Tersiguel’s – a French Country restaurant in Ellicott City MD.

This is one more post on the theme “culinary Maryland”. Ellicott City is a historic old town close to Baltimore. A joy for the antique hunter, Ellicott City attracted us  twice to this restaurant during the last month. Tersiguel’s is a ” French Country ” restaurant founded some decades ago by French immigrants. Today chef,  Michel Tersiguel, C.I.A. graduate is keeping the French tradition, with modern touches.
Tersiguel’s is  a remodeled old two story house, with three separate dining rooms decorated with old pictures and french faience objects.  But what is exceptional and impressive, is the service and the politeness of every single person from the host to the bus boy.

From two different visits, I am bringing today some pictures.

Offered by the chef before the dinner,  an amuse bouche, has a  different taste every day. This one is cactus.

lobster bisque

a different version of the classic Socca Niceoise:

Chick pea crepe with herbed goat cheese garnished with tapendae and roasted pepper salad.

 

Slow cooked porc served with braised creamed cabbage.

steak with Béarnaise sauce and demi-glace, potatoes Dauphinoise and green beens.

From all the desserts,  my favorite is a tart with fresh figs I tried last month. As everything in the restaurant is seasonal, I will have to wait one year to taste this superb creation again.

 

Tersiquel’s

8293 Main Street,

Ellicott City, Maryland 21043

410.465.4004

Σας φιλω γλυκα!

gourmet NY/ MOLYVOS

Το εστιατοριο Μολυβος βρισκεται στην εβδομη λεωφορο, στο Μανχατταν, μολις τρια τετραγωνα νοτια απο το Central Park. Ανηκει στις επιχειρησεις Λιβανου μαζι με αλλα τεσσερα (μεσογειακου στυλ) εστιατορια και αποτελει ενα νεο ειδος Ελληνικου εστιατοριου στη Νεα Υορκη, που δεν θυμιζουν τις παλιες ταβερνες η μαγειρεια στην Αστορια. Αυτο το ειδος της προσεγμενης Ελληνικης κουζινας που εχει ανεβει μερικα σκαλια στην ποιοτητα, την παρουσιαση και το σερβις. Απο την ημερα που ανοιξε πριν δεκατρια χρονια εχει μονο εξαιρετικες κριτικες. Τα ψαρια ερχονται αεροπορικως απο την Ελλαδα καθε μερα. Αυτα και αλλα προϊοντα εισαγωγης, συνδιαζονται με προσοχη και φαντασια και φιαχνουν ενα μενου που δεν υπαρχει αμφιβολια οτι ειναι Ελληνικο. Προσελκυει οχι μονο Ελληνες αλλα παρα πολλους ξενους που ανακαλυπτουν οτι η Ελληνικη κουζινα που ολοι αγαπουν μπορει να συναγωνισθει ισαξια τις πιο αξιολογες κουζινες στο Μανχατταν.

Executive chef ειναι ο James Botsacos απο τους κορυφαιους στη Νεα Υορκη.  Μπαινοντας στον Μολυβο, εντυπωση κανουν τα ζεστα τερακοττα χρωματα και η απλη διακοσμηση με παλιες φωτογραφιες και κεραμεικα.   Η λιστα κρασιων εξαιρετικη και βραυευμενη απο το περιοδικο Wine Enthusiast το 2009 σαν μια απο τις καλυτερες στο Μανχατταν.

Η ατμοσφαιρα σε βοηθα να χαλαρωσεις και το σερβις ειναι διακριτικο και σωστο τοσο στην λεπτομερεια οσο και στο ταϊμινγκ.

Απο το γευμα στον Μολυβο σας φερνω σημερα μερικες φωτογραφιες.

Το χταποδακι στα καρβουνα πολυ τρυφερο

Ο Ερρικος προτιμησε ψαρι, αλλα εγω ειχα τα ματια μονο για τους λαχανοντολμαδες.  Ενα απο τα πιο αγαπημενα μου φαγητα που δεν μπορω να φιαξω οπως το θελω γιατι δεν βρισκω καταλληλα λαχανα.  Ηταν εξαιρετικοι. Ελυωναν στο στομα και η σαλτσα απο γιαουρτι ελαφρια και νοστιμη.

Το παγωτο με γευσεις βανιλιας και μελιου με σπιτικη πραλινα και ξυσματα χαλβα, ηταν ενας συνδιασμος που δοκιμασα για πρωτη φορα,  και με ενθουσιασε.

Η μπουγατσα στη φωτογραφια ηταν (και ζητω συγγνωμη απο τους Κρητικους) καλυτερη κι απο του Ιορδανη.  Τοσο φρεσκια, τοσο νοστιμη, λες και μολις βγηκε απο το φουρνο.  Μα τι λεω, προφανως μολις ειχε βγει απο το φουρνο!

Τελος παραθετω ενα ακομη συνδεσμο μιας εξαιρετικης κριτικης απο το greekwinemakers .

