tourist in my own city

Οταν δεν υπαρχουν σχεδια για διακοπες τον Αυγουστο,  μπορεις καποιο Σαββατοκυριακο η καποιο απογευμα, να ξανανακαλυψεις την πολη που μενεις.  Σιγουρα δεν εχεις παει παντου. Ακομα και στα μερη που εχεις παει, κατι εχει ξεφυγει απο την προσοχη σου.  Τωρα οταν λεω η “πολη μου”  καπου με χαλαει.  Γιατι το Ντι Ση που με φιλοξενει τοσα χρονια, δεν ειναι η ” πολη μου ” .   Η Αθηνα ειναι η πολη μου, και αυτη η αρρωστια δεν προκειται να μου περασει ποτε.    Δε μαραζωνω ομως,  το Ντι Ση μπορει να ειναι η αρτηριοσκληρωτικη πολη των γερουσιαστων,  η πολη αστακος απο σεκιουριτυ, αλλα εχει να προσφερει πολλα σε καποιον που θα αποφασισει να κανει μια βολτα.  Απο τα μουσεια της,  τις γκαλλερι,  τις φυσικες παραποταμιες ομορφιες,  τα φιν φον εστιατορια της Bethesda,  τα ωραια καταστηματα της Wisconsin Avenue, ακομα και το  Georgetown που ειναι η πιο  urban chic περιοχη του.   Το Σαββατο πηγα μια βολτα στο Friendship Heights οπου παλιοτερα ειχα θεαθει με την συνμπλογκερ και φιλη“γοργονα”, και ανακαλυψα πολλα καινουργια στεκια που θα τα επισκεφτω αργοτερα με παρεα.  Για παραδειγμα το χαριτωμενο tasting room winebar.com,   και το tynan coffee and tea, για ενα καφε.  Οι αμερικανοι τελευταια εχουν ανακαλυψει αυτο το κονσεπτ του καφέ οπου μπορουν να αραξουν με εφημεριδες και περιοδικα, με βιβλια η με φιλους για κουβεντουλα με τις ωρες. Εκεινο που δε ξερω ειναι αν αυτο το ξεσηκωσαν απο τους Ευρωπαιους, η αν τους αρεσε η ιδεα που εισηγαγε το Σταρμπακς με μερικα τραπεζακια εξω πριν λιγα χρονια.  Οπως και να εχει το πραγμα, προοδευουν πολιτιστικα.

Την Κυριακη κατεβηκα πιο χαμηλα, μεχρι το Georgetown.  Χιλιες φορες εχω επισκεφτει το Georgetown και δε το βαριεμαι.  Να τι διαφορετικο ειδα.

Κατεβαινοντας την Cady’s  alley ειδα τραπεζακια εξω στο Αυστριακο στεκι Leopold’s Kafe.

.. και δοκιμασα σαλαμακια και μια εκπληκτικη “oliven pissaladerie”

.. την ατελειωτη ουρα στο Georgetown Cupcake που ειναι τουλαχιστο διακοσια μετρα με ηλιο η βροχη.


..καποιον να παιρνει μεσημεριανο υπνακι διπλα στα φιν φον καταστηματα.

.. και μια μπανιερα που εγινε πολυθρονα μετα την διχοτομηση. Αυτο θα πει recycling!

Α!  κι αυτο!

Σκεφτομαι λοιπον να κανω κι αλλες τετοιες εξορμησεις και να μην αφησω τον Αυγουστο να με παρει απο κατω.  Η αναρτηση αφιερωνεται στην Σοφη που μου λειπει, και στο Γαβριλακι που δεν εχει σχεδια για τον Αυγουστο.

assaggi restaurant, mozzarella bar

The fact that Domenico Cornacchia, chef and owner of Assaggi, used to be a chef  at Café Milano, one of my absolutely favorite restaurants in DC, was enough credentials for me to try  Assaggi, an Italian restaurant and mozzarella bar  he opened two years ago in Bethesda.
Horray! Finally some food  that is the closest to Italian in the DC area.  This concept of “mozzarella bar” was introduced by Assaggi in the United States, and it features mozzarella cheese imported from various Italian regions, as well the best from American cheese-making companies. Mozzarella was not the best I have tasted, however the condiments accompanying the cheese and especially the jam made of green tomatoes was extraordinary.  Assaggi serves along with these an extraordinary rustic bread.  The restaurant is famous for the pasta. However that day they had a special blackened fish that really sounded (and tasted) great.
Assaggi is a cozy restaurant that reminds me a of a European Cafe’.  Small tables, discrete lighting, and the only thing that reminded me that I am still in the US was the level of noise!  At some point I will return for the pasta.
Cheers!


