flashback

2010

18 Δεκέμβρη
Φιαχνω βαλίτσες λίγο αγχωμένη. Περιμένω τον Ερρίκο να γυρίσει απο το San Francisco τελευταία στιγμή. Έχει παρουσίαση στις 4:30 και η πτήση του για Los Angeles είναι στις 6:00. Πολυ στριμωξιδι!

Θα προλαβεις;

Μα φυσικά!

Μεχρι να τηλεφωνήσει απο την καμπίνα του αεροπλάνου ότι πρόλαβε, καταναλωνω εξη κουραμπιεδες με αμυγδαλο, τρία τσαγια μεντας που είναι και υγειινα και ένα μπωλ φυστικια. Μπωλ της σαλατας.

19 Δεκέμβρη
Ακούω για πρώτη φορα περί του χαμου που γίνεται στο Χηθροου με τα χιόνια. Μπαίνω στη σελίδα της British airways που σέρνεται κι αυτή και διαβάζω ότι όλες οι πτήσεις ακυρώνονται.  Η δική μου αντίστοιχη της αυριανής επίσης.  Μετα το μεσημέρι χανω την British,  χανω την ελπίδα μου. Δε με παίρνει να φάω αλλα γλυκά!

20 Δεκέμβρη
Η σελίδα της British είναι ακόμα υπερφορτωμενη. Το μεσημέρι τα καταφερνω να δω την δική μου πτήση.  Ακόμα scheduled αλλα η ώρα αναχώρησης αλλάζει κάθε μισή ώρα. Κατα τις 5 το απόγευμα κλείνει η ώρα αναχώρησης για λίγο μετα τα μεσάνυχτα.  Κλεινω ταξί για τις 9:00.  9:15 το ταξι δεν έχει φανεί. Πρώτη φορα στα χρονικά! Α ρε Murphy!

Δεν υπαρχετε στο σύστημα!

Αν δεν στείλετε ΤΏΡΑ ένα ταξι, αύριο δε θα υπαρχετε ούτε εσείς.

21 Δεκέμβρη
Λίγο μετα τα μεσάνυχτα, BWI (Baltimore Washington International Airport) .

Μα μόλις προλαβαινετε την πτήση για Αθήνα,  θα φύγετε;

Μα φυσικά, όλες οι πτήσεις καθυστερούν,  χαμός γίνεται!

12:00 μεσημέρι προσγειωνομαστε στο Χηθροου. Αγώνας δρόμου, έλεγχος, σεκιουριτι, η γλώσσα έξω.  Μόλις έκλεισε η πυλη για την πτήση προς Αθήνα.  Το αεροπλάνο απομακρύνεται και αρχίζει το επόμενο κεφάλαιο.
Όλες οι πτήσεις κομπλε μεχρι την Πέμπτη.

Θα περιμένετε stand by τις αυριανες.

Παίρνουμε το εξπρές και καταλήγουμε σε ένα ξενοδοχείο στο Kensington για το βράδυ. Απέναντι είναι η Westfield mall.  Βγαινουμε βολτα με χιονονερο, χωνομαστε σε ένα καφέ, και απολαμβάνουμε φρεσκοψημενα scones και αρωματικό τσάι.   Ενα διαλειμμα, μια ανασα. Η mall είναι ωραία στολισμένη, αλλα δεν έχουμε ιδιεταιρη διάθεση για φιν φον βόλτες.  Η αυριανή πτήση είναι στις 8 το πρωί, κι αυτη stand by.

22 Δεκέμβρη
6 αξημερωτα, χαμός στο Χηθροου! Οι άνθρωποι κοιμούνται σε στρωματακια απο αφρολεξ που μοιράζονται δωρεάν.  Η πτήση των 8 ακυρώθηκε.

Σταθειτε στην ουρα για να μιλήσετε με κάποιον εκπρόσωπο της εταιρείας.  Σε περίπου εξημισυ ώρες (ναι σωστά διαβαζετε) φτάνουμε σε ένα γκισέ.  Η συμπαθεστατη Ινδη, μας πληροφορεί ότι έχει θέσεις την Παρασκευή.  Ζητάμε εναλλακτικές μέσω Αμπου Νταμπι στο κάτω κάτω να περάσουμε Χριστούγεννα με φίλους.