Τον Μολυβο τον επισκεφτηκαμε το πρωτο βραδυ μας στη Νεα Υορκη. Ειχα φροντισει να κανω κρατησεις.  Εκεινο το βραδακι θυμηθηκα ποσο μου αρεσει η πολη. Βγηκα απο το ξενοδοχειο και περπατησα μεχρι το εστιατοριο.  Αυτο ειναι κατι που στην “πρωτευουσα” δεν μπορεις να το διανοηθεις εκτος αν μενεις στο Τζωρτζταουν Αυτα και σας φιλω γλυκα.

871 7th Ave
(between 55th St & 56th St)
New York, NY 10019
Neighborhood: Midtown West

(212) 582 7500

Balthazar, a “must go” bistro in Soho.

Αν πατε ποτε στο Μανχαταν, και αν σας φερει ο δρομος στο Σοχο (που πρεπει να σας φερει γιατι ειναι μια απο τις χαρακτηριστικες συνοικιες)  περαστε να παρετε κατι απο το Balthazar . Χαρακτηριστικο καφε-μπιστρο που σερβιρει γευματα ολη την ημερα. Εκτος απο Σαββατο και Κυριακη που σερβιρεται μονο brunch και οπως μας ειπε  η σερβιτορα με την εντονη νεοϋορκεζικη προφορα, οι ουρες ειναι ατελειωτες. Επισκεφτηκαμε το Balthazar Παρασκευη πρωϊ για breakfast. Η επιλογη μας ηταν ενα καλαθακι με ποικιλια απο ψωμακια και κεϊκς που ψηνονται στον φουρνο τους (le panier). Διοτι το Balthazar διαθετει και αρτοποιειο διπλα στο μπιστρο για τους κατοικους της περιοχης.

Ενα καφεδακι για να αρχισει ομορφα η τελευταια εβδομαδα του Αυγουστου.

Απο την ποικιλια ξεχωριζω το ψωμι σοκολατας,  την focaccia με φρουτα,  το brioche,  και τα sticky buns.  Δηλαδη σχεδον ολα.  Το καλαθακι ερχεται μαζι με μια πoiκιλια απο μαρμελαδιτσες “bonne maman”.  Δεν καταφεραμε δυο ατομα να τελειωσουμε το περιεχομενο του καλαθιου και η γελαστη σερβιτορα μας ετοιμασε ενα πακεττακι με τα υπολοιπα κεκακια.  Το εχουμε πει και θα το ξαναπουμε, το φαγητο δεν το πεταμε ποτε.  Με το πακεττακι παραμασχαλα, συνεχιζουμε την βολτα μας στο Σοχο.

Σας φιλω γλυκα.

Baltrhazar, 80 Spring Street ,  New York, 10012. tel 1 (212) 965 1414

assaggi restaurant, mozzarella bar

The fact that Domenico Cornacchia, chef and owner of Assaggi, used to be a chef  at Café Milano, one of my absolutely favorite restaurants in DC, was enough credentials for me to try  Assaggi, an Italian restaurant and mozzarella bar  he opened two years ago in Bethesda.
Horray! Finally some food  that is the closest to Italian in the DC area.  This concept of “mozzarella bar” was introduced by Assaggi in the United States, and it features mozzarella cheese imported from various Italian regions, as well the best from American cheese-making companies. Mozzarella was not the best I have tasted, however the condiments accompanying the cheese and especially the jam made of green tomatoes was extraordinary.  Assaggi serves along with these an extraordinary rustic bread.  The restaurant is famous for the pasta. However that day they had a special blackened fish that really sounded (and tasted) great.
Assaggi is a cozy restaurant that reminds me a of a European Cafe’.  Small tables, discrete lighting, and the only thing that reminded me that I am still in the US was the level of noise!  At some point I will return for the pasta.
Cheers!


Green tomato marmalade
Organic roasted peppers
Marinated organic eggplant
Basil marinated zucchini


BURRATA
RICOTTA DI BUFALA
MOZZARELLA DI BUFALA

Κεφτεδακια με αγγιναρες σαλατα

blackened turbot on a bed of vegetables. (special)

Assaggi di gelato

Lemon tart with raspberries.

Assaggi Restaurant Mozzarella Bar.

4838 Bethesda Ave., Bethesda, MD 20814 – tel . 301.951.1988

bistro St. Michaels

I am writing this post in English, because I promised my son Constantine and his dear friend K.

I found the bistro St’ Michaels in my internet searches, looking for a nice place to have dinner  in the St’ Michael’s area during my Easter escape at Tilghman island.  It seemed as the best choice considering the reviews and the chef”s credentials.  So I made reservations for Good Friday,  my first night in the area.

We arrived exactly at 7:30 and we were warmly welcomed by the staff.  The bistro is a warm and cozy place with the “appropriate”  bistro furniture, colors and decorations. It is a change in the small village of St. Michael’s where the visitor can find many seafood places to dine.  The bistro also features a seafood bar, and the only reason I did not try it, was the fact that I had fresh seafood  in another place as lunch that same day.  The menu is somehow limited  to five entrees, five starters and six small plates, but I do not consider this bad, because the less you find on the menu, the more attention the chef pays to each creation.  The menu changes probably often, and I consider this great as seasonal changes ensure better tasting plates. The only thing I have to say is that they should update their web site menus to reflect what they serve.  What is now on the site is probably an older menu.

