thanksgiving fashion trends 2010

Bonjour, και θα ηθελα την αμεριστη προσοχη σας για θεματα φιν-φον που προεκυψαν φετος στην οικια της “ωραιοτατης” μου κουμπαρας.   Βαλαμε τα καλα μας και πηγαμε, οπως καθε χρονο. Η κουμπαρα κομψοτατη με γκρι φορεματακι, η βαφτισιμουλα (που μας εχει περασει στο υψος ζωη ναχει) με ασημενιο φορεματακι και βελουδινη ζωνη. Τα βλεμματα ομως ολων συγκεντρωθηκαν στο νεο τρεντ “φλιπ δε ταϊ οβερ” που λανσαραν τα αρσενικα μονδελα της μαζωξης!

Εδω βλεπουμε τον Ερρικο να προτεινει την μοδα.

Κι εδω βλεπουμε τον “ωραιοτατο” κουμπαρο να ακολουθει!

Και εδω οι κυριοι μετα την πασσαρελλα ξεμερδιζουν το πατροπαραδοτο πτηνο!

Εδω σας φερνω μερικες φωτογραφιες απο το τραπεζι των Ευχαριστιων, χωρις να μπω σε περισσοτερες λεπτομερειες γιατι εδω και τρια χρονια κανω πληρη περιγραφη των εδεσματων.  Μπορειτε να δειτε τις παλιοτερες αναρτησεις.  Η κουμπαρα οπως παντα ξεπερασε τον εαυτο της σε νοστιμιες και περιποιηση!

Για τελευταιο αφησα ενα ζευγαρι παπουτσακια που φορουσε ενα φιν φον μωρο που ηταν μαζι μας στο σπιτι της “ωραιοτατης ” κουμπαρας. Σε περλε και μαυρο λουστρινι. Τα παπουτσακια αυτα ειναι μοντελακι της Marie Chantal πριγκιπισσας της Ελλαδος. Και τα παπουτσακια μεν ειναι μια χαρα, αλλα οταν ακουω πριγκιπισσα της Ελλαδος με πιανει κατι σαν αμοκ. Απο που κι ως που η κορη του Μιλλερ, που πηρε τον γιο ενος εκπτωτου βασιλια μου εγινε πριγκκιπισσα και της Ελλαδας και της Δανιας; Συγνωμη δηλαδη εγω ειμαι ΠΙΟ πριγκιπισα της Ελλαδος απο την Μαρι Σανταλ, και επι πλεον ειμαι και μαρκησια του Νεου Κοσμου, και δουκισσα της Μαριενλπατς και μαχαρανη της Καπουρταλας (οταν φορω πετσετα μετα το λουσιμο). Γιναμε ολες γαλαζοαιματες πια!

Και του χρονου λοιπον και σας φιλω γλυκα!

 

μεθεορτια

Αποψε κλεινει το κεφαλαιο “γιορτη Δεσποιναριου” με την τελευταια αναρτηση.  Οι φωτογραφιες ειναι λιγο πριν ερθει ο πρωτος καλεσμενος.  Απο εκεινη την ωρα και μετα το οικοδεσποιναριον σταματα να ειναι μπλογκερ και αρχιζει τις χαιρετουρες τα ματς μουτς και τις περιποιησεις.  Σταθερη στον μπουφε με τα τυρια και τις σαλατες και σταθερη στην επιλογη για τις σουπες, δεν ξεφυγα απο την αρχικη λιστα.  Αρχιζω να πειθαρχω και μ’αρεσει!

Μερικα παραλειπομενα:

1. Οι καλεσμενοι μου ενθουσιαστηκαν με τα λουλουδια που εφιαξα απο χαρτι.

2. Το τσιλι (συνταγη σε προηγουμενη αναρτηση) ηταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!

3. Η σαλατα που ειχε απολυτη επιτυχια ηταν η Ιταλικη.  Belgian endive, ροκα, ραντικιο, μορταδελλα σε λωριδες και μια ελαφρια βινεγκρετ.

4. Το κυδωνοπαστο εξαφανιστηκε πριν το καταλαβω.  Ταριραζει εξαιρετικα με ολα τα τυρια.

5.  Μπροστα μπροστα,  το ρολο με προσουτο ντι Παρμα και  μοτσαρελλα ηταν ενα ακομα φαβορι!

6. Τελευταια στιγμη ο Ερρικος εφερε Beaujolais Nouveau (εποχιακωτατο και φρεσκωτατο) που προτιμηθηκε απο αλλα κρασια που καθομουνα και διαλεγα προσεκτικα για να ταιριαζουν με τα τυρακια.  Ζητω το κοκκινελι!

Σαββατο πρωϊ της προηγουμενης εβδομαδας. Παω καρφωτη στο ζαχαροπλαστειο να παρω μια μεγαλη φρεσκια τουρτα αμυγδαλου με φρουτα (κατω αριστερα).  Ομως δεν ειχε στο μεγεθος που ηθελα (αλλη φορα θα παραγγελνω) κι ετσι πηρα τρια γλυκα για να καλυψω ολα τα γουστα.  Την μικρη μου τουρτα αμυγδαλου (που λατρευω), μια σοκολατενια με περιφερειακα σοκολατομπιρμπιλικια, και μια ταρτα με αχλαδι.  Καθε τουρτιτσα βγαζει ανετα 10 κομματια.  Και ομολογω οτι η ποικιλια με εβγαλε ασπροπροσωπη.  Οι περισσοτεροι ανθρωποι θελουν να γευτουν σοκολατα για να ολοκληρωσουν ενα γευμα.  Εγω παλι με μια μπουκια κρεμα και αμυγδαλακια πουλαω και τα πρωτοτοκια μου!

Σας φιλω γλυκα.Και του χρονου μαζι!  Ετσι δε λενε;

Keep it simple, make a list, stick with it!