Green tomato marmalade
Organic roasted peppers
Marinated organic eggplant
Basil marinated zucchini


BURRATA
RICOTTA DI BUFALA
MOZZARELLA DI BUFALA

Κεφτεδακια με αγγιναρες σαλατα

blackened turbot on a bed of vegetables. (special)

Assaggi di gelato

Lemon tart with raspberries.

Assaggi Restaurant Mozzarella Bar.

4838 Bethesda Ave., Bethesda, MD 20814 – tel . 301.951.1988

eXtreme Sunday

Απογευμα ανυποψιαστης Κυριακης. Τελειωνω με ενα μικρο συναπαντημα αγαπημενων φιλων στο φμπ. Ειμαι τυχερη σκεφτομαι και χαμογελω. Ετοιμαζομαι τους λεω για μια εκδρομουλα στο νοτιο Μερυλαντ. Ο ηλιος ακομα εκει πανω. Φορω το μαυροασπρο μεταξωτο μου φουστανακι, και ξεκινω ολο χαρα. Θελω μια ωρα για να φτασω στο κτημα του Brian και της Carole.

Στα δεκα λεπτα αρχιζει να βρεχει.  Ειχαν πει για μια συντομη καταιγιδα, σαν αυτες που εμφανιζονται τοσο συχνα τα απογευματα του καλοκαιριου.  Η βροχη δυναμωνει πολυ, και ενας δυνατος αερας λυγιζει τα δεντρα μεχρι που τα κλαδια ακουμπανε το χωμα.

Εχω ηδη μπει στον δακτυλιο 495 της Washington.  Στο ραδιοφωνο μιλανε για καποιον ανεμοστροβιλο που σχηματιζεται.  Το νερο δυναμωνει σε σημειο που δεν βλεπω πια.  Σιγα σιγα σταματω αριστερα στο βοηθητικο διαζωμα και περιμενω.  Ολοι κανουν το ιδιο.   Οταν βρισκεσαι στο δρομο κατω απο τετοιες συνθηκες δεν μπορεις να κανεις τιποτε αλλο.  Περιμενεις.

Περνα ενα τεταρτο με το νερο να πεφτει τουλουμια, και τον εκφωνητη να συμβουλευει τον κοσμο να μην βγει εξω.   Ομολογω οτι τα χρειαστηκα.  Περνανε ακομα δεκα λεπτα και κοπαζει το μεγαλο κακο. Το νερο πεφτει ακομα αλλα με τους υαλοκαθαριστηρες μπορω να δω.  Ξεκινω.  Παιρνω την δεξια λωριδα και πηγαινω οπως ολοι με τα φωτακια να αναβοσβηνουν.   Γρηγορα ολοι αγκαταλειπουμε την δεξια λωριδα, αφου ο αερας εχει ξερριζωσει δενδρα και τα εχει πεταξει στο δρομο.  Το στομα μου εχει στεγνωσει και τα χερια μου ειναι μουδιασμενα.

Οι συνεχεις ειδησεις λενε οτι περασε ο κινδυνος ανεμοστροβιλου, οτι κακο εγινε εγινε.   Η βροχη δεν σταματα αλλα τα εμποδια ειναι επικινδυνα.  Δεντρα και κλαδια παντου, ενας χαλασμος, ενα ρημαδιο.  Φτανω στου Brian με το στρες να εχει περασει πανω απο το κεφαλι μου μετα απο μιαμισυ ωρα.   Οπως μπαινω στο κτημα βγαινει ο ηλιος.  Παρκαρω και αφηνομαι προσπαθωντας να χαλαρωσω.  Κρατιεμαι να μη ξεσπασω σε κλαμματα.  Παντα μετα απο μεγαλο στρες αυτο μου συμβαινει αυθορμητα.

Οι φωτογραφιες που φερνω σημερα ειναι απο το διαδυκτιο.  Οι καταστροφες ειναι τεραστιες.  Δυο ανθρωποι εχασαν τη ζωη τους απο δενδρα που επεσαν πανω στα αυτοκινητα τους.  Σπιτια καταστραφηκαν.  Χιλιαδες ανθρωποι δεν εχουν ρευμα.   Βρηκα ενα βιντεακι που δειχνει περιπου τις συνθηκες που αντιμετωπισα στο δρομο.  Η αληθεια ειναι οτι μονο εκ των υστερων συνειδητοποιω ποσο ασχημα ηταν. Δειτε το.

Σιγα σιγα ερχονται και οι αλλοι φιλοι.  Προσπαθω να βρω το κεφι μου και ειναι δυσκολο γιατι ειμαι εξαντλημενη.  Το κτημα ειναι ομορφο και ηρεμο τωρα.  Τα σταχυα χρυσα και ο κηπος γεματος λουλουδια.  Μαζευουμε τις γλαστρες που τις σκορπισε ο αερας.  Λιγο κρασακι μας χαλαρωνει και μιλαμε για την αναπαντεχη θεομηνια,  ο καθενας αφηγειται τις δικες του ιστοριες.