On the table when you arrive, there is already a bowl with some olives and pickles. Those were  probably there for a while, as they have lost their freshness and crispiness, especially those cornichons.   Also the bread comes promising in the form of hot  rolls with crispy crust, but they are not baked well inside.

We decided to start with two small plates.  Beets and apples with Dijon vinaigrette and hummus with basil and goat cheese.  The first dish was a pleasant surprise. The  beets and the apples and some pieces of cucumber  were dressed by a vary tasty and smooth sauce.  The hummus also was excellent and definitely homemade,  and I never thought before of combining it with goat cheese.  The only thing I would change in this plate would be to replace the crackers on the side with toasted pita, the classic hummus accompaniment.

I noticed in the small plates the selection ” greek yoghurt with honey and pistachios”  As a matter of fact someone ordered it from the next table and it looked good,  however greek yoghurt with honey is rather a dessert plate and the yoghurt tends to fill up one’s stomach quickly,  cutting  the appetite for the main course.

My partner  and I both selected the same entree.  The cod and shrimp on a bed of jasmin rice.  On a good Friday none of us wanted to eat meat.  The combination of all these plus some small red peppers was very delicate.  I would salt the fish filet a bit more before cooking it.  The sweetness of the rice,  the sweet flesh of the fish, and the sweet peppers,  were missing something that would satisfy our “mediterranean taste buds” .

My personal disappointment was the Creme Caramel.  I have tasted so many creme caramels since I was a child, and some I like some I do not. But this one did not have any caramel.  Instead there was a light syrup in the plate.  Also I am not really sure that it was made from scratch as it was missing the silky taste.  I decided to share the lack of burned caramel with the waitress, and she was very polite inquiring the reasons I did not like the dessert.  I tried to explain and I hope that my concerns went to the chef.  They took off the creme caramel from our bill, although that was definitely  not my intention. My honest intention was to state that a creme caramel should have ..caramel instead of syrup.

My partner’s warm chocolate cake with hot fudge, creme anglaise and vanilla ice cream was too sweet, but probably good to satisfy the “sweet american tooth”.

The service was very cordial and all the staff very attentive, and quick.  The meals arrived at nice intervals,  the wine list covered nicely all the dishes on the menu.

Also I want to say, that I am by no means a food critic.  I often write on this blog restaurant reviews, based only on my experience of many travels.  and my mediterranean heritage.

Bistro StMichaels

www.bistrostmichaels.com

403 South Talbot Street
St Michaels, MD 21663
(410) 745-9111


ταβερνα ο Μακελλος, Πιτυους, Χιος

Καποιο Μαρτη καποιο Απριλη καποιο Μαη θελω κι εγω να δω τα σπαρτα. Ισως να το αποφασισω για του χρονου.  Γιατι η ζωη περνα γρηγορα.  Πολυ γρηγορα.

Το χωριο Πιτυους στη βορεια Χιο, βρισκεται σκαρφαλωμενο  στο ορος Αιπος. Η μια φουρκετα μετα την αλλη, απο χαμηλα κοντα στη Λαγκαδα, και μετα απο μιση ωρα αναβαση, σε φερνει στην εισοδο του χωριου.  Το Πιτυους (η Πιτυος οπως αναφερεται συχνα) πηρε το ονομα του απο την απομεμακρυσμενη αποικια της Τραπεζουντας Πιτυουντα.  Ηταν καποτε ενα χωριο γεματο ζωη. Ετσι λενε οι ντοπιοι.  Ενα χωριο που αναπτυχθηκε με την κτηνοτροφια.  Σημερα κοντευει να ερημωσει.  Αλλο ενα κλασσικο παραδειγμα της εγκαταλελειμμενης Ελληνικης επαρχιας.  Η βορεια Χιος ειναι αγρια ομορφη,  με δυσβατα ορη σαν το Πελιναιο, με εξαιρετικη βλαστηση,  ενας κοσμος καταπρασινος, τελειως διαφορετικος απο τα γυμνα μαστιχοχωρια του νοτου. Το μαστιχι ομως το εμπορευτηκαν, το αξιοποιησαν, και ο νοτος παραμενει πιο πλουσιο μερος.  Στο βορρα παλι το μονο μερος που γνωρισε δοξες προπολεμικα, ακομα και μεταπολεμικα, και που θα μπορουσε να ακμαζει και σημερα με την σωστη εκμεταλλευση, ειναι οι ιαματικες πηγες στην περιοχη Αγιασματα.  Κι αυτες ομως, ειναι μια θλιβερη εικονα σημερα.

Η πλατεια με τον 700 ετων πλατανο μπροστα απο την ταβερνα.

