Cafe Sperl

Café Sperl
Gumpendorfer Straße 11

A – 1060 Wien

Ισως το πιο παλιο απο τα περιφημα Café της Βιεννης βρισκεται στο 6ο διοικητικο διαμερισμα της πολης στην περιοχη που γενικα ονομαζεται “Mariahilf”.

Δεν σας ολοκληρωσα ποτε τις αναρτησεις με τις βολτες μου στη Βιεννη τον περασμενο Απριλη. Εχω μερικα ωραια φυλαγμενα και τα βγαζω στην επιφανεια σιγα σιγα. Εξ αλλου καποια στιγμη μου φανηκε οτι ειχαμε κουραστει με τοση Βιεννη.

Κατηφοριζοντας απο το ξενοδοχειο μου που βρισκεται στην αρχη της Mariahilfe strasse το βλεπω καθε πρωι και καθε φορα υπενθυμιζω στον εαυτο μου οτι πρεπει να σταματησω να του αφιερωσω καποιο διωρο. Ακουω για πρωτη φορα για το Café Sperl πριν χρονια, φοιτητρια ακομα, οταν καποια μεγαλη εταιρεια εξαγωγης καφεδων φερνει μια σειρα απο τα μεγαλα καφενεια της Ευρωπης. Καφε Mozart, καφε Greco, καφε Sperl. Κλασσικη και σταθερη γευση μελανζ.

Μακρυα απο το πολυσυχναστο κεντρο το καφε Sperl βρισκεται σε μια ησυχη πλατεια. Μπαινεις και νομιζεις οτι γυρισε ο χρονος πισω. Ως επι το πλειστον ντοπιοι υπερηληκες το επισκεπτονται καθε πρωι. Μπρουτζινοι πολυελαιοι, μαρμαρινα τραπεζακια, ακομα και η ταπετσαρια των καθισματων λιγο ξεθωριασμενη.

Αγαπημενο απο παλια στεκι καλλιτεχνων και πολιτικων, παρ’ ολο που σημερα δεν εχει ακολουθησει τα νεα τρεντς των κεντρικων καφενειων, δινει μεγαλυτερη αισθηση “ζεστασιας” απο πολλα αλλα. Τρια μεγαλα μπιλιαρδα γεμιζουν την δεξια αιθουσα. Δεν ξερω αν χρησιμοποιουνται πια για το “αθλημα” γιατι των δυο οι επιφανειες ειναι καλυμενες με εφημεριδες και περιοδικα. Παιρνω κι εγω δυο τρια περιοδικα και αραζω σε μια απομερη γωνια για να ξεκουραστω απο ολο τον πρωινο ποδαροδρομο στα μουσεια της Μαριαχιλφε.

Ερχεται η σερβιτορα (πανκ στυλ και λιγο οργισμενη μαλλον απο τα δικα της) Τι θελεις; Λεω ενα καφε κι ενα γλυκο απο αυτο που εχετε μπροστα στο (ξεσκεπαστο) ταψι. Το ξεσκεπαστο φυσικα δεν το ανεφερω ουτε και τρωγομαι με τετοια, εχω διαβασει καπου οτι φιαχνουν μια γαλατοπιττα εκπληκτικη. Τι καφε συνεχιζει η βιαστικια. Θελοντας να πιω φυσικα τον μελανζ τον δικο τους, δειχνω ενα πακεττακι που ειχαν πανω σε ενα πρεβαζι. Απο αυτο, λεω. Αυτο, μου απαντα ειναι ολοκληρο πακεττο το πουλαμε αν θελεις. Να σου φερω μελανζ; Τελεια! δε χρειαζεται να συνεχισω να χαμογελαω αμηχανα στην κοπελια. Ερχεται ο μελανζ και αντι για τη γαλατοπιττα μου φερνει ενα ντοπιο τσηζκεικ. Πανω που ετοιμαζομαι να της πω οτι εκανε λαθος το ταψι, με παιρνει το αρωμα του τσηζκεικ και δε λεω τιποτα. Η μυτη μου δε με ξεγελα! Ειναι το πιο νοστιμο γλυκο που δοκιμασα στη Βιεννη.