Το gazebo του Brian ετοιμαζεται για την καβουροφαγια.  Ο αερας εχει δροσισει.  Δεκαοχτω φιλους χωρεσε το gazebo. Δεκαοχτω φιλους, απειρα καβουρια,  πολλα μπουκαλια μπυρας και κρασιου, και πολλα γελια.  Πως ο φοβος ηρθε και καταλαγιασε μεσα σε μια ωρα;

Φιν φον τροπος να σπαμε δαγκανα καβουριου με το χερακι της ωραιοτατης κουμπαρας που καθεται διπλα μου για τα δικα μας ψου ψου!

Τελειωνουν τα καβουρια,  τα ποτηρια γεμιζουν ξανα,  και ο ηλιος αρχιζει να παιρνει την κατηφορα.  Αφηνω το gazebo  και παω να τον ξεπροβοδισω.

Καθε βραδυ απολαμβανεις αυτη την εικονα; ρωταω τον Brian.  Φωτια ο οριζοντας.  Ο ηλιος πλαγιαζει και παρασυρει μαζι του ολη την ανταρα.  Σκεφτομαι ποσο αλλαξε η φυση μεσα σε δυο ωρες.  Ποσο  με φοβισε και ποσο με ηρεμησε.

Δευτερα, 26

Η εικονα που παρουσιαζουν οι δρομοι ειναι απελπιστικη.  Τα δενδρα εχουνκλεισει πολλους δρομους.  Τρεις φορες   κανω μεταβολη επι τοπου  και διαλεγω εναλλακτικη πορεια, προσπαθωντας να φτασω στο γραφειο. Τα φαναρια δε δουλευουν και οι ουρες των αυτοκινητων ειναι ατελειωτες.  Εχω κανονισει απο την Παρασκευη μια συναντηση με μερικους συνεργατες. Χρειαζομαι να κλεισω μια αιθουσα αλλα με ευτη την κινηση δεν θα προλαβω. Παιρνω τηλεφωνο την ρεσεψιονιστ να μου το κανονισει.  No connection μου βγαζει στο display.  Ψυλλιαζομαι οτι δεν εχουμε ρευμα.  Φτανω στο γραφειο αλλα δεν εχει νοημα να ανεβω απανω. Ουτε ρευμα, ουτε προσβαση.  Τηλεφωνα, αναβαλλω τα παντα και γυρνω σπιτι.  Παντου συνεργεια, παντου πυροσβεστικες,  ολοι προσπαθουν να μαζεψουν τα ασυμμαζευτα.  Αυριο ολα θα ειναι πιο ομαλα.  Αλλη μια μπορα περασε.  Ειμαστε καλα.

Σας φιλω γλυκα.

national harbor

Ανοίγω δειλά δειλά τα πατζούρια για να μπεί λίγος άερας καί λίγο φώς.  Τριγυρνώ σε μέρη όμορφα κάτι καλοκαιριάτικες μέρες τής  “πρωτεύουσας” , καί βγάζω φωτογραφίες μέ τό κινητό (ομολογώ οτι τόσο καιρό δέν τα κατάφερα νά κοιτάξω γία μια κάμερα).  Παίζω με τά χρώματα, μέ τίς σκίες και μέ τήν κίνηση.  Σάς σκέφτομαι.  Συγκεκριμένα σκέφτομαι ότι μού λείπει το “ασπρο”  κι αυτή είναι μιά σκέψη εντελώς παθητική.  Από την άλλη,  είναι μέρες τώρα πού είμαι τόσο ήρεμη. Πού μπορώ να σκέφτομαι αντί να γράφω καί να κρατώ τη σκέψη γιά μένα.   Για τούς φίλους,  γία τούς περαστικούς,  γιά τήν δική μου ισορροπία,  φέρνω τίς εικόνες μου.   Ελπίζω νά σάς αρέσουν κι εσάς.  Σάς φιλώ γλυκά ,και δέν θα αργήσω πολύ.




16th Street

Εδω στην  ” πρωτευουσα ”  οι δρομοι μας ειναι γραμματα και νουμερα.  Τα γραμματα πανε  ανατολικα-δυτικα, ενω τα νουμερα πανε βορεια-νοτια.  Η δεκατη εκτη οδος  ειναι ενας δρομος που ξεκινα σχεδον απο τον Λευκο οικο και  διασχιζει ολο το βορειοδυτικο τμημα του DC  μεχρι να φτασει στο νοτιο Μερυλαντ στην περιοχη Silver Spring.   Ειναι ενας δρομος που  εχει μηκος περιπου 12 χιλιομετρα,  με τρομερη κινηση τις ωρες αιχμης αφου ειναι απο τις κεντρικες αρτηριες που ενωνουν το Μερυλαντ με το κεντρο.  Τωρε βεβαια οταν λεμε κεντρικη αρτηρια, μη φανταστειτε καποιο φαρδυ δρομο.  Η δεκατη εκτη εχει συνολικα δυο λωριδες προς καθε κατευθυνση,  ειναι δρομος μα κακο οδοστρωμα αφου τα κονδυλια της “πρωτευουσας”  δεν επιτρεπουν πολυτελειες του τυπου “ας φιαξουμε τους δρομους μας”.