Ξαναργυρνω στο Πιτυους που γνωρισε μερικες στιγμες δημοσιοτητας μερικα χρονια πριν, με την περιφημη ταβερνα του Μακελλου. Στην κεντρικη πλατεια του χωριου εδω και χρονια λειτουργει η ταβερνα, και ισως ειναι και ο μονος λογος που οι ξενοι φτανουν ως εδω.  Θατανε πριν απο δεκαπεντε η περισσοτερα χρονια, που διαβασα σε ενα τευχος στο περιοδικο GOURMET,  ενα ωραιοτατο οδοιπορικο για την Χιο που κατεληγε στην ταβερνα του Μακελλου.  Οσο κι αν εψαξα τα παλια μου τευχη δεν κατορθωσα να το βρω.  Ελπιζω καποια στιγμη να το εντοπισω.  Χαρηκα τοτε αφανταστα γιατι ειχα ηδη επισκεφτει τον Μακελλο, αφου το σπιτακι μας στη Λαγκαδα απεχει μιση ωρα (φουρκετες)  απο εκει.  Το 2000 με χαρα διαβασα στο Alpha GUIDE οτι ο Μακελλος περιλαμβανοταν στα τρια προτεινομενα τοτε, εστιατορια στο νησι.

Χερισια μακαρονια σερβιρισμενα

Η σπεσιαλιτε του Μακελλου ειναι τα λεγομενα “χερισια μακαρονια”.  Χειροποιητα μακαρονια, που φιαχνονται με ενα κλαδακι σπαρτου.  Ενα μικρο κομματι ζυμης στο χερι ανοιγει με ενα κλαδακι σπαρτου,  τυλιγεται γυρω απο αυτο και στο τελος αφαιρουν το σπαρτο και μενει το τρυπητο μακαρονι.  Το μακαρονι ξεραινεται, το ζεματανε και το σερβιρουν με σαλτσα φρεσκιας ντοματας και τριμμενο ξερομυζηθρο. Τοσο απλο και τοσο μεγαλειωδες.

Μια συνταγη για χερισια μακαρονια ειχα μεταφερει στο παλιο μου μπλογκ Tavola Bianca.

Στο Μακελλο τα καλοκαιριατικα βραδυα, η ταβερνα ειναι παντα γεματη.  Τα μακαρονια τα εφιαχνε καποτε η γιαγια της οικογενειας.  Δεν ξερω αν υπαρχει ακομα η γιαγια, ελπιζω ναι. Τοτε που τραβηξα αυτες τις φωτογραφιες ηταν 2000.  Ηταν ηδη πολυ μεγαλη.

Κολοκυθοπιτακια και κοπανιστοπιτακια

Εκτος απο τα χερισια μακαρονια στου Μακελλου βρισκουμε πολλες ακομα ντοπιες λιχουδιες, οπως νοστιμωτατα πιτακια με κοπανιστη,  τυροκεφτεδες ναι νωπα ντοπια κρεατα στα καρβουνα.  Απο το Πιτυους και τον Μακελλο οι φωτογραφιες σημερα.

Απλωμενα τα μακαρονια στεγνωνουν στα τραπεζια της ταβερνας

Η συνταγη

Μακαρονια Χερισια
(Απο το βιβλιαρακι Χιωτικες Παραδοσιακες Συνταγες που κυκλοφορησε το 1998 το Γυμνασιο–Λυκειο Καλλιμασσιας)

1 κιλο αλευρι
1/2 φλυτζανι λαδι
1/2 κουταλια της σουπας αλατι
κλαδακια σπαρτου

Σε μια λεκανη βαζουμε το αλευρι, το λαδι και το αλατι.
Ριχνουμε χλιαρο νερο (οσο σηκωσει) και ζυμωνουμε μεχρι να γινει η ζυμη σφιχτη.
Παιρνουμε ενα κλωναρι μακρυ σπαρτου και κοβουμε βωλαρακια ζυμη.
Τα τριβουμε γυρω στο σπαρτο στο τραπεζι, και μετα βγαζουμε το σπαρτο και στο μακαρονι μενει η τρυπα.
Τα απλωνουμε σε τριχιες η κοσκινα για να στεγνωσουν και την αλλη μερα ειναι ετοιμα.
Για να τα μαγειρεψουμε τα ριχνουμε σε βραστο αλατισμενο νερο.
Τα σερβιρουμε με σκετη σαλτσα ντοματα και τριμενο ξερομυζηθρο.

Σας φιλω γλυκα.

JALEO

It has been there, in the corner of Elm and Woodmont Avenue  in Bethesda for some years now. Every time we were passing by, I was thinking ” this is a place I want to visit” .That wish came true on Christmas Eve when we went there with Daphne and Teddy. Traditional Spanish tapas, paella are Jaleo’s characteristic foods. The setting is modern (more modern than my cosy likings), but the windows offer a great view of the Christmasy Bethesda with decorated shops and people strolling on the sidewalks.

Jamón Ibérico , Jamón Serrano, Chorizo, Lomo embuchado

The introductory selection of Spanish cured meats and Spanish rustic cheeses is a great beginning. The tapas we ordered were all excellent.