Keep it simple, make a list, stick with it!

Keep it simple, make a list, stick with it!

Keep it simple, make a list, stick with it!

Ετσι να το γραψω και να το ξαναγραψω σαν τιμωρια! Και δε θα μου βγει καλα ο Νοεμβρης αν δεν το εφαρμοσω.  Το καλοκαιρι ειμαι (να μη πω ειμαστε και σας παρω στο λαιμο μου) χυμα. Ερχεται ο Οκτωβρης και δεν εχω λογους να τυποποιουμαι.  Και μετα ξημερωνει μια ωραια πρωϊα ο Νοεμβρης, και βρισκομαι αντιμετωπη (σε αποσταση αναπνοης) με διαφορες υποχρεωσεις και πρεπει να δειτε τον τρομο στα ματια μου.

Χτες ειχα ενα τραπεζι στο σπιτι το μεσημερι και ξεσυνηθισμενη απο την υπερενταση στην κουζινα, ομολογω οτι κουραστηκα.  Αυτο ηταν λιγο-πολυ ενα οικογενειακο τραπεζι που δεν σηκωνε πολλες φιοριτουρες, οσο πιο συντηρητικο τοσο πιο καλα.  Ελαφρυ και συγχρονως πληρες.  Ενα πραγμα που παντα σκεφτομαι οταν ετοιμαζω ενα γευμα, ειναι για ποιον το ετοιμαζω.  Ποιες ειναι οι διαιτητικες του απαιτησεις, οι γευστικες του ιδιοτροπιες.  Μερος της φιλοξενιας ειναι να νοιωσει ο αλλος οτι τον σεβεσαι και τον υπολογιζεις.  Ποτε δεν θα ετοιμασω κατι καινουργιο (μη δοκιμασμενο) σε γευμα.  Οπως και ναχει παντως η “κλασσικη ελληνικη” κουζινα χτες ικανοποιησε τους συνδαιτημονες αλλα κι εμας  (την οικοδεσποινα και τον οικοερρικο).  Φωτογραφιες απο το χτεσινο γευμα στον πατο της αναρτησης.

Ετσι λοιπον πηρα το βαφτισμα του φθινοπωρου την Κυριακη.  Ομως εχω κι αλλες υποχρεωσεις λιγο πιο πολυπλοκες μεσα στον Νοεμβρη.  Η μεγαλυτερη ομως θελω να ειναι η γιορτη μου.  Εχω καιρο να “γιορτασω”  στο σπιτι και φετος λεω να μαζεψω οποιον αγαπημενο εχω εδω.  Παντα μου αρεσαν οι ονομαστικες εορτες, περισσοτερο απο τα γενεθλια απο μικρο παιδι.  Τα φωτα ολα αναμενα, τα γλυκα στις πιατελες,  καλαθια με ποτα να καταφθανουν στη γιορτη του μπαμπα των Αγιων Θεοδωρων,  και το βραδυ να μη προλαβαινουμε να ανοιγοκλεινουμε την πορτα.  Θα ειστε εκει; Δεχοσαστε;  Κλασσικο το πρωϊνο τηλεφωνημα.

Φετος θελω γιορτη!

Και ερχομαστε παλι στην ουσια της αναρτησης που περιλαμβανει το δυσκολο κομματι, κανε μια λιστα και μη ξεφυγεις.  Ευκολο να το πεις.  Στη δικη μου απελπιστικη περιπτωση,  φιαχνω μια λιστα.  Μετα η που θα την ξεχασω, η που θα την αλλαξω δεκα φορες.  Με αυτη τη διαδικασια ομως  ξεφευγω και διακλαδωνομαι μεχρι που μπερδευομαι και στο τελος κλαδευω ατσαλα!

Οσο για το “keep it simple”, εκει ειναι που εχω το μεγαλο προβλημα.  Κατ αρχας το απλο για μενα δεν περιλαμβανει ευκολιες του τυπου χαρτινα πιατα και πλαστικα ποτηρια.  Αυτο δεν το συζητω.  Την χαρτοπετσετα σε πολυ κοσμο, αν εναι χαριτωμενη μπορει να την συζητησω.  Το πλαστικο μαχαιροπηρουνο μη το δω μπροστα μου, βγαζω αναφυλαξια.

Σκεφτομαι λοιπον να το συζητησω το θεμα μαζι σας και να δεσμευτω να απλοποιησω τα πραγματα τοσο στην ετοιμασια, οσο και στο περιεχομενο και συγχρονως να μεινω στην αρχικη ιδεα χωρις να αποκλινω πολυ.  Να αποφυγω την υπερπαραγωγη και να σκηνοθετησω μια μικρη ταινια.   ΚΗΠ ΙΤ ΣΙΜΠΛ ΕΙΠΑΜΕ!  Να λοιπον, τελος Νοεμβρη θα κανει και κρυο φανταζομαι!  Εχω στο μυαλο μου να φιαξω δυο σουπες, και να ετοιμασω μερικες πιατελες με θεμα “cheese and wine” .   Οι σουπες θα ειναι μια clam chowder,  και ισως ενα πικαντικο τσιλι (για να εχουμε και λιγο κρεατακι.)  Η πρωτη σουπα ειναι σιγουρη, η δευτερη δεν εχει ακομα αποφασιστει.  Τα τυρια και η συνθεση των πιατελων  θα ακολουθησουν σε επομενο ποστ, τα μελεταω.   Απλα εδω θελω να ρωτησω αν θα σας αρεσε να πατε σε ενα παρτυ με αυτο το θεμα και με αυτα τα φαγητα.  Πολλες φορες ενθυσιαζομαι με κατι, αλλα μ’ αρεσει να ακουω και αλλες γνωμες.