Θα σας βάλω στο σύστημα για stand by ενω θα ψάχνω για εναλλακτικές.

Αυτα τώρα με ένα λογισμικό σε line mode, if you know what I mean, εν έτει 2010.  Σε μια ώρα το όνομα μας φτανει στην κορυφή του σταντ μπαυ και η Ινδη παιρνει  τηλέφωνο μια άλλη κόρη για να ζητήσει τηλεφωνικά να μας βολεψουν.  Όλα αυτόματα, και φυσικά ούτε λόγος για ιστοσελίδα.  Δυο ώρες αργότερα με δυο boarding passes ανα χείρας και την ελπίδα ότι η πτήση δεν θα ακυρωθεί,  κατερρεουμε σε ένα απο εκείνα τα ρεστωραν του Gordon Ramsey, και τρώμε φιν φον σαλάτες.  Ο Ερρίκος ανοίγει το AirMac και του βγάζει memory fault. Το κλείνει και με παίρνει αγκαλιά.

8 βράδυ,  είμαστε καθισμένοι στην πτήση για Αθήνα,  η χαρα διαγραφει τις ταλαιπωρίες. Θα κάνουμε Χριστούγεννα με τους δικούς μας.

23 Δεκέμβρη
Δυο το πρωί.  Ο αέρας στα Σπάτα είναι δροσερός και μυρίζει όμορφα.  Μια βαλίτσα μας ήρθε με προηγούμενη πτήση και την βρήκαμε στο σωρό, μια μαζι μας και η τρίτη θα φτάσει παραμονή Χριστούγεννα στις 9 το βράδυ. Πάλι καλα!

Το διαμέρισμα της Πεύκης είναι στολισμένο με χριστουγεννιάτικα μπουκετα απο ελατο  και γκυ. Το τραπέζι γεμάτο κουραμπιεδες, διπλες, μελομακαρονα και δώρα.  Τα έπιπλα που είχαμε παραγγείλει το καλοκαίρι στη θέση τους.  Πέφτουμε σαν δυο σακιά στο κρεββατι, αύριο θα δω τη μαμά, αύριο θα κάνω τόσα πολλα!

……συνεχίζεται

Σας φιλω γλυκα.

η μοιρα ενος ομορφου κουραμπιε!

This slideshow requires JavaScript.

δια χειρος και στοματος δεσποιναριου

ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΣ

Ειμαστε .. τι ειμαστε..

τιποτα δεν ειμαστε,

και μας ψηνουν στα ταψια,

και μας κανουν μια χαψια.

ΔΕΣΠΟΙΝΑΡΙΟΝ

Εισαι γλύκα, τραγανος,

και με προκαλεις,  κοινως..

ζαχαρη πασπαλισμενος,

ομορφα κουκουλωμενος!

ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΣ

Δεσποιναριο να χαρεις

προσεξε οσο μπορεις

δαγκωσε με απαλα

βλεπεις, δε ζητω πολλα!

ΔΕΣΠΟΙΝΑΡΙΟΝ

Τι με περασες; ταναλια;

αααχ μου τρεχουνε τα σαλια,

κουραμπιε μου, μου αρεσεις

ελα μου, δε θα πονεσεις!

ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΣ

προκειμενου να χαθω

και αλλου να φαγωθω,

θαχω τελος μακαριο

απο το δεσποιναριο!

ΔΕΣΠΟΙΝΑΡΙΟΝ

φινο το κουραμπιεδακι

ειχε και αμυγδαλακι,

ας ειχα να ζαχαρωνα,

και δυο μελομακαρονα!

 

 

Σας φιλω γλυκα!

Καλα Χριστουγεννα!