Chorizo casero tradicional

Patatas bravas with spicy tomato sauce and alioli, tortillas, lamb chops, shrimp, sausage, and the most fantastic bacalao croquettes with an aioli sauce. This was a close variation to our Greek “Bakaliaro skordalia” . The crostini with tomatoes and anchovies were mouth tantalizing and the stuffed peppers with cheese sweet and tangy.


Gambas al ajillo

Jaleo’s deserts were very good too with Teddy’s tangerine sorbet being on the top of my list. Jaleo which has two more restaurants in the area belongs to the founder of Zaytinya, Jose Andres. We had a great dining experience and I would like to visit it soon again.  Oh I forgot one thing!  Their dipping olive oil was so aromatic that we kept on ordering.. more and more bread!

JALEO

7271 Woodmont Avenue
Bethesda, MD 20814
Tel (301) 913-0003
Fax (301) 913-9137

Σας φιλω γλυκα!

Charleston

Cindy Wolf's Charleston

Tony Foreman and Chef Cindy Wolf opened Charleston in Baltimore in 1997 at the waterfront of Harbor East. Tony and Cindy own two more restaurants in the neighborhood which I had presented in the past : PAZO and Cinchiale . This one where Cindy cooks is their top of the line.   I had the opportunity to taste Cindy’s cuisine on Saturday November 21,  and I can talk only with the best words about  it. We arrive a few minutes earlier. The valet service impeccable and cordial. Our table was not ready so we had the time to relax in a very cozy bar with a glass of champagne. A few minutes after the reservation time, we were escorted by the host to our table and another waiter carried our drinks along. The view of the open kitchen is delightful and everyone there works as if in a laboratory.

The menu at Charleston is Southern, with a definite French touch. Imagine Louisiana at it’s best. There is a choice of 3 to 6 courses with the desert not included in this number but offered by the house. We decided to go with four (4) courses, and of course with different choices to have the opportunity to taste as many different plates as possible.

The impressive wine list is compiled by Tony Foreman (more than 600 labels from all over the world). Each of the choices on the menu comes with a recommendation.


The plates are very simple and have the signature of  chef  Cindy Wolf on them.

Our first course was soup.  Oyster stew for Erricos and Lobster soup for myself.   The dish comes with a beautiful arrangement of the solid ingredients and a decanter with the hot liquid which is poured over,  in front of you and steaming hot.  They were both perfect.  The lobster soup velvety and the oysters just right.  You see they were not cooking while transferred to out table. In the menu we read:

Oyster Stew, Blue Point Oysters, Fresh Basil Albariño, Bodegas La Cana (Rias Baixas) 2008

Rich Lobster Soup with Curry Montlouis-Sur-Loire, Le Rocher des Violettes “Cuvée Touch-Mitaine” (Loire Valley) 2007

Burgundy Snails, Butter Poached Garlic & Bacon Puff Pastry Tart

The burgundy snails were my second choice.  You see this time I did not take many pictures of the food because the environment and the ambiance did not permit this.  I only took four pictures just for you (I sinned for my blog). There are no words to describe this plate.  The puff pastry was perfectly crispy despite the sauces.

Cornmeal Fried Oysters, Lemon Cayenne Mayonnaise was Erricos pick.  You see he has a thing for oysters. Perfectly fried in a thin crunch coating just to hold them in place.  Inside a tad bit raw as a good oyster should be.

Foie Gras

That was my third choice for the evening. Again I have to exclaim PERFECT!  I thought I had good foie gras at the Iron bridge co. but this was levels above.

Erricos picked the Wild Rockfish Ceviche with Cilantro, Red Onion & Chiles , Soave Classico, Pieropan (Veneto) 2008.

I did not try this but I could see in his eyes the satisfaction.

Our fourth course was meat.  Beef tenderloin for Erricos and Lamb for me.  Erricos comment eating his tenderloin was, “tyfla naxei h Artzentina”  Here is the menu description from the restaurants .pdf file:

Grilled Beef Tenderloin, Hoppin’ John, Fried Green Tomato, Bordelaise Sauce Malbec, Susana Balbo (Mendoza) 2007
Grilled Lamb Rack Chop, Local Kale & Potato Gratin, Grilled Local Zucchini Barolo, Fontanafredda (Serralunga d’Alba) 2001

Crème Brûlée Trio: Maple, Calvados & Cappuccino

despinarion’s choice for desert, with the calvados variation being the best of all.

Buttermilk Panna Cotta, Local Blackberry Compote & Mixed Berry Sorbet

Erricos choice from which I tasted the panna cotta and found it better than mine.

There were two minor mistakes that the personnel handled in the most perfect manner. ” The client is right ” .  They are operating in a way that the meals come at their time.  They never ask you if you like their food.  They are discreet and cordial, and when the time comes for the bill, they ask for your car ticket to make sure it waits for you as you exit the place.  The only time we were asked if we had a good time was by the host as we were leaving.  BUT OF COURSE!   I cannot wait to go there again and try more of chef Cindy’s creations.

https://i0.wp.com/weblogs.baltimoresun.com/entertainment/dining/reviews/blog/CharlestonNo.1.jpg

The last picture is taken from the Internet and shows chef Cindy Wolf in action!