Ετοιμαζω λοιπον λιστες (λιαν προσεχως στις οθονες του πησή σας) για

1. Καλεσμενους

2  Φαγητα

3. Διακοσμηση (κηπ ιτ σιμπλ που να σε παρει)

και σας φιλω γλυκα πριν φερω φωτογραφιες απο το οικογενειακο μεσημεριανο γευμα της Κυριακης.

Sous Chef  Henri επιμελειται τις τελευταιες λεπτομερειες (ακα καθαριζει τα τυρια που ειναι βρωμοδουλεια)

Μενου:

Σπανακοπιττα

Καπνιστη μελιτζανοσαλατα

Σαλατα με μινι

ντοματακια, αγγουρακια και καππαρη

Σουτζουκακια Σμυρναιϊκα στο φουρνο

Πατατες ροδελλες φουρνου ωραιοτατης κουμπαρας

Τυρακια π

οικιλια, φρουτα εποχης

Μηλοπιττα και μπισκοτακια (αυτα τα τελευταια ολα αγορασμενα ειπαμε να μη διαλυσουμε κιολας!)

 

Σας φιλω γλυκα! Χμ νομιζω οτι σας ξαναφιλησα γλυκα πιο πανω αλλα δε βλαφτει. Φιλια σας δινω οχι τσιμπιες!

 

 

My friend Carole’s oyster soup

Στη συνεχεια των συναξεων των ψαροφαγαδων, θελω να μοιραστω μαζι σας μια πανευκολη συνταγη για σουπα στρειδιων που τρωμε καθε χρονο στο σπιτι της αγαπημενης φιλης Carole.   Στην μια κατσαρολα βραζει γαλα, με λιγο βουτυρο.  (Δεξια στην φωτογραφια).  Ριχνουμε μεσα τα φρεσκα στρειδια, χωρις το κελυφος και μολις αρχισουν να “κατσαρωνουν” οι ακρες σβηνουμε τη φωτια.   Στην δευτερη κατσαρολα, (αριστερα) εχουμε βρασει κυβους πατατας σε ζωμο κοτας, με αλατακι, μεχρι να γινουν πολυ μαλακες.  Οταν ερθει η ωρα του σερβιρισματος,  βαζουμε ιση ποσοτητα απο τις δυο κατσαρολες στο ιδιο πιατο, και το αποτελεσμα το βλεπετε στην επομενη φωτογραφια.  Μπορουμε να ριξουμε στο τελος ασπρο πιπερι και αλμυρα κρακερακια στη σουπα για να την νοστιμισουμε κατα βουληση.

Η σουπα ειναι νοστιμωτατη (συνηθως κανουμε εφοδο για δευτερη δοση) και ευκολη.  Η μονη ιδιεταιροτητα ειναι η χρηση δυο σκευων στην παρασκευη της, αλλα τα δυο μερη θελουν διαφορετικους χρονους για να γινουν σωστα.

Στη συνεχεια εφιαξα μια “gallerie”  απο στιγμιοτυπα της συναξης το περασμενο Σαββατο. Η  Καρολ μενει με την οικογενεια της στο νοτιο Μερυλαντ σε αγροτικη περιοχη,  στη μεση του.. πουθενα!  Αυτο μπορειτε να το δειτε και σε μια απο τις φωτογραφιες της γκαλλερί.    Η επισκεψη στο σπιτι της ειναι χαλαρωτικη,  γεματη περιποιηση, αγαπη, και κλασσικη μουσικη που παιζουν για μας τα δυο χαριτωμενα της κοριτσακια που εχουν αρχισει να μεταμορφωνονται σε δεσποινιδες πια.  Εμεις οι “ψαροφαγαδες”,  ευφραινομαστε με τα μαγειρεματα της, και αναλυουμε οτι κοινωνικο-πολιτιστικο-πολιτικο-κουτσομπολιστικο θεμα προκυψει στη ..διαδρομη.

Αυτο που βλεπετε στο στρογγυλο πυρεξ, ειναι ενα ντιπ καβουριου που εφιαξε η μεγαλη της κορη απο μια συνταγη που βρηκε στο ιντερνετ. Περιεχει  καβουροψυχα και μαλακα τυρια και μετα το ψησιμο, καταληγει σε φετουλες μπαγκετας για να συνοδεψει το ποτο της ..προθερμανσης που στην περιπτωση ηταν ενα δροσερο πινο γκριτζιο.

Κλεινω την σημερινη αναρτηση, με μια υπεροχη Χριστουγεννιατικη ζωγραφια της μικρης δεσποινιδας.   Λατρις της γνωστις Γαλλικης κουλτουρας και γλωσσας η Καρολ εχει μυησει τις μικρες σ’ αυτη την αγαπη.  Παρισακι σε ροζ φοντο,  και πολλα γλυκα φιλια απο μενα.

η εαρινη συναξη των ψαροφαγαδων

Με το που περνα ο μισος Μαρτης, δυο σπουδαια πραγματα συμβαινουν στην “πρωτευουσα”. Το πρωτο ειναι οτι αλλαζει η ωρα σε “θερινη”, αρχιζουμε να ζουμε σε μια πιο μεγαλη ημερα, βλεπουμε τα πρωτα σκιρτηματα της φυσης και ψαχνουμε για μπουμπουκια στα κλαδια. Το δευτερο ειναι οτι μια παρεα που μετρα εικοσιπεντε χρονια, συγκεντρωνεται στο σπιτι του φιλου μου και συναδελφου Νικιτα για να ζησει την πρωτη χαλαρη Κυριακη της ανοιξης, και να απολαυσει τα νοστιμα πιατα που παρασκευαζει ο ιδιος. Ο Νικιτα ειναι φιλος των θαλασσινων και των ψαριων και μου ειναι δυσκολο να φανταστω γευμα στο σπιτι του χωρις να τα περιλαμβανει. Εχει μια ιδιεταιρη ικανοτητα να την πω, ταλεντο; Να αναμιγνυει υλικα που δενουν μεταξυ τους, να αρτυζει τα φαγητα χωρις να σκοτωνει τη γευση, και να παρουσιαζει παντα κατι καινουργιο σε μας, κατι φρεσκο, κατι που θα θυμομαστε για καιρο.