Η μεγαλη φωτογραφια ειναι απο την ιστοσελιδα του καφενειου γιατι η δικη μου δεν βγηκε καλη. Οι υπολοιπες ειναι απο την καμερα του Δεσποιναριου.

people in Vienna

Μια φορα κι εγω στη ζωη μου να κανω τον παπαρατσι της φακης! Να φωτογραφιζω αμεριμνους περαστικους, χωρις να με παιρνουν χαμπαρι. Το ειχα εκφρασει απο παλια το απωθημενο. Οι ομορφοι ανθρωποι στις φωτογραφιες που ακολουθουν ειναι ανυποψιαστοι περιπατητες στην πρωτευουσα της Αυστριας. Σημερα δε γιορταζουμε την καλη φωτογραφια, γιορταζουμε την δικη μου τολμη!

Ευχομαι μια ομορφη Κυριακη!


Σας φιλω γλυκα.

Ein grosser Brauner, Bitte

Την πρωτη φορα που διαβασα την λιστα στον καταλογο των καφε της Βιεννης, τα εχασα και δεν ηξερα τι να πρωτοδοκιμασω.

Ο καφες στη Βιεννη σερβιρεται παντα σε δισκακι μαζι με ενα μικρο ποτηρι νερο.

Στις δεκα ημερες που εμεινα, εμαθα μερικα πραγματα. Εφιαξα μια λιστα με τους καφεδες που μπορει να πιει κανεις

Melange: Ο πιο δημοφιλης και αγαπημενος καφες στην Βιεννη σερβιρεται σε μεσσαιου μεγεθους φλυτζανι με αφρογαλο οπως ο ιταλικος καπουτσινο.

Capuccino: Ο Βιεννεζικος καπουτσινο δεν εχει σχεση με τον ιταλικο, σερβιρεται με κρεμα σαντιγυ.

Grosser/Kleiner Brauner: Μικρος η μεγαλος καφες με λιγο γαλα μεσα.

Biedermeier: Ειναι Grosser Brauner με το περιφημο λικερ Biedermeier (βερυκοκο με eggnog)

Cafe Maria Theresia: Με λικερ πορτοκαλι και κρεμα σαντιγυ. Σερβιρεται σε κολωνατο ψηλο ποτηρι.

Schwartzer: ο κλασσικος εσπρεσσο, σε Grosser/Kleiner μεγεθη. Σε ψηλο ποτηρι με σαντιγυ λεγεται Einspänner. Σε φλυτζανι με σαντιγυ λεγεται Kapuziner.

Verlangerter Brauner: Καφες αραιωμενος με νερο.

Verlangerter Schwarzer: Εσπρεσσο αραιωμενος με νερο.

Flaker: οπως ο Verlangerter Brauner αλλα με ρουμι και σαντιγυ.

Franziskaner: με ζεστο γαλα και σαντιγυ.

Kaffee verkehrt: εδω το γαλα ειναι περισσοτερο απο τον καφε

Kaisermelange: με eggnog και brandy.

Mazagran: παγωμενος καφες με ρουμι και παγο.

Milchkaffe: με λιγο περισσοτερο γαλα απο τον Melange

Εκεινο που δεν καταλαβα ειναι πως ειναι δυνατον, με τοσα υπεροχα καφενεια που σερβιρουν καφεδες με προσωπικοτητα, πως ειναι δυνατον επεναλαμβανω, το Starbucks στην αρχη της Kaertner strasse να ειναι τινγκα στον κοσμο. Προσωπικα αυτον τον καφε ουτε να τον μυρισω δεν μπορω.


Σας φιλω γλυκα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σε αντιπερισπασμο των τειων που σερβιρονται τις νυχτες στη Λονδρα.

Naschmarkt – Βιεννη

Επειδη αυριο ειναι Σαββατο και σιγουρα θα βγειτε για ψωνια, σκεφτηκα να σας προετοιμασω λιγο.