Επισης  η 16η οδος εχει κι ενα αλλο κουσουρι. Εχει φαναρια καθε δεκα μετρα και οταν αυτα συντονιστουν αντιθετα απο τους δικους σου ρυθμους,  παιζει ενα απιστευτο σταματα-ξεκινα  που σε κανει να βριζεις θεους, δαιμονες, τον δημαρχο της πολης και την κακουργα μεταναστευση.

Ενα αλλο χαρακτηριστικο της ειναι οτι δεξια και αριστερα κοντα στο κεντρο υπαρχουν πολλες πρεσβειες, και καθ’  ολο το μηκος υπαρχουν εκκλησιες διαφορων θρησκειων η και αιρεσεων.  Ετσι  υπαρχουν συναγωγες,  η μεγαλοπρεπεστατη Μασσωνικη Στοα “The House of the Temple” ,  Καθολικες,  Πρεσβυτεριανες,  εκκλησιες Βαπτιστων,  Μεθοδιστων,  και μεχρι προ τινος και η εκκλησια Σαϊεντολογιας που εχει μεταφερθει τωρα στην 20η οδο.  Αναμεσα τους βρισκεται  και  Ορθοδοξη εκκλησια των Αγιων Κωνσταντινου  και Ελενης.

Εκατερωθεν του δρομου, οι δεξιες λωριδες μετα τις ωρες αιχμης γινονται παρκινγκ, με αποτελεσμα, η μεταβαση προς το κεντρο να γινεται ενα απιστευτο μαρτυριο.  Προς τα βορεια οταν τελειωσουν οι πρεσβειες και οι εκκλησιες, η 16η οδος γινεται  γειτονια πρωτα Ισπανοφωνων της κεντρικης Αμερικης (περιοχες Columbia Heights  και  Adams Morgan),  γινεται ειδυλλιακη στην περιοχη του  Rock Creek Park,  και πλουσια γειτονια οπως πλησιαζουμε στο Μερυλαντ στην περιοχη Upper Chevy Chase.

Οι φωτογραφιες στη σημερινη αναρτηση ειναι απο μια διαδρομη  που εκανα περσυ το Νοεμβρη προς το κεντρο.  Τις ειχα φυλαξει σε ενα αρχειο που ονομαζεται : ” Οταν δεν βρισκεις τι να γραψεις, ελα δω μαναρι μου και σουχω τεφαρικια” .   Ξεναγηση λοιπον στην “πρωτευουσα”  της παγκοσμιας πολιτικης καφριλας μεχρι να ερθει το Σαββατοκυριακο, να ριξει παλι οτι θυμηθει ο ουρανος  και να μιλησουμε για τον καιρο.

Σας φιλω γλυκα!

Kellari – New York comes to Washington

Kellari, 1700 K St Washington, DC 20006-3817 – (202) 535-5274

A quick review in English.

On a Sunday afternoon, the town looks like a ghost town, the place is almost empty but completely dysfunctional.  It takes more than half hour to bring the appetizers and an hour and a half for the main course.  The saganaki and the greek sausage excellent, everything else unimpressive.  I want to visit the place once more for dinner on a Friday night after two or so months to give it a chance to organize the kitchen and the service.  The place is recommended for the fresh imported fish. I hope that will be better. So far, I did not see or ate anything to support all the positive  reviews.