Η απλοτητα ειναι κατι που παντα πρεπει να χαρακτηριζει  την παρασκευη των ψαριων και των θαλασσινων, γιατι εχουν ντελικστη υφη.  Περα απο αυτο ομως, ο Νικιτα ειναι ενας εξαιρετος οικοδεσποτης, που ασχολειται μαζι σου,  σε κοιτα στα ματια οταν σου μιλα,  ενω συγχρονως μαγειρευει, ακομα κι οταν εχει φτασει και ο τελευταιος καλεσμενος.

Φτανοντας στο σπιτι του στην Αλεξανδρεια της πολιτειας Βιρτζινια την Κυριακη, το μεσημερι,  το γκριλ με τα καρβουνα στον κηπο ηδη καιει, και ο καπνος ειναι “πολλα υποσχομενος”

Χωρις αλλη καθυστερηση, σας παρουσιαζω το μενου της φετεινης ανοιξης.

Αρχιζουμε με καναπεδακια μπρικ σολωμου.  Ελαχιστο βουτυρο κρατα το μπρικ στη θεση του, και γλυκαινει την αλμυραδα.

Συνεχιζουμε με καναπεδακια καπνιστου σολωμου με μια φετα αγγουρι.  Το λεμονακι διπλα για να βαλεις κατα βουληση.  Τα καναπεδακια  ειναι στολισμενα στον παγκο της κουζινας και τα συνοδευει μια σαμπανια, μεχρι να μαζευτουν ολοι οι καλεσμενοι και να ετοιμαστει το δευτερο πιατο στα καρβουνα.

Το πρωτο πιατο ειναι μια εκπληκτικη σουπα μπορστ με πατζαρια και πατατες.  Ερχεται  αχνιστη αχνιστη για να ζεστανει τους καλεσμενους, και να τους κανει να “στρωσουν στομαχι” οπως λεμε.

Το δευτερο πιατο ειναι γαριδες στα καρβουνα. Οι γαριδες εχουν μαριναριστει για ωρα σε μια σαλτσα με βαση τις καυτερες πιπεριες χαλαπενιο.  Ειναι εξαιρετικα πικαντικες, και συνοδευονται απο ενα δροσερο φυκι, που εξουδετερωνει την “καϊλα¨.

Το τριτο πιατο ειναι φρεσκος σολωμος στα καρβουνα,  με μια σαλατα απο ραντικιο,  μαρουλι, βελγικο αντιδι,  αγγουρι και ξυνομηλο.

Τελος το τεταρτο πιατο ειναι φετες απο Chilean Bass (ειδος λαυρακι)  φυσικα στα καρβουνα με μια σαλτσα απο φρεσκα κρεμμυδακια και λαϊμ.  Το πιατο συνοδευουν σπαραγγια.

Το δειπνο ολοκληρωναται  με καφε, τσαϊ, μια ταρτα αμυγδαλου με κερασια, λικερ και κονιακ.

Δινουμε ραντεβου για το Σαββατο σε καποιον αλλο απο την παρεα.  Μετα απο ενα τοσο βαρυ χειμωνα,  που μας στερησε τη χαρα του να ανταμωνουμε και να ξεφαντωνουμε, η ανοιξη ηρθε για να μεινει και να μας αποζημιωσει.

Σας φιλω γλυκα.

dinner with my neighbors (σατισφαϊ δε αμερικαν τεηστ)

Introduction by Pierre:  Η μανδαμ το εβαλε αμετι μουχαμετι να κανει τραπεζι τους γειτονες και θελει λεει να τους φιαξει Ελληνικα φαγακια.  Mais comment est ce possible?  Οταν θελεις να περιποιηθεις καποιον μαγειρευεις ΜΟΝΟ Φρανσαι!  Κελ μπετιζ!  Τελος παντων  της γραψατε κι εσεις  ενα καρρο ιδεες που moi je ne comprends rien du tout.  Τελικα εφιαξε μια λιστα με το μενου και ειχε την απαιτηση να βοηθησουμε κι εμεις.  Voila le menu,  αλλα εγω της το δηλωσα,  αυτα με τις πανακοτες και τα βυσσινα, δεν ειναι Πατισερι Γκραντ!

(εδω ο Πιερ τρωει φαπα γιατι ειναι αναιδης) κι εγω συνεχιζω με το μενου.

LE MENU

Προκαταρκτικα μπιρμπιλικια: ελληνικες ελιες,  πιπεριτσες πρασινες και κοκκινες τουρσι, μελιτζανοσαλατα και ταραμοσαλατα συνοδευομενες απο φετουλες σησαμενιου κουλουριου.

Πρωτο πιατο:  Τυροπιττα ταψιου με φετα και ρικοττα.  Ντολμαδακι γιαλαντζη και σαλατα ντακος

Κυριως πιατο:  Κοκκινιστο της κοκκοτας με χυλοπιτες Λακωνιας και φρεσκια ντοματα,  πασπαλισμενες με μυζηθρα απο το μετσοβο.

Επιδορπιο :  Ελληνικα τυρια

Γλυκο:  Πανακοτα με μαστιχα και βυσσινο γλυκακι.

Νατες νατες  οι χυλοπιτες οι αφρατες.  Αυτες μου τις εδωσε η θεια μου η Νικη που της τις εδωσε η Τσομπανα στο Βλαχιωτη.  Η τσομπανα (ο θεος να την εχει καλα)  πανταμας προμηθευει με σπιτικες χυλοπιτες.