1000 Lancaster Street
Baltimore, MD 21202
USA

σας φιλω γλυκα!

Kellari – New York comes to Washington

Kellari, 1700 K St Washington, DC 20006-3817 – (202) 535-5274

A quick review in English.

On a Sunday afternoon, the town looks like a ghost town, the place is almost empty but completely dysfunctional.  It takes more than half hour to bring the appetizers and an hour and a half for the main course.  The saganaki and the greek sausage excellent, everything else unimpressive.  I want to visit the place once more for dinner on a Friday night after two or so months to give it a chance to organize the kitchen and the service.  The place is recommended for the fresh imported fish. I hope that will be better. So far, I did not see or ate anything to support all the positive  reviews.

Η Κ street παρ’ ολο που βρισκεται στο κεντρο της Washington, εκει που περνα την ημερα του ο κοσμος που εργαζεται για την ομοσπονδιακη κυβερνηση, δεν ειχε καποιο εστιατοριο να βριθει απο ζωη τα μεσημερια. Ετσι περιπου γραφει στην κριτικη του για το Kellari DC ο Tom Sietsema την περασμενη εβδομαδα στην Washington post. Και συμπληρωνει οτι, την ημερα που το επισκεφθηκε, δειπνουσε εκει ο περαστικος απο την πολη μας Πατριαρχης Κωνσταντινουπολης Βαρθολομαιος, περιστοιχισμενος απο φρουρα.
Μετα απο τετοια εισαγωγη και μετα απο την μαλλον θετικη κριτικη, φυσικο επομενο ηταν να μας τραβηξει την προσοχη και να σπευσουμε να κανουμε κρατησεις για την Κυριακη το μεσημερι που μας περασε. Ηταν μια ηλιολουστη μερα, που εκανε την διαδρομη απο το Μερυλαντ μεχρι το κεντρο της Washington εξαιρετικα απολαυστικη. Κατεβαινοντας την 16η οδο τα φθινοπωρινα χρωματα ηταν μαγευτικα και δε σταματουσα να φωτογραφιζω, για να μπορεσω σε καποια επομενη αναρτηση  να σας τα δειξω.
Ηξερα για το εστιατοριο της Νεας Υορκης Kellari Taverna και διαβασα οτι αυτο ανηκει στην ιδια επιχειρηση. Η Νεα Υορκη παντα χαιρει καλης γαστρονομιας, και η Ουασινγκτων γενικα υστερει. Ετσι καθε τετοια κινηση, ειναι ευπροσδεκτη απο εμας και ακομα περισσοτερο οταν ειναι Ελληνικη η κουζινα.
Το εστιατοριο που ανοιξε πριν ενα μηνα περιπου, διαφημηζει για την Κυριακη brunch, και γι αυτο λοιπον βαλαμε πλωρη κι εμεις. Μαλλον ομως δεν καναμε σωστη επιλογη. Κι αυτο γιατι το κεντρο της Ουασινγκτων τις Κυριακες, ειναι η πολη φαντασμα. Ολα τα δημοσια γκαραζ ειναι κλειστα για τον φοβο των τρομοκρατων, και οι λιγοστες θεσεις στο δρομο φυσικα ειναι ολες πιασμενες. Με αφηνει ο Ερρικος να πιασω το τραπεζι και να βρει με την ησυχια του να παρκαρει. Μπαινω σε ενα χωρο ευχαριστο αλλα.. αδειανο. Μια η ωρα μεσημερι Κυριακης, μονο δυο παρεες ετρωγαν ηδη. Με οδηγει η κοπελλα της υποδοχης στο τραπεζι και την πληροφορω οτι περιμενω παρεα σε λιγα λεπτα. Η σωστη ερωτηση.. τι νερο προτιμω, και ο σερβιτορος παει να αφαιρεσει το εξτρα σερβιτσιο. Του λεω οτι περιμενω παρεα σε λιγα λεπτα. Ερχεταιτ ο bus boy και φερνει το νερο και παει να παρει το δευτερο σερβιτσιο. Του λεω οτι περιμενω παρεα σε λιγα λεπτα.
Εν τω μεταξυ ερχεται και ο Ερρικος μπαϊλντισμενος απο την αγραν παρκινγκ και συγχρονως εισβαλλει στο εστιατοριο μια παρεα απο 16 Αιθιοπες που ηρθαν μαλλον κατι να γιορτασουν. Ετσι εχουμε τωρα πριπου 22 ατομα σε ενα χωρο που μπορει να φιλοξενησει πανω απο 120. Το ματι μου παιρνει τρεις σερβιτορους, δυο σεφ, ενα μπαρμαν κι ενα μανατζερ. Δινουμε παραγγελια πριν απο την μεγαλη παρεα. περιπου στις μια και δεκα. Στην αρχη ερχονται τα προκαταρκτικα μπιρμπιλικια τυ μαγαζιου που ηταν, ενα καλαθακι με γλυκα κρουασσανακια και μαφινς και μια πιατελιτσα με τρια γλυκα spreads. Το ενα ηταν μαλλον cream cheese με κατι που δε καταλαβα, το αλλο μερεντα (!) και το τριτο βουτυρο χτυπημενο με λιγη φραουλα. Τωρα για να πω την αμαρτια μου, παρ’ ολο που ακομα σερβιραν brunch, αυτα τα γλυκακια θα τα προτιμουσα το πρωϊ με τον καφε μου.