 

 

 

 

 

 

 

Καλα Χριστουγεννα κι Ευτυχισμενο το 2011

Ετσι! Σαν μια παλια καρτ ποσταλ!  Καλα Χριστουγεννα!  Γραφω σημερα μια απο τις τελευταιες αναρτησεις της χρονιας. Που θα αποτελεσει και τον απολογισμο του 2010.  Μου εχουν μεινει μερικες μερες να ετοιμαστω, και αν επιμενω να ασχολουμαι με το μπλογκ (που δεν κρυβω οτι ειναι αγαπημενη απασχοληση) δεν θα προλαβω να βαλω ολα τα πραγματα σε μια σειρα.  Την τελευταια εβδομαδα συνεβησαν διαφορα πραγματα που με απο-προσανατολισαν και με ταλαιπωρησαν.  Δεν θα τα συζητησω ομως γιατι στην τελικη δεν ειναι τοσο σημαντικα οσο το γεγονος οτι  η διαγνωση για τον φιλο Στηβ ειναι τελειως αποκαρδιωτικη.  Απο αυτες τις περιπτωσεις που λες, αντε τωρα να γινει καποιο θαυμα.  Προσπαθω να τελειωσω τις δουλειες μου, αλλα υπαρχει ενα μαυρο συννεφακι και στο γραφειο και στον ουρανο μου.

Αν δεν βαλω Χριστουγεννιατικα Σαν Φρανσισκο,  παθαινω στερηση.. (απο την περσυνη επισκεψη, τα στρητ καρς στην πλατεια Γκιραντελλι.

Καλα Χριστουγεννα, το εχουμε πει πια πολλες φορες σ’ αυτο τον χωρο. Καθε χρονο στολιζουμε,  οσο περνουν τα χρονια και πιο νωρις (!), κανουμε λιστες δωρων, μας πιανουν τα αγαπησιαρικα μας, που κανονικα δε θα επρεπε να μας αφηνουν ολο το χρονο.  Η καρδια μου γλυκαινει οταν σκεφτομαι οτι η μαμα δεν θα ειναι μονη της φετος, η καρδια μου σφιγγεται που δε θα ειμαι με τα παιδια ανημερα τα Χριστουγεννα, να ανοιγουμε δωρα διπλα στο τζακι και να βαζει η Δαφνη μπισκοτακια στο πιατο την παραμονη για τον Αη Βασιλη.  Τελικα ολοι εχουμε κατι που μας κανει παλι παιδια.

η Σταχτοπουτα..

.. που μεταμορφωνεται ..

..σε πριγκιπισσα! (δωρακι που πηρα για μικρο κοριτσακι)

Ευτυχισμενο το 2011. Τι αστρονομικη ημερομηνια ειναι αυτη, ακου κιολας 2011!  Αν ειναι δυνατον!Προχτες ειχαμε 2009.  Συμφωνα με την θεωρια της σχετικοτητας του Αϊνσταϊν (του αρκουδου της Τζιτζης)  οσο περναν τα χρονια, τοσο πιο γρηγορα περναν τα χρονια!  Και το 2010 πεταξε, δεν το καταλαβα!  Χασαμε τον πατερα του Ερρικου, που βεβαια ξεκουραστηκε ο ανθρωπος πια σε πολυ προχωρημενη ηλικια, αλλα ξεκουραστηκε και η μητερα του και ηρεμησε.  Και αναλογιζομαι οτι ειναι δυσκολο να λες οτι η αναχωρηση ενος ανθρωπου απο την ζωη, ειναι ευλογια για αλλους, αλλα ειναι, οσο κι αν ακουγομαι κυνικη.

..την εποχη του χιονομαγεδωνα!

Περασαμε κι ενα “χιονομαγεδωνα”  ισως την μεγαλυτερη χιονοθυελλα ολων των εποχων στην ” πρωτευουσα” ,  παιδευτηκαμε,  αλλα ξαναρθε η ανοιξη,  με τους κροκους στην αρχη, με τις μανολιες στη συνεχεια, με τις αζαλεες με τις τουλιπες, και μετα ετοιμαστηκαμε για να παμε στη Λεσβο.  Για πρωτη φορα στο πανεμορφο νησι του βορειου Αιγαιου, το αγαπησαμε και θα ξαναπαμε.