Εδω βραζω φρεσκια ντοματα πομοντορο για να φιαξω μια σαλτσα για τις χυλοπιτες.   Σκορδακι, μπαχαρι, λιγη ζαχαριτσα, αλατι και λιγα φυλλαρακια βασιλικο.  Η σαλτσα θα ειναι ετοιμη και θα ανακατευτει με τις χυλοπιτες  λιγο πριν σερβιριστουν.

Jacques:  Βρηκε η μανταμ κουλουρια και την επιασε η φουρια!  Πηρε ομως και μια ΓΑΛΛΙΚΩΤΑΤΗ μπαγκετα μεηντ ιν δε Γιουναϊτεντ Στεητς!

Οι πανακοτες (παντα με την συνταγη του Στελιου Παρλιαρου, ειναι ετοιμες  να μπουν στο ψυγειο για να δεσουν.  Μοσχοβολανε μαστιχουλα!

Τα προκαταρκτικα μπινελικια!  Η μελιτζανοσαλατα εγινε με μελιτζανα καψαλισμενη στη φλογα και ειχε μια ωραια καπνιστη γευση.  Θα ελεγα οτι ηταν το μεζεδακι που αρεσε περισσοτερο στους αμερικανους φιλους μου.   Εγω εχω ενα να πω. Οτι τελικα οταν δοκιμασεις κατι καλο το εκτιμας. Γιατι λοιπον να τους το αλλοιωνουμε;

Λιγα κλασσικα ελληνικα ξηροκαρπια, συνδιασμος απο στραγαλακια και σταφιδες κορινθου, και μερικα φυστικακια Αιγινης.

Η ωραια και μοιραια μου τυροπιτα.  Συνδιασα φετα με ρικοτα κρεμα, για μια πιο κρεμωδη και ηπια γευση.  Παντα τριβω μοσχοκαρυδι στη γεμιση.  Ειχε επισης 8 αυγα για να ειναι πιο αφρατη.   Απανω στο φυλλο πριν την ψησω ριχνω σουσαμακια.

Φιαχνω σαλατα με ντακους.  Κρητικα κριθαρενια παξιμαδακια που τα βρεχω ελαχιστα κατω απο τη βρυση,  τα στρωνω στην πιατελα και ριχνω μια δοση ελαιολαδο ραντιζοντας, και τριβω ριγανη που εφερα απο το Μετσοβο.  Τα παξιμαδακια θελω να ειναι ποτισμενα και μαλακα για να μην εχουμε εκπληξεις στο δαγκωμα.  Αργοτερα θα ρουφηξουν και το ζουμακι της ντοματας.

Εχω διαλεζει ντοματουλες μικρες ωριμες στρογγυλες και τις κοβω σε φετουλες.  Τις απλωνω πανω στα παξιμαδια.  Πανω στις ντοματες πασπαλιζω λιγο απο το αλατι Αλλονησου που μου ειχε στειλει η Μαρθα (Μαρθακι απο Σικαγο).  Τελος προσθετω την φετα, λιγη καπαρη, ριγανη και περιχυνω με κρητικο ελαιολαδο.

Μερικα ντολμαδακια γιαλατζη (που ομολογω οτι πηρα απο μια ντελικατεσσεν)  γιατι ειμαι τεμπελα δεν σας το εχω αποκαλυψει ακομα.

Το κοκκινιστο εγινε λουκουμι.  Παντα με κομματια απο New York strip steak.   Σβησμενο με κρασι Μαρσαλα, ελαιολαδο και φρεσκια ντοματα.

Μετα τουτα και μετα κεινα,  θυμηθηκα να φωτογραφισω το κυριως πιατο  στα .. μισα.  Κοκκινιστο με χυλοπιτες τσομπανας και φρεσκια ντοματα.

Τυρια: Κασσερι Θεσσαλιας, μανουρι, κεφαλογραβιερα Κρητης ,  και μια κοπανιστη (τυρικαυτερη) απο τη Χιο που εφιαξε η θεια Μαρια του Ερρικου.

Η πανακοτα με μαστιχα και λιγο γλυκο βυσσινακι απο πανω.  Το γλυκο  ειναι γνωστης μαρκας  απο την Χιο.

Τελος να το χερακι καλεσμενης,  που πηρε φορα και απολαμβανει την πανακοτα.

Τα κρασακια που συνοδεψαν το γευμα ηταν  1. Cabernet Sauvignon Estate Hatzimichalis, 2004,    Chardaunay  Φραγκου 2007 (πολυ καλο)     και Reserve NEMEA 1998.

Ουζο Βαρβαγιαννη προσφεραμε με τα μπινελικια, και  τσιπουρο απο το Κατωγι Αβερωφ στο τελος του δειπνου.

Ηταν μια πολυ ωραια βραδυα, πιστευω οτι οι καλεσμενοι μου απολαυσαν οτι κι αν δοκιμασαν, με μεγαλυτερη προτιμηση (αν κρινω απο τα σχολια) την μελιτζανοσαλατα,  το κοκκινιστο, και την ντακο-σαλατα.

Καλη εβδομαδα και σας φιλω γλυκα!

δε τη παρτυ (μτφ the tea party)

Αργα βραδυ της ιδιας μερας με την προηγουμενη αναρτηση.  Τελειωσε το πρωτο μου τηηη παρτυ.  Τελειωσανε μαζι και οι “χρονιαρες μερες”  γιατι εδω στο Αμερικα δεν γιορταζει ο κοσμος μεχρι τα Θεοφανεια και του Αγιανιου γιατι απλουστατα δεν εχουν Αγιανιο!  Αυριο λοιπον καθε κατεργαρικον δεσποιναριον στον παγκο του η ας το πουμε γραφειο του.  Πριν ομως μπω και παλι στην (βρωμο)ρουτινα μου και με πιασουν απο τα μουτρα με το που θα πατησω το ποδι μου στο γραφειο, θελω να σας φερω τα υπολοιπα γλυκα και μεζεδακια του παρτυ.