Μια επισκεψη λοιπον σημερα στη μονιμη αγορα της Βιεννης που λειτουργει καθημερινα με οτι πιο φρεσκο και οτι πιο πικαντικο μπορει να προσφερει αυτη η πολη. Εκτεινεται κατα μηκος πολλων τετραγωνων και ειναι ουσιαστικα ενας μακρυς διαδρομος με τα καταστηματα και τους παγκους δεξια και αριστερα.

Μονιμες καντινες με τραπεζακια κατω απο τον Βιεννεζικο ηλιο δεχονται τους μεσημεριανους επισκεπτες για φαγητο. Λουκανικα, tafelspitz, και καλη μπυρα.

Εποχιακα λουλουδια

Τοματες, πιπεριες και κρεμμυδια, σε κανουν να φαντασιωνεσαι γεμιστα!

Γογγυλια, ραπανια, πατζαρια και οτι πιο τραγανο βγαινει απο τη γη.

Με τετοια ποικιλια και φρεσκαδα, η αποφαση του τι θα μαγειρεψω σημερα γινεται παιχνιδακι συνδιασμων, εκτος αν εισαι απλα παρατηρητης σαν εμενα που απλα ηθελα να βουτηξω ενα ραπανακι και να το ροκανισω!

Τα τραπεζακια περιμενουν τους μεσημεριαμους επισκεπτες.

Και ο αγαπητος γυρος (ντοννερ κεμπαπ). Η Βιεννη ειναι τοπος που η ανατολη και η δυση συναντιωνται σε εθιμα, δημογραφια, και φυσικα στο φαγητο.

Φυτα, μυρωδικα και ματζουνια παντος τυπου.

Πιπερια και μπαχαρικα απο ολα τα μερη του κοσμου.

Μηλα λαχταριστα που κανουν τον καθε Αδαμ να αμαρτησει.

Στα πιο ομορφα χρωματα και με τις πιο δυνατες ευωδιες.

Και οτι υπαρχει σε χρυσο πιο ομορφο μετα τον ηλιο.

.. και σε πρασινο …

.. και σε ασπρο …

.. και σε κοκκινο …

… και σε ροζ.

Τα Σαββατα το πρωι σε επεκταση της αγορας λειτουργει παζαρι οπου μπορει να βρει κανεις πολυ ενδιαφεροντα παλια αντικειμενα. Απο παλια βιολια και παρτιτουρες μεχρι σερβιτσια πορσελανινα, κοσμηματα ρετρο και εργα τεχνης. Συνηθως οι εμποροι προερχονται απο την ανατολικη Ευρωπη.

Και οταν φτασει το τελος της ημερας, οι καρεκλες στοιβαζονται, τα ρολα κατεβαινουν και ο δρομος καθαριζεται. Οι ανθρωποι εχουν ακομα λιγες ωρες ξεκουραση γιατι απο τα χαραματα θα ειναι παλι στο ποδι.

Σας φιλω γλυκα και ευχομαι καλο Σαββατοκυριακο.

Βιεννη – Fashion city

Kärntnerstraße , Seilergasse, Michaelerplatz, Schadekgasse, Hauptstraße, Hauptstraße, Sterngasse, Neubaugasse, Plankengasse, καπου εδω ειναι μαζεμενη η haute couture και η απολυτη χλιδη της Βιεννης. Παμε μια βολτα να χαζεψουμε στις βιτρινες, κι αν μας γυαλισει κατι, μπαινουμε και το… δοκιμαζουμε! Και μετα με πολυχρωμες τσαντες στα χερια, θα πιουμε ενα melange και θα χαζεψουμε την κινηση.

Για τις δεσποινιδες και κυριες που τους αρεσει να χαζευουν τις ομορφες βιτρινες και ενιοτε να ξεφτυλιζονται και στα ψωνια. Κι εκεινη την κιτρινη φουστιτσα με το ασπρο πουκαμισακι στο Γκουτσι ειναι δικα μου. Κατω τα χερια!

Σας φιλω γλυκα.

UPDATE: Το ποστ απευθυνεται επισης στους κυριους που αρεσκονται στις βιτρινατες βολτες. Καλοκαιρι ερχεται, να ανανεωθουν κι αυτοι με καποιο μονδελακι. Και μετα οταν παμε για καφε να κρατανε τις βαρειες μας τσαντες.