Για ορεκτικο παραγγελνουμε σαγανακι και σπανακοπιττακια.  Τα ορεκτικα εφτασαν στις 1:45, περισσοτερο απο μιση ωρα απο την ωρα της παραγγελιας. Εν τω μεταξυ γνωρισαμε και τον μανατζερ τον κυριο Φ. που το καταλαβε οτι περιμεναμε με τις ωρες και δικαιολογηθηκε οτι οταν δεν εχει κινηση αποσυντονιζονται στην κουζινα.  Ο αποσυντνισμος αυτος ειχε σαν αποτελεσμα να σερβιριστει πρωτα η μεγαλη παρεα που παρηγγειλε μετα.  Το σαγανακι ηταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ.  Φιαγμενο με κεφαλοτυρι. Δε λεω μου αρεσουν κι αλλα τυρια οπως το χαλουμι, η το κασερι, αλλα αυτο το σαγανακι ηταν τελειο.  Φυσικα δεν ελειπε και η θεατρικη φλογα που αναψε με κονιακ Μεταξα κι εσβησε με λεμονακι.


Οι σπανακοπιτες μπορει να φαινονται ομορφες, αλλα κατα τη γνωμη μου ηταν ξαναζεσταμενες, μπορει και χτεσινες.  Το φυλλο δυσκολα κοβοταν και μασιοταν. Το δε εσωτερικο φυλλο ηταν ζυμαρι.

Για κυριως πιατο παραγγειλαμε και οι δυο απο το brunch menu.

Αυγα με μελιτζανες:  Ψημενο ψωμακι, μελιτζανα στο γκριλλ,  αυγα ποσε με σαλτσα Ολανταιζ , ντοματα και ριγανη απο τον Ταϋγετο (!), πρασινη σαλατα και πατατες fingerling.   Αυτη ηταν η επιλογη του Ερρικου.

Eggs Ulisses για μενα. Μια μεριδα απο τα ιδια αλλα εχουμε ενα μικρο μπιφτεκακι απο αρνισιο κιμα και η σαλτσα ειναι τζατζικι.   Να πω την αμαρτια μου παλι,  δεν ενθουσιαστηκα.  Το πιατο του Ερρικου ηταν πιο ντελικατο γευστικα.  Οι πατατες παρ’ ολο που απο μονες τους αυτη η ποικιλια ειναι νοστιμη, ειχαν μια επιπεδη ακαθοριστη γευση.  Ο Ερρικος που  δεν μπορει και χωρις λιγο.. κρεατακι παρηγγειλε και τα χωριατικα λουκανικα και τα βρηκε εξαιρετικα.

Το κυριως γευμα εφτασε στις 2:30, μιαμιση ωρα μετα την παραγγελια.  Το γευμα  συνοδευτηκε με  ενα ποτηρι αφρωδες  λευκο ” Ωδη Πανος”  του Σπυροπουλου που θα επρεπε να ηταν καλο οταν εμφιαλωθηκε γιατι σε μας φανηκε corky.   Τωρα ολα αυτα μπορει να σας φαινονται υπερβολικα, αλλα κι εγω ειμαι πιο αυστηρη οταν προκειται για Ελληνικο φαγητο και μαλιστα αξιωσεων που μας αντιπροσωπευει εδω.  Και οπου κι αν βρισκομαι, η αναμονη μιαμιση ωρα για να φαω, με χαλαει, ιδιεταιρα οταν το μαγαζι ειναι αδειο.  Εν τω μεταξυ ο μανατζερ ξαναζητησε συγνωμη.

Δεν ειμαι ανθρωπος που απαιτω. Ποτε δεν απαιτω κατι. Αλλο προσδοκια και αλλο απαιτηση. Οταν ομως δεν ειμαι ευχαριστημενη θα το γραψω. Εαν με ρωτησουν θα το πω. Καθομαι και προσπαθω να απολαυσω οτι μου προσφερουν.  Μπορει εαν ημουν μανατζερ και γνωριζα Ελληνες που τους επρηξαν στο κακο σερβις (το νερο δεν ανανεωθηκε παρα μονο οταν αδειασε το ποτηρι και ζητησαμε εμεις)  ισως λεω να κερνουσα ενα γλυκο. Τις καθημερινες,  ειμαστε γεματοι, λεει ο μανατζερ, τους διωχνουμε.  Τους διωχνετε και τις Κυριακες λεω απο μεσα μου.  Γλυκο δεν παραγγειλαμε για να μη περιμενουμε μεχρι τις 4:00.   Στην εξοδο υπαρχει ενας δισκος με μπουκιτσες μελομακαρονα και κουραμπιεδακια. Ωραια λεπτομερεια.