The scones made by despinarion.  A simple buttermilk recipe and some with dried cranberries or poppy seeds.

Τα μπισκοτακια. Αυτα δεν τα εφιαξε το δεσποιναριον αλλα ηταν νοστιμωτατα και αρεσαν παρα πολυ στα κοριτσακια.  Εγιναν αναρπαστα.

Peppermint bark.  Κλασσικο Χριστουγεννιατικο αμερικανικο γλυκακι, με σοκολατα και μεντα.  Κραντσυ κραντσυ!

Γατουλινα Delft που ειναι κανατακι για γαλα.

Τριανταφυλλα που ειχα ξερανει πριν μερικα χρονια και κρατανε ακομα το αρωμα τους. Τα χρησιμοποιω για ροματικο ντεκορ. Και τι πιο ρομαντικο απο ενα τηηηη παρτυ!!

Les roses de Reims.  Traditional french cookie.

Les macarons

Les merengues

Ζελεδακια

Μαρμελαδιτσες για τα crumpets

tea sandwitches: egg, roquefort with cucamber , tuna, whitefish and curried chicken

les madeleines

crumpet and other tzitzilomitzila

cheese biscuits

pate with truffles

stollen και σο βαθος μελομακαρονα

τυρακια

και ενα ντιπ με καβουρι.

Το τσαγακι ηταν πολυ καλοδεχουμενο. Εδω και δυο μερες εχει πιασει ενας τρελλος αερας στην “πρωτευουσα”  που κατεβαζει την ηδη υπο το μηδεν θερμοκρασια πολυ πιο χαμηλα.  Πριν απο το τσαγακι μερικοι επισκεπτες προτιμησαν λιγο λευκο κρασι με τα αλμυρα μεζεδακια.  Συμφωνα με τα μμμμμ των καλεσμενων μου τα πιο αγαπημενα απ ολα ηταν το πατε, τα τυρενια μπισκοτακια  και τα σαντουϊτσακια με τονο  αλμπακορ,  και απο τα γλυκα τα μακαρον, και τα σκοουνς με κρεμα.

Τα κοριτσουδια πηραν τα δωρακια τους αφου δεν τα ειχαμε δει πιο πριν και εφυγαν νωρις γιατι αυριο.. εχουν σχολειο.

Ενα τηηηη παρτυ δεν ειναι ευκολο γιατι πρεπει να φροντιζεις να υπαρχει ΠΑΝΤΑ ζεστο τσαι και να μη ξεραινονται τα σαντουϊτς,  να μη χαλασει το γαλα η η κρεμα, να ζεσταινεις τα κραμπετς αναλογα με τη ζητηση.  Σιγουρα υπαρχουν μυστικα που δε τα ξερω.  Θα τα ψαξω ομως και την επομενη φορα ολα θα ειναι πιο ωργανωμενα.

Ξεχασα να σας πω οτι η Μαγδα απο την Πολωνια εφερε ενα γλυκισμα σαν ρολο με παπαρουνοσπορο που λεγεται  ” Makowiec” . Μιλαμε για πολυ παπαρουνα.  Θα σας το φερω σε αλλη αναρτηση. Παω τωρα να βαλω κατιτις γλυκο στο στομα μου γιατι με επιασε λιγουρα…

Σας φιλω γλυκα.

νυχτα μαγικη γεματη αγαπη και νοστιμιες!

Ηταν πραγματικα μια νυχτα μαγικη. Το ξεραμε δα εδω και μερες οτι φετος θα καναμε λευκα Χριστουγεννα. Τοσο χιονι που ειχε ριξει δεν υπηρχε περιπτωση να λιωσει σε μερικες μερες. Το μαγικο αγγιγμα ομως ηταν οτι αρχισε να ανεβαινει η θερμοκρασια σιγα σιγα και το χιονι να εξατμιζεται και να γινεται ομιχλη. Χριστουγεννα απομεσημερο δεν εβλεπες μπροστα σου. Παραμυθενιο το ντεκορ εξω,  χαρουμενο και Χριστουγεννιατικο μεσα.  Περασαμε οικογενειακα με τους ωραιοτατους κουμπαρους και δυο απο τα ζουζουνια μας αφου το τριτο με την Ντεμπορα αποφασισαν να κανουν φετος Χριστουγεννα στην Κοστα Ρικα.  Μεταξυ μας,  οταν μιλουσαμε στο τηλεφωνο και μου ελεγαν κατι για παραλιες και για ζεστη, ετσι λιγακι ζηλεψα μετα τις δικες μας χιονοθυελλες και παγωνιες.  Απο το Χριστουγεννιατικο τραπεζι λοιπον φερνω μερικες φωτογραφιες απο το μενου και την διακοσμηση.

Menu

1. Chacrutterie

2. Τυροπιττα

2. Χοιρινη σπαλα στο φουρνο με σαλτσα απο challots, sweet Marsala, καστανα και δαμασκηνα.

4. Διαφορα γλυκακια

Φυσικα θα ηταν αδιανοητο να περναγαμε τα Χριστουγεννα χωρις τους αγαπημενους μας Γκαστον, Πιερ και Ζακ που αποφασισαν φετος να μη πανε στο Παρισι για Νοελ, αλλα να μεινουν στο σπιτι της μανταμ γαι να βαλουν τα δυνατα τους να φιαξουν μια αλφα αμπιανς!

Ως το επομενο τραπεζι λοιπον, τα τζιμανια σεφακια μου κι εγω σας φιλουμε γλυκα! Και του χρονου!

