γινει καποιος γαμος.  Εξω απο τη θυρα με σταματαει ο φρουρος. Τουντεη δεν μπορειτε!  η εκκλησια ειναι ρεζερβε απο την φαμιλια .. μου πεταξε ενα ονομα.  Αν νομιζετε οτι οι φαμιλια δεν εχει δυναμη πια στη Σικελια, κακως, πολυ κακως.  Καθομαι οκλαδον σε ενα πεζουλι, σαν τον φτωχο συγγενη και περιμενω να ερθει η νυφικη ακολουθια. Ο φρουρος αντιλαμβανεται την φωτογραφικη μηχανη και με πλησιαζει. ΝΟ !! μου λεει.  Δε χρειαζεται να πει περισσοτερα. Δεν τολμαω!  Φτανει ο γαμπρος με το μουστακι, ο πατερας με τη νυφη, οι μαμαδες, οι πεθερες στολισμενες με τα πιο ομορφα και χλιδατα φορεματα μεσημεριατικα και με το μαλλι να μη ξεφευγει τριχα σαν εικονισματα!

Brucia la luna n’cielu
E ju bruciu d’amuri
Focu ca si consuma
Comu lu me cori

L’anima chianci
Addulurata

Non si da paci
Ma cchi mala nuttata

Lu tempu passa
Ma non agghiorna
Non c’e mai suli
S’idda non torna

Brucia la terra mia
E abbrucia lu me cori
Cchi siti d’acqua idda
E ju siti d’amuri

Acu la cantu
La me canzuni

Si no c’e nuddu
Ca s’a affacia
A lu barcuni

Brucia la luna n’cielu
E ju bruciu d’amuri
Focu ca si consuma
Comu lu me cori

ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