ΜUMOK – μουσειο μοντερνας τεχνης – Βιεννη

Στην αρχη της Mariahilfe strasse στη Βιεννη υπαρχει το MuseumsQuartier που ειναι ενας προσφατα διαμορφωμενος χωρος στους παλιους σταυλους των ανακτορων. Το MuseumsQuartier μεσα σε ενα μεγαλο περιβολο φιλοξενει μουσεια, εκθεσεις και πνευματικα κεντρα. Ακριβως απεναντι απο το ξενοδοχειο που εμενα, ηταν πολυ βολικο τις βροχερες μερες να περναω απεναντι και να απολαμβανω παντα κατι διαφορετικο. Σημερα φερνω φωτογραφιες απο το μουσειο μοντερνας τεχνης και τις δυο εκθεσεις που επσκεφτηκα.

H εισοδος στο μουσειο

Μια μεγαλη κατασκευη απο γκριζες τσιμεντοπλακες…

.. με μοντερνα διακοσμηση.

Οι εκθεσεις:

Mumok

genau+anders

Art and Mathematics from Dürer to Sol LeWitt 29.02.–18.05.08

Τα μαθηματικα ειναι μερος της καθημερινοτητας μας. Η εκθεση στο μουσειο μοντερνας τεχνης στη Βιεννη που εχει το ονομα Genau+anders μας φερνει αντιμετωπους με τον τροπο που παλαιοτεροι και συγχρονοι καλλιτεχνες αντιλαμβανονται και εκφραζουν τα μαθηματικα.

Η εκθεση ουσιαστικα αρχιζει με το εργο του Α. Dürer Melencolia I (1514). Το εργο αυτο χαρακτικης, εχει συζητηθει και εχει γινει προσπαθεια ερμηνειας του, περισσοτερο απο οποιοδηποτε αλλο εργο χαρακτικης. Οχι μονο για την καταθλιπτικη μελαγχολια που διακρινει την γυναικα, αλλα για ολα τα συμβολα που την περιβαλλουν, μαθηματικα και μη. Καθε στοιχειο ξεχωριστα αλλα σε συνδιασμο και με τα υπολοιπα.


Η εκθεση περιλαμβανει εργα καλλιτεχνων ολων των σχολων, απο κυβισμο μεχρι σουρεαλισμο και εργα τεχνης που δημιουργηθηκαν μεσω κομπιουτερς χρησιμοποιωντας αλγοριθμους.
Αντιγραφω εδω μερικα ονοματα καλλιτεχνων απο το φυλλαδιο του μουσειου: Juan Gris, Henri Laurens, Giacomo Balla, Kasimir Malevitch, Marcel Duchamp, Man Ray,Naum Gabo ,Antoine Pevsner ,Josef Albers, Jost Amman, Carl Andre, Max Bill, Hanne Darboven, Theo van Doesburg, Marcel Duchamp, Albrecht Dürer, Max Ernst, Herbert W. Franke, Naum Gabo, Heinz Gappmayr, Raoul Hausmann, Johannes Itten, Donald Judd, On Kawara, Paul Klee, Brigitte Kowanz, Fernand Léger, Sol LeWitt, Mario Merz, László Moholy-Nagy, Piet Mondrian, Bruce Nauman, Roman Opalka, Michelangelo Pistoletto, Arnulf Rainer, Ad Reinhardt, Kurt Schwitters, Georges Vantongerloo, Ruth Vollmer, Peter Weibel.
Σε μερικες αιθουσες επιτρεποταν η φωτογραφια. Οτι βγηκε λιγουλακι καλα σας το εφερα.

Brigitte Kowan, See it now


δοκουμεντο

Η δευτερη εκθεση ειναι η μονιμη εκθεση που περιλαμβανει πανω απο 300 εργα αντιπροσωπευτικα της ποπ-αρτ και του νεορεαλισμου κυριως. Εργα των Andy Warhol, Yoko Ono, George Brecht, Marcel Duchamp ειναι μερικα απο τα εκθεματα.

George Segal: Woman in a restaurant booth.