ιστοριες απο την κουζινα – κυριακατικο γευμα – μερος δευτερο – τα μαγειρεματα

PB080039 (1024x748)

Πεμπτη βραδυ σημερα και σας φερνω φωτογραφιες και σημειωσεις απο το γευμα της Κυριακης που μας περασε.  Πεμπτη σημερα, και ξαφνικα επιασε ενας χειμωνας εδω ατο Μερυλαντ, απιστευτος.  Η βροχη που ειχε αρχισει την Τεταρτη συνεχιστικε ολη την ημερα, ακομα και τωρα που σας γραφω.  Την Κυριακη λοιπον τα σου-σεφακια με βοηθησαν να φιαξουμε το φθινοπωρινο μενου που θα φιλοξενουσε το ανοιξιατικο σερβιτσιο!

ΜΕΝΟΥ

Φακες που εφερα απο το Μετσοβο και τζιτζιλομιτζιλα ταιριαστα

Κολοκυθοπιτα με κιτρινες κολοκυθες

Χοιρινο με μηλα (απο συνταγη της κυριας Αγλαϊας Κρεμεζη στο βιβλιο Culinaria Greece)

Τυρακια Μετσοβου και αλλα  με σταφυλια

Πανακοτα με μαστιχα (συνταγη Σ. Παρλιαρου απο το βιβλιο Ευκρατες γευσεις)

PB080037 (1024x717)

Οι φακες που εφερα απο το Μετσοβο, ειναι ωραιες και καλοβραστες. Οι φακες που προμηθευομαι εδω ,δεν εχουν καμια σχεση με αυτες.  Βραζουν με τις ωρες και καποια στιγμη διαλυονται και με διαλυουν.  Φακες βεβαια φιαχνουμε ολοι.  Στο Δεσποιναρεϊκο μαθαμε να φιαχνουμε φακες σε νησιωτικο στυλ οπως τις εφιαχνε η γιαγια του Ερρικου κι εκεινος την παρακολουθουσε και μαθαινε.   Το κρεμμυδακι και το σκορδακι ειναι φυσικα απαραιτητα.  Το υγρο που βραζουν, ειναι ζωμος απο κρεας η κοτοπουλο, εν προκειμενω το δευτερο.  Προσθετουμε ομως  και φρεσκια ντοματα ξεφλουδισμενη και κομμενη σε κομματακια.  Το φυλλο δαφνης που βλεπετε στην επιφανεια ειναι κλεμμενο.  Ενα βραδυ που γυρνουσαμε με τον Ερρικο στην Ρωμη προς το ξενοδοχειο και περνωντας εξω απο το Κολοσσαιο λιγο χαρουμενοι.. μαζεψαμε μερικα φυλλα απο τις δαφνες τις ιστορικες και αρχαιες, για να δινουμε στα φαγητα μας ενα Italian touch.

Οι φακες μας εχουν αγνο παρθενο λαδακι και το ξυδι μπαινει στο τελος.  Δεν ειναι σουπα, μπορουμε να το φαμε και με πηρουνι.

PB080103 (1024x939)

Και νατη η φακη μας σερβιρισμενη.  Το Σαββατο το πρωι που (οπως ξερετε) παντα μιλαω με τη μαμα στην Αθηνα, οταν της ειπα οτι ειχα φακες για πρωτο πιατο αρχισε να με μαλωνει.  Καλα φακες θα προσφερεις στον κοσμο;  Ειδα κι επαθα να την πεισω οτι δεν ειναι κατι επισημο.  Συμφωνω, σε ενα πιο καλο τραπεζι δε θα σερβιρα φακες. Σε μας ομως ειναι σπανιο να βρουμε καλο οσπριο εδω και οταν το βρουμε, το θεωρουμε.. καλο!

PB080084 (782x1024)

Μαζι με την φακη, σερβιρουμε πρασινες ελιες γεμιστες με φετα, τυρι καπνιστο μετσοβονε και ..

PB080083 (1024x718)

.. ενα πατε απο βοδινο κρεας που εφερα απο το Μπουενος Αϊρες.

PB080041 (1024x768)

Η κολοκυθοπιτα εγινε με τεσσερα κιτρινα κολοκυθια.  Τα τριβουμε στον τριφτη η στην κουζινομηχανη και τα αλατιζουμε.  Ψιλοκοβουμε τρια πρασσα (το ασπρο μονο). Τα πρασσα και τα κολοκυθια σιγοβραζουν σε ανοιχτο σκευος με λιγο λαδι μεχρι να σωθει το νερακι τους.  Σε βαθυ μπωλ αναμιγνυουμε τα λαχανικα με τεσσερα αυγα και τυρι φετα τριμμενο κατα βουληση.    Στρωνουμε και ψηνουμε  σε μετριο προς δυνατο φουρνο για περιπου τρια τεταρτα της ωρας.

PB080043 (1024x768)

Ετοιμη και η πιτα μας και παμε να φιαξουμε το χοιρινο με τα μηλα.

PB080066 (1024x736)

Το  χοιρινο με μηλα μου το ενεπνευσε η Ευη που το Σαββατο μαγειρευε χοιρινο με καραμελλωμενα λεμονια.  Μεχρι να μαθω περι καραμελλωμενων λεμονιων, περιοριζομαι στα μηλα. Ξυνομηλα διαλεξα και αφου τα καθαρισα τα εκοψα ροδελλες,  τα πασπαλισα με λεμονι χυμο και τους ειπα να περιμενουν.

PB080067 (1024x787)

Εδω λιωνουμε φρεσκο βουτυρο που κανει ωραιες μπιρμπιλοφουσκαλιτσες.  Οταν καψει τηγανιζουμε τις ροδελλες των μηλων μεχρι να ροδισουν και απο τις δυο πλευρες.