Η Κ street παρ’ ολο που βρισκεται στο κεντρο της Washington, εκει που περνα την ημερα του ο κοσμος που εργαζεται για την ομοσπονδιακη κυβερνηση, δεν ειχε καποιο εστιατοριο να βριθει απο ζωη τα μεσημερια. Ετσι περιπου γραφει στην κριτικη του για το Kellari DC ο Tom Sietsema την περασμενη εβδομαδα στην Washington post. Και συμπληρωνει οτι, την ημερα που το επισκεφθηκε, δειπνουσε εκει ο περαστικος απο την πολη μας Πατριαρχης Κωνσταντινουπολης Βαρθολομαιος, περιστοιχισμενος απο φρουρα.
Μετα απο τετοια εισαγωγη και μετα απο την μαλλον θετικη κριτικη, φυσικο επομενο ηταν να μας τραβηξει την προσοχη και να σπευσουμε να κανουμε κρατησεις για την Κυριακη το μεσημερι που μας περασε. Ηταν μια ηλιολουστη μερα, που εκανε την διαδρομη απο το Μερυλαντ μεχρι το κεντρο της Washington εξαιρετικα απολαυστικη. Κατεβαινοντας την 16η οδο τα φθινοπωρινα χρωματα ηταν μαγευτικα και δε σταματουσα να φωτογραφιζω, για να μπορεσω σε καποια επομενη αναρτηση  να σας τα δειξω.
Ηξερα για το εστιατοριο της Νεας Υορκης Kellari Taverna και διαβασα οτι αυτο ανηκει στην ιδια επιχειρηση. Η Νεα Υορκη παντα χαιρει καλης γαστρονομιας, και η Ουασινγκτων γενικα υστερει. Ετσι καθε τετοια κινηση, ειναι ευπροσδεκτη απο εμας και ακομα περισσοτερο οταν ειναι Ελληνικη η κουζινα.
Το εστιατοριο που ανοιξε πριν ενα μηνα περιπου, διαφημηζει για την Κυριακη brunch, και γι αυτο λοιπον βαλαμε πλωρη κι εμεις. Μαλλον ομως δεν καναμε σωστη επιλογη. Κι αυτο γιατι το κεντρο της Ουασινγκτων τις Κυριακες, ειναι η πολη φαντασμα. Ολα τα δημοσια γκαραζ ειναι κλειστα για τον φοβο των τρομοκρατων, και οι λιγοστες θεσεις στο δρομο φυσικα ειναι ολες πιασμενες. Με αφηνει ο Ερρικος να πιασω το τραπεζι και να βρει με την ησυχια του να παρκαρει. Μπαινω σε ενα χωρο ευχαριστο αλλα.. αδειανο. Μια η ωρα μεσημερι Κυριακης, μονο δυο παρεες ετρωγαν ηδη. Με οδηγει η κοπελλα της υποδοχης στο τραπεζι και την πληροφορω οτι περιμενω παρεα σε λιγα λεπτα. Η σωστη ερωτηση.. τι νερο προτιμω, και ο σερβιτορος παει να αφαιρεσει το εξτρα σερβιτσιο. Του λεω οτι περιμενω παρεα σε λιγα λεπτα. Ερχεταιτ ο bus boy και φερνει το νερο και παει να παρει το δευτερο σερβιτσιο. Του λεω οτι περιμενω παρεα σε λιγα λεπτα.
Εν τω μεταξυ ερχεται και ο Ερρικος μπαϊλντισμενος απο την αγραν παρκινγκ και συγχρονως εισβαλλει στο εστιατοριο μια παρεα απο 16 Αιθιοπες που ηρθαν μαλλον κατι να γιορτασουν. Ετσι εχουμε τωρα πριπου 22 ατομα σε ενα χωρο που μπορει να φιλοξενησει πανω απο 120. Το ματι μου παιρνει τρεις σερβιτορους, δυο σεφ, ενα μπαρμαν κι ενα μανατζερ. Δινουμε παραγγελια πριν απο την μεγαλη παρεα. περιπου στις μια και δεκα. Στην αρχη ερχονται τα προκαταρκτικα μπιρμπιλικια τυ μαγαζιου που ηταν, ενα καλαθακι με γλυκα κρουασσανακια και μαφινς και μια πιατελιτσα με τρια γλυκα spreads. Το ενα ηταν μαλλον cream cheese με κατι που δε καταλαβα, το αλλο μερεντα (!) και το τριτο βουτυρο χτυπημενο με λιγη φραουλα. Τωρα για να πω την αμαρτια μου, παρ’ ολο που ακομα σερβιραν brunch, αυτα τα γλυκακια θα τα προτιμουσα το πρωϊ με τον καφε μου.

Για ορεκτικο παραγγελνουμε σαγανακι και σπανακοπιττακια.  Τα ορεκτικα εφτασαν στις 1:45, περισσοτερο απο μιση ωρα απο την ωρα της παραγγελιας. Εν τω μεταξυ γνωρισαμε και τον μανατζερ τον κυριο Φ. που το καταλαβε οτι περιμεναμε με τις ωρες και δικαιολογηθηκε οτι οταν δεν εχει κινηση αποσυντονιζονται στην κουζινα.  Ο αποσυντνισμος αυτος ειχε σαν αποτελεσμα να σερβιριστει πρωτα η μεγαλη παρεα που παρηγγειλε μετα.  Το σαγανακι ηταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ.  Φιαγμενο με κεφαλοτυρι. Δε λεω μου αρεσουν κι αλλα τυρια οπως το χαλουμι, η το κασερι, αλλα αυτο το σαγανακι ηταν τελειο.  Φυσικα δεν ελειπε και η θεατρικη φλογα που αναψε με κονιακ Μεταξα κι εσβησε με λεμονακι.


Οι σπανακοπιτες μπορει να φαινονται ομορφες, αλλα κατα τη γνωμη μου ηταν ξαναζεσταμενες, μπορει και χτεσινες.  Το φυλλο δυσκολα κοβοταν και μασιοταν. Το δε εσωτερικο φυλλο ηταν ζυμαρι.