Daniel Spoerri: Hahn’s supper (above and below)

George Brecht, white painted chair, umbrella and automoblie alarm light.

Σας φιλω γλυκα. Καλο Σαββατοκυριακο.

H Βιεννη τη νυχτα και τα παιδια που χανονται.

Μια βολτα αποψε στην καρδια της Βιεννης στην Kärntnerstraße νυχτα. Η Kärntnerstraße ειναι ο κεντρικος εμπορικος πεζοδρομος της Βιεννης που αρχιζει στην Οπερα και τελειωνει στην εκκλησια του Αγιου Στεφανου. Δεξια και αριστερα σε στοες και δρομακια μπορει να βρει κανεις και ενδιαφεροντα εστιατορια. Οι Βιεννεζοι τρωνε νωρις (σχετικα με τους Ελληνες) περιπου οχτω το βραδυ. Εφταμισυ με εννια ολα τα ρεστωραν ειναι γεματα. Μετα αρχιζει και κοπαζει και η κινηση και ο θορυβος. Τα αλογακια του Stephansplatz πανε κι αυτα σιγα σιγα για υπνο. Ολη μερα περιδιαβηκαν ποιος ξερει ποσες φορες τα καλντεριμια.

Βραδακι λοιπον κατα τις εννια. Εχει πολυ κοσμο εξω. Ο κοσμος της Kärntnerstraße ειναι περισσοτεροι ξενοι εκεινη την ωρα. Ο Ερρικος εχει ενα απογευματινο ραντεβου ,και ειπαμε μετα να βρεθουμε στις οχτωμιση, εκει στην αρχη του πεζοδρομου να παμε για φαγητο.

Φτανω στην ωρα μου και δεν τον βρισκω, αλλα ξερω αυτα τα ραντεβου καμια φορα τραβανε λιγο παραπανω. Καθομαι στο πεζουλι της Οπερας και χαζευω τον κοσμο που πηγαινοερχεται. Εκει ακριβως μπροστα μου βρισκεται και η κυλιομενη σκαλα που οδηγει στο μετρο του Karlsplatz. Κοσμος μπαινοβγαινει στην Οπερα, αλλοι με παλιομοδιτικα Αυστριακα κουστουμια, αλλοι με κομψα συνολα, αλλοι παλι με τα απλα τουριστικα τους ρουχα.

Το υπογειο της Karlsplatz τη νυχτα συγγεντρωνει πολλους περιθωριακους, που οσο περνα η ωρα η κατασταση τους γινεται απελπιστικη. Μερικα βραδυα γυριζοντας αργα στο μετρο τους βλεπω και σφιγγει η καρδια μου. Εκει λοιπον απο τα υπογεια βγαινουν καποια στιγμη απανω τρια νεαρα παιδια. Ενα αγορι γυρω στα 17 και ενα νεαρο ζευγαρι, μαλλον κατω απο 20 και οι δυο. Ο νεαρος καθεται διπλα μου στο πεζουλι και οι αλλοι ορθιοι μπροστα του και συζητανε. Δε χρειαζεται πολυ για να καταλαβω οτι τα παιδια ηταν ντοπαρισμενα.

Σε μερικα λεπτα το ζευγαρι απομακρυνεται και μενει μονο το παιδι, το νεαρο αγορι. Τι αγωνια κι αυτη, παλευει με το σακκιδιο του, ψαχνει να βρει κατι, παραμιλαει. Βγαζει ενα χαρτακι διπλωμενο στα τεσσερα και κανει απεγνωσμενες προσπαθειες να το ανοιξει. Δε τα καταφερνει και πεφτει πισω απο το πεζουλι στον παρτερι με το γκαζον. Με χιλιες προσπαθειες σηκωνεται αλλα του πεφτει το χαρτακι στο δρομο. Καινουργια παλη για να το πιασει απο κατω. Αδειανα γαλαζια ματια.

Εχουν περασει δεκα λεπτα και το παιδι ειναι μονο του εκει και αγωνιζεται να ανοιξει το χαρτακι. Απο το πληθος εμφανιζεται μια κοπελιτσα. Επισης ζαλισμενη αλλα σε μικροτερο βαθμο. Τον πλησιαζει και τον βοηθαει. Καθεται διπλα κι αυτη και γινεται καποιος διαλογος που δε νομιζω οτι εχει νοημα.