PB080069 (1024x699)

Σε αλλο σκευος σωταρουμε χοιρινα μπριζολακια (χωρις κοκκαλο) και απο τις δυο πλευρες συνολικα 8-10 λεπτα μεχρι να ροδοκοκκινησουν.

PB080071 (1024x772)

Σκεπαζουμε το χοιρινο με τις τηγανισμενες ροδελλες των μηλων και πασπαλιζουμε με λιγη σκονη κανελλα.

PB080074 (1024x738)

Σκεπαζουμε το σκευος μας και το αφηνουμε να παρει μια βραση.

PB080075 (1024x767)

PB080108 (1024x739)

Να λοιπον και το κυριως πιατο με το χοιρινο, τα μηλα και την κολοκυθοπιτα.   Παμε τωρα να δουμε και τα υπολοιπα.

PB080111 (1024x595)

Τα τυρακια που ακολουθησαν το γευμα ηταν παλια γκουντα,  μετσοβελα και γιδισιο μετσοβισιο απο το τελευταιο ταξιδι.

PB080113 (1024x768)

Η πανακοτα με μαστιχα του Στελιου Παρλιαρου, ειναι μια αγαπημενη συνταγη στην οποια εχω αντικαταστησει την κοπανισμενη μαστιχα με μαστιχελαιο, που δινει κατα τη γνωμη μου καλυτερο αποτελεσμα.  3-4 σταγονες μαστιχελαιο αρκουν.  Εκανα ομως μια “πατατα”.  Θελοντας να δωσω στην πανακοτα ενα ομορφο σχημα χρησιμοποιησα μια κεραμεικη φορμα για να την παγωσω.  Οταν ηρθε η ωρα να την ξεφορμαρω, δεν γλυστραγε απο την φορμα με τιποτα.  Βουτηξα την φορμα σε ζεστο νερο, μα τιποτα.  Τελικα με χιλια ζορια βγηκε αλλα ειχε χαλασει το ομορφο αναγλυφο που ειχα ονειρευτει. Τα μπαλωσα με σιροπι απο βυσσινο λιγο. Η γευση παρα πολυ καλη αλλα η εμφανιση πιφ!  Την επομενη φορα θα χρησιμοποιησω χαμηλη πλακε φορμα.

PB080115 (1024x768)

Η ωραιοτατη κουμπαρα εφερε ενα εκπληκτικο κεικ μηλου, συνταγη της μητερας του ωραιοτατου κουμπαρου απο το Κονεκτικατ.   Κλεινω την σημερινη αναρτηση με μικρα τζιντζερ κουκις  νοστιμωτατα που μου γυαλισαν εκει που ψωνιζα στο Balducci’s .

PB080117 (1024x860)

Σας φιλω γλυκα.

ιστοριες απο την κουζινα – κυριακατικο γευμα – μερος πρωτο – οι ετοιμασιες

PB010180 (1024x768)

Pierre:  Jacques, ποιος ειναι αυτος ο λιμοκοντορος μεσα στο αυγοτσουφλο της κυριας;

Jacques:  Ποιος αυτος με τον κοπανο; Ειναι ο Gaston Pierre μου,  τον προσελαβε λεει για να της ανοιγει τα φυλλα.

Pierre: Tres bon,  ενας ακομα μας λειπει να στρωσουμε μια πρεφα!

Jacques: Qu’est que c’est que la prefa?

Pierre:  Ειναι ενα φιν φον χαρτοπαιγνιο που μου το εμαθε η κυρια.

Jacques: Ε! να την παρουμε για τεταρτη.   Dis moi mon ami, σου ειπε για το γευμα της Κυριακης;  Πρεπει να βρουμε το καταλληλο σερβιτσιο.  Εχει λεει μια ανοιξιατικη διαθεση. Οτι θυμαται χαιρεται φθινοπωριατικα!

PB100126 (1024x768)

Gaston:  J’ai apport’e’ cela,  le Monet service.  Tres fin fon assiettes!

Pierre:  Ελληνικα δε μιλαει ο βαζιβουζουκος  ρε Ζακ;

Jacques: Mais certainement,  απλα πουλαει μουρη.  Μια χαρα ειναι αυτο το σερβιτσιο για ανοιξιατικο.  Allons παμε να στρωσουμε το τραπεζι.

PB080045

Gaston:  Η πετσετα  δε μου αρεσει!

Pierre: Jacques, δε του αρεσει η πετσετα του σεφ Βουργουνδιας!

Jacques:  Θα βαλω ενα τριανταφυλλακι απανω να το δει το δεσποιναριον να χαρει!

PB080079

Gaston:  Παω να φωτογραφισω την αμπιανς μεζ αμι!   Μετα θα κανουμε συνελευση για το μενου!

Pierre: Πολυ καλλιτεχνης μας προεκυψε ο Αλσατος ρε Ζακ!

Jacques: Και πολυ συνδικαλιστης!

Pierre:  Λες να καπελωσει το κουζινικο κινημα;

Jacques: Δε θα προλαβει,  θα τον κλεισω στην κοκκινη κοκοττα!  Αλον ρεγκαρντον α λα αμπιανς!

PB080058

PB080100

Gaston: Quand il me prend dans ses bras
Il me parle tout bas,
Je vois la vie en rose.

Pierre:  JACQUES!!!!!

PB080061 (1024x768)

Jacques:  Τι θα βαλει μεσα στα αδεια πιατελακια Πιερ;

Pierre: τζιτζιλομιτζιλα

Jacques: Pardon?

Pierre: gigilomigiles ετσι τα ειπε της το εμαθε καποια δικια της στο φεης.  Θα μας πει αυριο.

PB080044

PB080051

PB080109

PB080121

PB080094

PB080110

Pierre: Alons dormir mes amis!  Εχουμε μπολικη δουλεια αυριο!

Pierre, Jacques et Gaston ensemble:  Σας φιλα γλυκα!

… του μπη κοντινιουντ!