Για κυριως πιατο παραγγειλαμε και οι δυο απο το brunch menu.

Αυγα με μελιτζανες:  Ψημενο ψωμακι, μελιτζανα στο γκριλλ,  αυγα ποσε με σαλτσα Ολανταιζ , ντοματα και ριγανη απο τον Ταϋγετο (!), πρασινη σαλατα και πατατες fingerling.   Αυτη ηταν η επιλογη του Ερρικου.

Eggs Ulisses για μενα. Μια μεριδα απο τα ιδια αλλα εχουμε ενα μικρο μπιφτεκακι απο αρνισιο κιμα και η σαλτσα ειναι τζατζικι.   Να πω την αμαρτια μου παλι,  δεν ενθουσιαστηκα.  Το πιατο του Ερρικου ηταν πιο ντελικατο γευστικα.  Οι πατατες παρ’ ολο που απο μονες τους αυτη η ποικιλια ειναι νοστιμη, ειχαν μια επιπεδη ακαθοριστη γευση.  Ο Ερρικος που  δεν μπορει και χωρις λιγο.. κρεατακι παρηγγειλε και τα χωριατικα λουκανικα και τα βρηκε εξαιρετικα.

Το κυριως γευμα εφτασε στις 2:30, μιαμιση ωρα μετα την παραγγελια.  Το γευμα  συνοδευτηκε με  ενα ποτηρι αφρωδες  λευκο ” Ωδη Πανος”  του Σπυροπουλου που θα επρεπε να ηταν καλο οταν εμφιαλωθηκε γιατι σε μας φανηκε corky.   Τωρα ολα αυτα μπορει να σας φαινονται υπερβολικα, αλλα κι εγω ειμαι πιο αυστηρη οταν προκειται για Ελληνικο φαγητο και μαλιστα αξιωσεων που μας αντιπροσωπευει εδω.  Και οπου κι αν βρισκομαι, η αναμονη μιαμιση ωρα για να φαω, με χαλαει, ιδιεταιρα οταν το μαγαζι ειναι αδειο.  Εν τω μεταξυ ο μανατζερ ξαναζητησε συγνωμη.

Δεν ειμαι ανθρωπος που απαιτω. Ποτε δεν απαιτω κατι. Αλλο προσδοκια και αλλο απαιτηση. Οταν ομως δεν ειμαι ευχαριστημενη θα το γραψω. Εαν με ρωτησουν θα το πω. Καθομαι και προσπαθω να απολαυσω οτι μου προσφερουν.  Μπορει εαν ημουν μανατζερ και γνωριζα Ελληνες που τους επρηξαν στο κακο σερβις (το νερο δεν ανανεωθηκε παρα μονο οταν αδειασε το ποτηρι και ζητησαμε εμεις)  ισως λεω να κερνουσα ενα γλυκο. Τις καθημερινες,  ειμαστε γεματοι, λεει ο μανατζερ, τους διωχνουμε.  Τους διωχνετε και τις Κυριακες λεω απο μεσα μου.  Γλυκο δεν παραγγειλαμε για να μη περιμενουμε μεχρι τις 4:00.   Στην εξοδο υπαρχει ενας δισκος με μπουκιτσες μελομακαρονα και κουραμπιεδακια. Ωραια λεπτομερεια.

Παμε τωρα να δουμε και τον εσωτερικο χωρο λιγο.

Μετα απο ολα αυτα που εγραψα, θελω να ειμαι δικαιη. Θα δωσω δυο μηνες ακομα στο Κελλαρι και θα παω για ψαρι ενα βραδυ Παρασκευης.  Να εχει στρωσει το προσωπικο, να εχει μπει η κουζινα σε μια ροτα.  Η πρωτη μου εντυπωση απογοητευτικη, αλλα και οι κριτικες οι θετικες που διαβασα με προβληματιζουν.

Εδω βλεπετε τον Ερρικο χαμογελαστο!  Ειναι γιατι ακομε δεν εχε δει την κληση που του εβαζε η τροχονομα καθως πλησιαζαμε  στο αυτοκινητο (μιλαμε για 2 λεπτα)  επειδη ο ποπος του εξειχε 20 ποντους πισω απο την κοκκινη πινακιδα.  Να ανοιγετε τα  παρκινγκ της φωναξε, κι εκεινη του απαντησε, κανονικα ειναι $50 αλλα σου εκανα σκοντο μονο $30.

Σας φιλω γλυκα.