Παμε τωρα να δουμε και τον εσωτερικο χωρο λιγο.

Μετα απο ολα αυτα που εγραψα, θελω να ειμαι δικαιη. Θα δωσω δυο μηνες ακομα στο Κελλαρι και θα παω για ψαρι ενα βραδυ Παρασκευης.  Να εχει στρωσει το προσωπικο, να εχει μπει η κουζινα σε μια ροτα.  Η πρωτη μου εντυπωση απογοητευτικη, αλλα και οι κριτικες οι θετικες που διαβασα με προβληματιζουν.

Εδω βλεπετε τον Ερρικο χαμογελαστο!  Ειναι γιατι ακομε δεν εχε δει την κληση που του εβαζε η τροχονομα καθως πλησιαζαμε  στο αυτοκινητο (μιλαμε για 2 λεπτα)  επειδη ο ποπος του εξειχε 20 ποντους πισω απο την κοκκινη πινακιδα.  Να ανοιγετε τα  παρκινγκ της φωναξε, κι εκεινη του απαντησε, κανονικα ειναι $50 αλλα σου εκανα σκοντο μονο $30.

Σας φιλω γλυκα.

Mrs K’s toll house

https://i0.wp.com/expressnightout.com/content/photos/20080408-ssrw-mrsk.jpg

Mrs K’s toll house (picture from the internet)

Erricos came back from Warsaw the other day a few kilograms less. He did not enjoy the food there, and there is no condemnation to this statement, but he was restricted to executive lunches and dinners, and limited to the selections offered. And you don’t want to listen to him describing that food, because you will never go to Poland. He spend unwillingly two days in Frankfurt, making up with the famous German potato salad he adores. However in the back of his mind he had cheese and pasta. Last night, instead of asking me where should we go for dinner, he suggested to go to Sergio’s (Hilton, downtown Silver Spring) who makes great Italian food. This was the second time we decided to go there without calling first for reservations, and sure enough, the place was packed with a wait time of one hour.

No way! I started thinking fast for close by alternatives. Mrs K’s Toll House is an American  restaurant two blocks down the road on Route 29. We have not been there for several years and I had heard that they renovated it recently.  I am not sure if the management is new, but I  saw definitely some interior remodeling as we entered the hallway. The hostess asked if we prefer the dinning room or the cellar. We both said “the cellar” with one voice.  Apparently this was one of the recent renovations.  The toll house is really big and offers possibilities.

PA300154 (1024x765)

The cellar features a bar with very good wine selection including eight excellent Greek wines.  The decoration however is a bit overdone with emphasis on some horrible work of art on the walls and a bottle of mediocre olive oil on each of the rustic tables.  There is one type of wine glass regardless of your selection.

PA300155 (1024x741)

I really got excited reading the new menu, and the first thing that caught my eye was the grilled octopus.  We ordered that and a selection of cheeses featured today on the header of the blog.

PA300142 (1024x771)

The octopus was fresh but not tenderized and not grilled enough.  It is unfortunate to have such good quality food and not being able to prepare it right.  The presentation and the salad under, were perfect and I kept on thinking that this could be the perfect dish, had it been grilled a bit more.

PA300144 (1024x793)

A nice transition between the octopus and the pasta that followed, was a small ball of lemon sorbet. Actually that was the best lemon sorbet I have ever tasted.

PA300145 (1024x768)

My selection was ravioli, stuffed with goat cheese and artichokes.  There is no doubt that the ravioli was prepared there. Fresh pasta, excellent filling,  you could really taste the chunks of cheese and artichoke. BUT look at it.  That sauce killed the entire dish and took away a potential great experience.

This is the way most American people like their pasta, I said to Errico.

You are in America, he replied.

I was certain about that.  Some groups in neighboring tables were laughing and shouting as if the place was their private dining room.

I noticed in the menu,  another ravioli dish with smoked mozzarella.  However the sauce was also creamy not giving me the possibility to go with a lighter dish.

PA300146 (1024x768)

His linguini with seafood and champagne cream sauce had the same problem.  Excellent fresh seafood including crabmeat, scallops and shrimp,  swimming in thick cream which came hot, still cooking the otherwise al dente pasta.  They can definitely do better  with their fresh ingredients.

PA300164 (1024x777)

The desert (some hazelnut and chocolate cake) was a dissapointment.  Too sweet, too bready.

PA300166 (555x640)

The service was ok,  the bread was a joke, there was a selection of a soft white roll or sourdough that you had to pick from the servers basket. There was no bread left on your table and no one asked if you wanted more. The dishes dissappear from your site as soon as you put the last bite into your mouth, and the bill comes along with your desert. Erricos is leaving tomorrow for Texas and I hope that he will heve the chance to taste some good steaks and gulf shrimp, hopefully without so much cream.

Mrs K’s Toll House
9201 Colesville Rd
Silver Spring, MD 20910-1657
(301) 589-3500