Τελος ειχαμε μια φιν φον επισκεψη στη Νεα Υορκη τον Αυγουστο.  Μα πως γινεται μερικες μερες μετρημενες στα δαχτυλα, να αποτελουν την ψυχη μιας ολοκληρης χρονιας;

Στην αρχη του 2010, ημουν σχεδον ετοιμη να εγκαταλειψω το μπλογκ και θελω να ευχαριστησω ολους, αλλα κυριως την αγαπημενες αναγνωστριες και φιλες Ρουλα και Ορφια που τοτε εγραψαν ενθαρρυντικα σχολια και δεν σταματησα. Νομιζω ηταν μια κριση που περνα ο μπλογκερ στα τρια χρονια.  Και την ξεπερασα και αυτην οπως και την αγχωτικη αναγκη να γραφω κατι καθε μερα.  Εκ των υστερων πιστευω οτι ειναι μια φαση που περνουν πολλοι μπλογκερς (ισως οχι ολοι).   Τωρα δε θελω πια να σταματησω.  Νομιζω οτι λογω αποστασης απο την αγαπημενη μου Αθηνα. και λογω πολλων συνδεσμων που δημιουργηθηκαν μεσα απο αυτο το μπλογκ,   δεν μπορω πια.  Θελω ομως να το ομορφηνω, να γραφω και να φωτογραφιζω ενα κομματι της ζωης μου, αυτο που με κανει να ξεδινω και να χαμογελω.  Ειναι το σπιτι μου στο Ιντερνετ και θα ειναι ανοιχτο παντα στους φιλους  που θελουν να ερχονται.

προετοιμασια για το επερχομενο ταξιδι..

Οταν με το καλο γυρισω, μεσα Γεναρη θα εχω πολλα να σας πω.  Πιστευω οτι οι προσωπικες μας ιστοσελιδες δημιουργουν μικρους εν δυναμει ρηπορτερς.  Δεν ειμαστε ψωνια!  Ειμαστε  ανθρωποι με ολες μας τις ατελειες που ματαιοδοξα χαιρομαστε οταν  κατι που φιαξαμε, αρεσει,  και κυριως οταν  μας το λενε.   Ειμαστε ανθρωποι και οι πιο ευαισθητοι απο εμας επηρρεαζομαστε απο συμπεριφορες που συνανταμε πισω απο την οθονη μας. Δυσκολευομαστε να εξηγησουμε μερικες που αναποφευκτα κεντριζουν την περιεργεια μας. Αλλα το προσπαθουμε γιατι ετσι ειναι η ανθρωπινη φυση.  Αλλοτε μπορουμε και αλλοτε οχι.  Σκονταφτουμε στην ιδια την οθονη.  Η μυστικοπαθεια, τα υπονοουμενα και εκεινο που λεμε ” τα λεω στη νυφη να τα ακουει η πεθερα” ,  δεν ειναι το καλυτερο μου γιατι πιστευω οτι κρυβει ανασφαλειες αυτες δεν μπορω να τις αντιμετωπισω.  Νομιζω λοιπον οτι αρκετα παιδευτηκα τοσο καιρο να εξηγησω πραγματα.  Τα προσπερνω.

Κυριακη σημερα (εφτα και μια),  αποφασιζω οτι (for a change) δεν θα βγω απο το σπιτι.  Χτες το βραδυ πηγα σε μια παρασταση της  βαφτισιμιας μου στο σχολειο της στο Ντη Ση.  Ηταν μια υπεροχη παρασταση συνεργασια δασκαλων και παιδιων.  Με μουσικη, απαγγελιες, χορευτικα και χορωδια.  Καιρο ειχα να παω σε τετοια ομορφη εκδηλωση. Σημειωτεον οτι το σχολειο απο θρησκευτικης αποψης ειναι μικτο. Τα μισα παιδακια Χριστιανοι και τα αλλα μισα Εβραιοι.  Ετσι το προγραμμα περιελαμβανε κομματια και απο τις δυο ας πουμε παραδοσεις.  Απο την μια ενα τζακι με Χριστουγεννιατικο δενδρο και Αη Βασιλη, και απο την αλλη ενα τζακι με μενορα.  Οι μουσικες καταλληλα επιλεγμενες και δεμενες μεταξυ τους, ετσι οπως μονο τα παιδια μπορουν να φερνουν κοσμους ανταμα σε μια ειρηνικη αιθουσα σχολειου.