Redwood Restaurant and Bar – and a pre-Christmas stroll in Bethesda Lane

Erricos is back and as always looking for delicious new places to go “avec moi”  on a relaxing weekend. This time he discovered the restaurant and bar “Redwood”  on Bethesda Lane off Elm Street.  Before we even got into the restaurant, Bethesda Lane itself was a big surprise for me.  A beautiful pedestrian lane, already decorated with a big Christmas tree and huge menoras, with many cute little shops that attract a woman’s eye.  Although we have been in the neighborhood before visiting “Mon Ami Gaby” and ” Thyme Square”,  we never reached this little secret of Bethesda.  I got so excited, that food was the last thing on my mind.  The first shop that I discovered turning the corner,  was the Bluemercury Apothecary and Spa one of my favorite places to go and the only place in Washington besides Neiman Marcus where I can find my Aqua di Parma cologne. I really had to go down town for this, and as we turned the corner and I faced the blue letters and the yellow boxes, I stuck my face on the window. There are other beautiful places to visit on Bethesda lane including Ginger , le pain quotidien , Le Creuset and many more. But let’s  go have a bite in the restaurant, and then I will take you with me outside for an early Christmas escape.

redwood2

(this picture is from the internet)

The Redwwod Restaurant and Bar has the open look of Californian restaurants and the  “Frank Lloyd Wright”  feeling in it’s  decoration.  The food is fresh American with an Italian touch.  The people young and very friendly.  The menus are printed on a recycled large piece of paper which I suppose needs to be replaced regularly.  What makes always a good impression to me is when the waiter asks me if I prefer tap water to bottled.   We decided to share a couple of appetizers before the main course.  Erricos picked the grilled octopus salad, and my eyes stopped at the  artisanal cheese and meat selections.  I like cheese very much, and so far I have not found great american cheeses except for some aged cheddars.  But I decided to go for it modestly ordering  two cheeses and the terrine de campagne.

PB140143 (1024x447)

The octopus salad was a combination of small pieces of baby octopus grilled and marinated, served with farro, olives, onion and cilantro.  A very well balanced combination and a very good choice for appetizer as the smooth farro prepares the stomach for the first sips of wine which in this case was a rose from California.  A Sangiovese from the Alexander Valley wineries.

PB140145 (1024x768)

artisanal cheese and meat

4 each / 3 for 11 / 5 for 18 deluxe meat & cheese board 36
goat monocacy silver ash rind, cherry glen farms, MD
so” cow sweet grass, green hill dairy, GA
semi-firm sheep dante, wisconsin sheep dairy co-op, WI
semi-firm cow stony man, jersey cow, VA
blue st. pete’s select, faribault, MN

speck americano cold smoke-cured pork
duck rille!e slow braised shredded duck leg
capicola paprika spiced, cold smoke-cured pork shoulder
terrine de campagne veal, pork, chicken
prosciuto salt-cured ham

I am so happy I went with the local cheeses, as for the first time I can say that I ate great American cheese.  The goat cheese from Maryland was exquisite.  Not as crumbly as the French goat, a bit creamier with an amazing taste.  Now,   I don’t know where are the goats in Maryland, but wherever they are, they are responsible for this wonderful taste.  The second selection, the blue cheese from Minessota was also superb, and now I really want to return and order the delux cheese and meat board. Just this and wine.

PB140146 (1024x809)

Both Erricos and I selected the grilled pork loin with crushed potatoes and olive oil, topped with figs and broccoli rabe.  The meat was perfectly grilled, juicy inside,  the broccoli still alive with a wonderful buttery taste.  The sauce very light the combination a good dish.  As I was eating, my eye caught  the waiter bringing a hamburger (from local cattle as the menu described) to the guests  next table.  It really looked great and I want to come back to try that too.

PB140138 (1024x768)

Let’s see now some pictures taken in the restaurant, with a glimpse  of the beautifully decorated Bethesda lane.

PB140139 (1024x768)

PB140140 (1024x768)

We decided not to have desert in the restaurant as Erricos found an Ice Creme parlor  named Dolcezza next to it  and wanted to try it.  After all  the anticipation, we did not like the ice cream. It was very sweet for our taste.

PB140147 (1024x768)

As we exited the restaurant, I stopped to take a photograph of a case full of beautiful apples in  the restaurant’s foyer,  left there for the guests to grab.

PB140151 (1024x768)

Then we saw a little Christmas..

PB140152 (1024x768)

..and some more Christmas…

PB140154 (1024x714)

.. and some Hanukkah ..

PB140156 (1024x768)

.. and some fin fon hats and ballerinas behind the shop’s windows.

PB140157 (1024x767)

I want to end this post with a nice picture I found on the internet.  It is from a fashion show last summer in Bethesda lane.  Lovely girls with a pink drink.  I will return to Bethesda Lane, probably next weekend for shopping.  And lunch.. and whatever more!

Bethesda Row 019_0

Redwood  Restaurant and Bar. 7121 Bethesda Lane, Bethesda, MD 20814  301.656.5515

Σας φιλω γλυκα.. αυτο δεν μπορω να το γραψω αγγλιστι, χανει το νοημα του.