Διπλα κι εγω να αναρωτιεμαι τι εγινε, και γιατι αυτα τα παιδακια ειναι ετσι. Ποιος φταιει, η οικογενεια τους, ο κοσμος που τα περασε καλπαζοντας, καποια ατυχια, καποια αδικια, τι αραγε. Εχοντας μεγαλωσει τρια παιδια τρομαζω στην ιδεα οτι ενα απο τα δικα μου θα μπορουσε να εχει φτασει σε τετοιο σημειο. Οχι απλα τρομαζω, ανατριχιαζω, παγωνω. Μη βιαστει να μου πει κανεις για το σπιτι και για την οικογενεια γιατι ξερω πολυ καλα οτι μια λαθος παρεα και αρχιζει η ζωη του παιδιου να αλλαζει. Ασχετα αν εγω ημουν τυχερη και τα παιδια μου ειχαν καλες παρεες, πιστευω οτι ειναι πολυ λεπτο το θεμα και ποτε δεν πρεπει να επαγρυπνα η μανα η ο πατερας, και παλι ομως οι παραγοντες που θα οδηγησουν ενα παιδι να σερνεται ετσι ειναι παρα πολλοι και πολλες φορες αορατοι.

Η εικονα εμεινε μαζι μου, και ειναι ακομα μαζι μου και ηθελα να βοηθησω το παιδι, να to βοηθησω να διαβασει τουλαχιστο το χαρτακι του. Δε το εκανα. Δεν ηξερα τι να κανω ειλικρινα. Δεν φοβηθηκα οχι, απλα δεν ξερω πως να χειριστω ενα τετοιο θεμα. Το μονο ομορφο στην ιστορια ειναι οτι η “γνωστη” η “αγνωστη” φιλη του τον βοηθησε στο τελος.

Τι γινεται πια, ετσι θα γινουν τα αγγελουδια του κοσμου? Εμεις φταιμε? Οι ρυθμοι της ζωης φταινε. Δεν το εγραψα το ποστ αυτο για να βρουμε λυσεις ουτε για να αποδωσουμε ευθυνες. Νομιζω οτι η κατασταση εχει ξεφυγει πολυ και το μονο που μπορω να πω αποψε ειναι οτι τα παιδια πριν χαθουν πρεπει να τα αγαπαμε. Ισως τοτε να σταματησουν να χανονται.

Δεν ηθελα να ειναι τοσο μαυρο το ποστ, απλα μια νυχτα φανταστηκα, αθελα μου μου βγηκε ετσι μολις αρχισα να γραφω. Λυπαμαι αν σας στεναχωρεσα, συνειρμοι ειναι αυτοι.

Ελπιζω να ανεβασω λιγο τη διαθεση με τις φωτογραφιες της νυχτας

Σας φιλω γλυκα.

Παρασκευη με κρασακι

Επιτελους εφτασε ενα Σαββατοκυριακο ηρεμο.

Δεν εχω να ταξιδεψω.

Δεν εχω να ετοιμασω του κοσμου τα φαγητα.

Δεν ειμαι καλεσμενη πουθενα. Δεν εχω καλεσει κανενα.

Η Παρασκευη αρχισε με δροσια και λιακαδα και μεχρι να φτασει το μεσημερακι ο υδραργυρος ανεβηκε στους 26 βαθμους.

Ο τοπος εχει πρασινισει, αυτο που καποτε ειχα πει “το καινουργιο πρασινο”, που δεν εχει ακομα προλαβει να το ξεθωριασει ο καλοκαιρινος ηλιος. Θυμαστε τις ροζ μανολιες ; Τωρα ειναι καταπρασινες. Ανθισαν και οι αζαλεες στον κηπο.

Θα βγω αυριο μια βολτα στη γειτονια να βγαλω φωτογραφιες γιατι βρισκεται στις μεγαλες της ομορφιες.