Ομολογω οτι αυτη η εκδηλωση με εβαλε χτες σε μουντ Χριστουγεννιατικο.  Βγαινοντας απο το σχολειο, στο φως των φαναριων χρυσιζε μια παγωμενη βροχουλα. Ολο το σκηνικο ελεγε: ” It’s Christmas time in the city “.

Υπαρχει μια μαγεια τα Χριστουγεννα εδω στην “πρωτευουσα”.  Ακομα και για μας που ειμαστε μονιμοι εδω.   Το  αναμα των φωτων,  οι τελετες, η National Cathedral,  το Union Station,  το Old Post Office Pavilion,  ολα αυτα που τα εχω παρουσιασει εδω τα προηγουμενα χρονια.

Κυριακη σημερα και αποφασιζω οτι θα ξεκουραστω.  Βρεχει.  Ο Ερρικος και η Δαφνη πανε μαζι βολτα  στο Sausalito.  To  Sausalito ειναι ισως η πιο 60’ς  γειτονια του Σαν Φρανσισκο, μολις περασουμε το Golden Gate.  Τα σπιτια, οι ανθρωποι με τις γενειαδες, γερασμενοι χιπυς,  τα μαγαζια με την αμφιλεγομενη “τεχνη” σε ποπ και tie dye,  ακομα θα ορκιζομουν οτι ο αερας μυριζει μαριχουανα.  Ειναι ομως το πιο ωραιο μερος να θαυμασεις απο μακρυα τους μεγαλοπρεπεις λοφους του Σαν Φρανσισκο. Και ακομα να βρεις ωραια χριστουγεννιατικα στολιδια.

Κυριακη σημερα και βρεχει πολυ, τελειωνει η ημερα, τελειωνει ο χρονος, η λεξη τελος με στεναχωρει.  Προσπαθω με τις προοπτικες της μεθεπομενης εβδομαδας να  ισορροπησω την διαθεση μου.    Χαιρομαι που οι μερες μου θα ειναι γεματες αγαπημενους ανθρωπους,  λυπαμαι γιατι η ζωη φερεται απαισια σε ενα αγαπημενο συνεργατη και φιλο,  χαιρομαι που ετοιμαζω Χριστουγεννιατικα δωρακια,  λυπαμαι που βρεχει ασταματητα, χαιρομαι που ο Ερρικος ειναι παρεα με τη μικρη,  λυπαμαι που δεν ειμαι κι εγω εκει, ειμαι μπερδεμενη και φαινεται.  Θαρθουν οι ισορροπιες, σιγουρα καποια στιγμη, ισως με τον καινουργιο χρονο.

Σας φιλω γλυκα!

 

 

 

 

 

δεκατεσσερεις και μια!

Μπαινω στην τελικη ευθεια για αναχωρηση.  Με λιγα λογια, δεν ειμαι πια εδω! Αρχιζω να μετρω παλι αναποδα: Δεκατεσσερεις και μια.

ο Εμιλ σε περιοπτη θεση διπλα στο δεντρο.

Ο Στηβ δεν ειναι και πολυ καλα αλλα ομως ειμαστε αισιοδοξοι πως θα ξεπερασει καθε εμποδιο.  Ο Στηβ ειναι φιλος και συνεργατης πολλα πολλα χρονια.  ΕΙναι η ψυχη του γκρουπ μας.  Με την απουσια του, εχουμε μοιραστει δικες του ευθυνες, πραγμα που κανει τις ωρες της δουλειας περισσοτερες και ατελειωτες. Ομως η δικη μας ταλαιπωρια δεν ειναι τιποτα μπροστα σε αυτα που αντιμετωπιζει εκεινος.  Και ολοι μας στο γκρουπ ευχομαστε μονο, να γυρισει κοντα μας σιδερενιος.

Ο Ερρικος ετοιμαζεται για Σαν Φρανσισκο.  Φετος δεν θα παω μαζι οπως εγραψα τις προαλλες.  Στολισα ομως το δεντρο κι εβαλα σε περιοπτη θεση τα στολιδια που εφερα περσυ.  Για παρηγορια.  Εξ αλλου αυτη την σημασια εχουν τα σουβενιρ. Τα βλεπουμε και θυμομαστε ομορφες μερες.

Και θυμαμαι εκεινη την εκδρομη στη Ναπα Βαλλεϋ και σκεφτομαι οτι τον Απριλη θα ειναι τελεια να την επαναλαβω με το Δαφνακι μου!  Χτες ανακαλυψα στο World Market οτι αρχισαν να φερνουν και κρασια.  Τσιμπησα ενα σαμπανιζέ κρασι Σοφια Κοπολα (της Ναπα Βαλλεϋ),  κι ενα Ιταλικο Προσεκο σε γιορτινο μπουκαλι! Αυτος ο Φρανσις εχει μεγαλη αδυναμια στην κορη του.

Και αφου εφερα τα κρασια,  να φερω και λιγα τυρακια που βρηκα περσυ στο αγαπημενο Sur la Table.

ενα κρεμωδες Καμαμπερ..

ενα blue..

και μια μυρωδατη Gouda Ολλανδιας.

τελος ενα διπλο τσηζμπεργερ για να λιγδωσει λιγο το αντερακι μας!

Το Σαββατοκυριακο που μολις τελειωσε ηταν αφιερωμενο σε  Χριστουγεννιατικα δωρα.  Πηρα δωρακια για ολα τα παιδια στο γκρουπ μου.  Φετος διαλεξα μεγαλα φλυτζανια του τσαγιου απο το Anthropoligie περιπου ετσι..

Θα τα βαλω σε σακουλακια μαζι με διαφορα τσαγακια και σοκολατα με γευση μεντας που βρηκα παλι στο World Market. Mπορει να βαλω και ενα μικρο πανετονακι μαζι.

Ακομα στο World Market βρηκα υπεροχες χαρτινες σακουλιτσες για τα δωρα μου. Ετσι θα ταξιδεψουν φλατ στη βαλιτσα χωρις προβλημα!  Τελος απο εκει πηρα Stocking Stuffers για τα γκουρμεδιαρικα αγορια μου.  Hot sauces για τον Τεντυ και chopsticks για τον Κωνσταντινο.  Τα αγορια μου μαγειρευουν και πιο πολυ ο Τεντυ.

 

Το Μπλουμιζ (!) ειχε πολυ ωραια δωρακια και για αλλη μια φορα κερδισε την προτιμηση μου σε σχεση με το Nordstrom.  Ομως επειδη εδω ερχονται και ανθρωποι που ηταν στη λιστα μου,   δεν θα φερω φωτογραφιες απο το Μπλουμιζ! Εκεινο που μου αρεσει ειναι οτι στο Μπλουμιζ οχι μονο κατηγοριοποιουν τα δωρα αλλα τα βρισκεις ετοιμα τυλιγμενα σε ασημενιο κροκο χαρτι με πρασινη κορδελλα.

Χαζεψα και σε αλλα μαγαζια λιγο κι επαθα πλακα με την λοξα που εχουν ολες οι Αμερικανες με την   Vera Bradley Ουρες ατελειωτες,  εμενα παντως μου ερχονται πολυ παρδαλα.

ο ομορφος καρδιναλιος του δεντρου μου

Την Παρασκευη το βραδυ βρεθηκα σε ενα Μαροκινο εστιατοριο κατω στο Ντι Ση.

κοτοπιττα με το ονομα “Παστιλια” μπηφορ

εντ αφτερ…

με ζαχαρη αχνη και κανελλα, πως λεμε κοτοναπολεόν.