Το βραδυ παμε για σουσι με τον Ερρικο. Γυριζοντας εχουμε ανοιχτα τα παραθυρα και ακουμε τριζονια. Τα τριζονια ειναι για το καλοκαιρι οτι τα χελιδονια την ανοιξη.

Φερνω και μερικες φωτογραφιες απο ενα μικρο wine stube στην Βιεννη. Τυρακι, σαλαμακι και κοκκινο κρασι. Οσο πιο απλα τοσο πιο νοστιμα. Καθαρες γευσεις. Ετσι για να φιαξουμε παλι ορεξη.

WEIN botschaft

1010 Wien, Annagasse 12

0664/463 77 22

H ιδιοκτητρια Christina Rojik διαθετει μια μεγαλη συλλογη απο κρασια Αυστριακων οινοπαραγωγων. Εκτος απο αυτα ομως υπαρχουν εξαιρετικα Ιταλικα και Ισπανικα κρασια. Το φαγητο που τα συνοδευει ειναι απλο σε στυλ Antipasti, που το φιαχνει παντα εκεινη την ωρα με αποκλειστικα βιολογικα προιοντα. Αυστριακες σπεσιαλιτε με χοιρινο οπως το Rindercarpaccio και εξαιρετικα τυρια απο το Τιρολο και την Ιταλια. Εχει φρεσκοψημενο χωριατικο ψωμι και νοστιμωτατο λιοψωμο. Η Christina Rojik περιποιειτα καθε πελατη προσωπικα και εξηγει την προελευση καθε προιοντος που προσφερει παντα με ενα γλυκο χαμογελο. Αν ποτε περασετε απο τη Βιεννη αξιζει μια επισκεψη στο μαγαζι της. Πολυς κοσμος καταληγει εκει μετα την οπερα. Να σημειωσω οτι το μικρο τριανταφυλλακι που βλεπετε να στολιζει την πιατελα με τα τυρια, ειναι μαγιατικο και τρωγεται.

Rindercarpaccio με συκα μαριναρισμενα σε κρασι

Στην υγεια μας.

mandarina duck

Ολοι θα ξερετε την περιφημη Ιταλικη φιρμα ειδων ταξιδιου mandarina duck. Χαρακτηριζεται απο τα εντονα αλλα γλυκα χρωματα και απο τα κομψα σχεδια της. Στην Βιεννη βρισκεις παρα πολλα καταστηματα με συλλογες της.

Εκεινο που ισως δεν εχετε δει απο κοντα ειναι η απιθανη παπια που εδωσε το ονομα της σ’ αυτη την φιρμα. Την πραγματικη mandarina duck. Ουτε κι εγω την ειχα δει μερχι που βρεθηκα στη Βιεννη και συγκεκριμενα στους κηπους των ανακτορων του Schönbrunn. Εκει σε μια λιμνουλα κι ενω περπαταγαμε αμεριμνα με την Μαργαριτα και τον Αλοις, λεει για μια στιγμη ο Αλοις: Α! μια mandarina duck! Αυτοματα η Μαργαριτα κι εγω κοιταξαμε γυρω να δουμε ποια στυλατη υπαρξη κρατα καποια ομορφη τσαντα. Τα γυναικεια μυαλα λειτουργουν περιεργα!

Ομως εκει μπροστα στα ματια μας κολυμπουσε το πανεμορφο τουτο πλασμα. Κοιταξτε το! Σαν πριμαντονα που ξερει ποσο αξιζει, διεσχιζε τα νερα καμαρωτη και αγερωχη. Κοιταξτε την απο κοντα ποσο ομορφη ειναι. Δειτε πως καθρεφτιζεται στο νερο. Σαν ψευτικη φαινεται. Σαν καποιος να την ζωγραφισε. Εμεινα μαγεμενη αγαπητοι φιλοι με την κουκλα παπια και γι αυτο αποφασισα να της αφιερωσω δικο της ποστ.

Εδω βλεπετε το σπιτι της ομορφης mandarina duck. Την λιμνουλα στο Schönbrunn. Και ενα μερος απο τις καταπρασινες αλεες στους κηπους.

Σας φιλω γλυκα!

Τα Café της Βιεννης – μερος πρωτο – Café Mozart και τα ωραιοτερα γλυκα.

Tο Παρισι και η Βιεννη ειναι γνωστα για τα καφε τους. Απο τον δεκατο εννατο αιωνα τα Café ειναι τοπος συγγεντρωσης των διανοουμενων, και απολαυσης ενος καλου καφε με ενδιαφερουσα συζητηση. Κι ενω τα Café του Παρισιου κατα μηκος της γνωστης Μπουλεβαρ Σαιντ Μισελ εχουν γινει λιγο πολυ τουριστικα, τα Café της Βιεννης διατηρουν τον τοπικο τους χαρακτηρα. Παρ’ ολο που μερικα απο αυτα ειναι σε πολυ κεντρικα και τουριστικα μερη, ειναι καταμεστα απο Βιεννεζους που σταματουν εκει για να απολαυσουν τον καφε τους, διαβαζοντας μια ημερησια εφημεριδα που διατιθεται παντα στην εισοδο. Το Café Mozart για παραδειγμα, βρισκεται ακριβως απεναντι απο το μουσειο Albertina και διπλα στο Hotel Sacher που επισης διαθετει δικο του Café.

Η φωτογραφια ειναι απο την ταρατσα της Αλμπερτινα.

Παρ’ ολα αυτα, ειναι πολυ πιο αγαπημενο στεκι. Ο εσωτερικος διακοσμος ειναι στο στυλ του δεκατου εννατου αιωνα, σε χρωματα μπορντω και χρυσο. Οπως ολα τα παλια Café ψηλοταβανο με εντυπωσιακους πολυελαιους και βαριες κουρτινες. Στο Café Mozart πηγα περισσοτερες φορες απο οτι στα αλλα, γιατι το πρωτο γλυκο που εφαγα εκει μου αρεσε τοσο πολυ ωστε ηθελα να δοκιμασω και τα αλλα του.

Το πρωτο μου γλυκο εκει ηταν μια τουρτα κερασι. Υπεροχη γευση, το συνοδεψα με ενα καφε “Μαρια Θηρεσια” που εχει μεσα λικερ πορτοκαλι και ξυσματα πορτοκαλιου στην σαντιγυ . Ετσι ξαναπηγα την επομενη φορα μαζι με τον “ετσι” και δοκιμασα μια τουρτα φραουλα.

Τα Café ειναι ανοιχτα απο το πρωι για breakfast, μετα προσφερουν καφε και γλυκα το δε μεσημερι και το βραδυ Βιεννεζικες σπεσιαλιτε. Εκει λοιπον που ειχα ορμηξει στις φραουλιτσες, επεσε το ματι μου στο πιατο ενος Αγγλου κυριου που καθοταν στο διπλανο τραπεζακι. Ειχε περαγειλλει αρνακι φετες ψητο απιστευτα σενιαν, και διπλα ειχε ενα πουρε απο μπιζελακια. Εκανα μια νοερη σημειωση να το δοκιμασω καποια στιγμη αλλα τελικα δε τα καταφερα.

Την τριτη φορα που πηγα ηταν παλι νωρις απογευματακι, με πολυ υπεροχο καιρο, τραπεζακια εξω, και με παρεα το Βασιλη και την Ελενη. Εκεινο το απογευμα δοκιμασα το Topfenstrudel που ειναι κατι σε γιαουρτοπιττα με φυλλο, ας πουμε η αυστριακη μπουγατσα. Ισως το πιο ωραιο γλυκο που εφαγα εκει. Τρελλαινομαι για γαλακτερα και κρεμωδη γλυκα. Η επομενη φωτογραφια ειναι μια απο τις τουρτες σοκολατας που προτιμα παντα ο Ερρικος.

Στα Café της Βιεννης θα ξαναγυρισω την επομενη εβδομαδα. Cafe Sperl, Cafe Frauenhuber, Cafe Griensteidl, Sacher Cafe, Opera Cafe και τα ειδη καφε που μπορειτε να παραγειλλετε στην Βιεννη. Ως τοτε πολλα φιλια με γευση απο το ..

το περιφημο λικερ Mozart.