κοτοπουλο με λεμονι και ελιες.  (και πετσα μπιλιαξ)

Ειναι Κυριακη βραδυ, γραφω τρωγοντας μαρον γκλασε που εφτασαν προχθες απο την Λωζανη (απο την γλυκουλα Τζιτζι).   Θελω αποψε η νυχτα να κρατησει για πολυ.  Εχω τοσα να κανω αυριο που τα βλεπω σαν βουνο.  Το πρωϊ σερβις στο αυτοκινητο,  μετα μητινγκ με  τους μπιζνες ντηβελοπμεντ πηπλ για να συζητησω για ενα κομματι της προποζαλ που πρεπει να γραψω,  μετα να το γραψω,  και μετα να ασχοληθω και με τα δικα μου τα προτζεκτς.

Για το τελος εχω το στολισμενο δεντρο. Τι κι αν δεν ειμαι εδω τα Χριστουγεννα.  Θα ειναι η αρκουδοπαρεα.  Καλη εβδομαδα.

Σας φιλω γλυκα!

Πη ες!  Θα ερθω τουλαχιστο μια ακομα φορα πριν φυγω για να σας ευχηθω!  Ματς μουτς!

nifty γυφτοι

.. η μηπως ειναι καλυτερα “Ανιφτοι Γυφτοι” ;

Πη Ες: Σας εχω εγκαταλειψει για λιγο. Αποψε θα επανελθω με Χριστουγενιατικο χαλαρο ποστακι. Αλλα για να ειναι χαλαρο το ποστακι πρεπει πρωτα να χαλαρωσω εγω. Γιατι μου στελνουν κατι εξτρα φιν φον καταλογους με δωρα σαν αυτον της φωτογραφιας,  και τρεχω να ψωνισω για τους αγαπημενους μου.   Καλη συνεχεια Κυριακης.  Σας φιλω γλυκα!

νυχτα μαγικη γεματη αγαπη και νοστιμιες!

Ηταν πραγματικα μια νυχτα μαγικη. Το ξεραμε δα εδω και μερες οτι φετος θα καναμε λευκα Χριστουγεννα. Τοσο χιονι που ειχε ριξει δεν υπηρχε περιπτωση να λιωσει σε μερικες μερες. Το μαγικο αγγιγμα ομως ηταν οτι αρχισε να ανεβαινει η θερμοκρασια σιγα σιγα και το χιονι να εξατμιζεται και να γινεται ομιχλη. Χριστουγεννα απομεσημερο δεν εβλεπες μπροστα σου. Παραμυθενιο το ντεκορ εξω,  χαρουμενο και Χριστουγεννιατικο μεσα.  Περασαμε οικογενειακα με τους ωραιοτατους κουμπαρους και δυο απο τα ζουζουνια μας αφου το τριτο με την Ντεμπορα αποφασισαν να κανουν φετος Χριστουγεννα στην Κοστα Ρικα.  Μεταξυ μας,  οταν μιλουσαμε στο τηλεφωνο και μου ελεγαν κατι για παραλιες και για ζεστη, ετσι λιγακι ζηλεψα μετα τις δικες μας χιονοθυελλες και παγωνιες.  Απο το Χριστουγεννιατικο τραπεζι λοιπον φερνω μερικες φωτογραφιες απο το μενου και την διακοσμηση.

Menu

1. Chacrutterie

2. Τυροπιττα

2. Χοιρινη σπαλα στο φουρνο με σαλτσα απο challots, sweet Marsala, καστανα και δαμασκηνα.

4. Διαφορα γλυκακια

Φυσικα θα ηταν αδιανοητο να περναγαμε τα Χριστουγεννα χωρις τους αγαπημενους μας Γκαστον, Πιερ και Ζακ που αποφασισαν φετος να μη πανε στο Παρισι για Νοελ, αλλα να μεινουν στο σπιτι της μανταμ γαι να βαλουν τα δυνατα τους να φιαξουν μια αλφα αμπιανς!

Ως το επομενο τραπεζι λοιπον, τα τζιμανια σεφακια μου κι εγω σας φιλουμε γλυκα! Και του χρονου!

christmas 2009

To all the  who come and visit me here in ,  I want to wish from the bottom of my , Merry Christmas. May leave lots of under their  .  May there always be happiness in their .  May the  be a peaceful place and may there be enough love for all   .  We will be here exchanging warm wishes between and , and some good too.  Eh! what the heck, we might devour also a or two.

MERRY CHRISTMAS!!!