παμε βολτα -georgetown

P6070002 (1024x749)

Κατεβαινουμε την Wisconsin Avenue πλησιαζοντας προς το ποταμι. Αριστερα μας αφηνουμε μικρα γραφικα καφενεια που στεγαζονται σε παλια townhomes.

P6070006 (1024x758)

Παρκαρουμε στο υπογειο των Georgetown Shops γιατι απο τοτε που εφυγε η Σοφη χασαμε το ιδιωτικο μας γκαραζ.  Προσπερναμε την Παταγωνια που ειναι τεραστιο καταστημα για σπορτσμεν και περιηγητες. Μεταξυ μας το δεσποινριον δεν τα παει πολυ αυτα τα μαγαζια γιατι δεν της αρεσει να παιρνει τα βουνα.  Δεξια μας βλεπουμε το καναλι C&O.

P6070008 (1024x755)

Το C&O Canal ( Chesapeake and Ohio ) ανοιχτηκε το 1825.  185 μιλια υδατινου δρομου που συνεδεε τον ποταμο Ποτομακ με τον ποταμο Οχαϊο και αποτελεσε για χρονια μια ευκολη και οικονομικη λυση για τη διακινηση προϊοντων.   Ενας συλλεκτης ηλιου εχει ξαπλαρει ανασκελα στο πεζουλι για να ξεκουραστει απο την ποδηλασια.

P6070009 (1024x768)

Πανω απο τη γεφυρα περνα το τραμ γεματο τουριστες.  Θα τους παει βολτα γυρω γυρω στο Τζωρτζταουν.

P6070010 (1024x769)

Μερα ηλιολουστη και ζεστη, ολοι οι ποδηλατες εχουν βγει για βολτα.  Κυκλοφορουν πολλοι ποδηλατες στην πρωτευουσα που προσφερεται για διακινηση αφου διαθετει ειδικα δρομακια για το σπορ.

P6070014 (1024x732)

Τζωρτζταουν σημαινει.. τουβλακι.  Ειδικα η παλια περιοχη γυρω απο το καναλι και το ποταμι ειναι ολη κτισμενη με τουβλα.  Ο σκελετος των κτιριων ομως ειναι μεταλλικος και τα αστρα που βλεπετε ειναι  η καταληξη των ραβδων που κρατανε το κτιριο.  Αυτο ειναι ενα παλιο οικοδομημα, ακομα και οι κασες χρονολογουνται απο τα μεσα του δεκατου ενατου αιωνα.

P6070015 (837x1024)

Διασχιζουμε την Κ στρητ που βρισκεται κατω απο ενα υπερυψωμενο αυτοκινητοδρομο.  Περναμε απεναντι για να φτασουμε στον ποταμο Ποτομακ.

P6070017 (1024x768)

Αιθεριες υπαρξεις με μαγιουδακια κανουν ηλιοθεραπεια, ποδηλατες ξεκουραζονται και δεσποιναρια σουλατσαρουν και φωτογραφιζουν. Απεναντι ειναι η πολιτεια της Virginia με το αστικο κεντρο Crystal City, νοτιοανατολικα  του Arlington.

P6070019 (1024x764)

Ο θορυβος απο δυτικα μας κανει να σηκωσουμε το κεφαλι.  Πανω απο το Kennedy  Center που ειναι μεγαλο καλλιτεχνικο κεντρο στην πρωτευουσα βλεπουμε το προεδρικο ελικοπτερο.  Ο Ομπαμα πεταει απο πανω μας.

P6070028 (1024x768)

Με τη βοηθεια του νερου στο καναλι,  λειτουργουσαν μυλοι αλευριου αλλα και αλλες μοναδες παραγωγης που απαιτουσαν ενεργεια.

P6070032 (1024x768)

Ανεβαινοντας παλι προς τα πανω ξαναπερναμε το καναλι και συνανταμε πολυχρωμα κανω.

P6070035 (1024x766)

Μια σταση για να αγορασουν οι πυροσβεστες μπισκοτακια και παγωτα στην Μ στρητ.

P6070039 (1024x768)

Ακομα και σημερα χρησιμοποιειται το τουβλακι για συγχρονα κτιρια για να μη  χαλασει ο χαρακτηρας της περιοχης, οπως αυτο που στεγαζει ενα γαλλικου τυπου ζαχαροπλαστειο και καφενειο.

P6070042 (1024x761)

Ριχνουμε μια ματια πισω και βλεπουμε την Μ στρητ σε ολο το μηκος της.  Δεξια και αριστερα εμπορικα καταστηματα, για να σπας τη βολτα με χαζι και ψωνια.

P6070053 (1024x768)

Επι τελους καθομαστε για μια μεσημεριανη μπουκιτσα στο Καφέ Μιλανο στην Προσπεκτ στρητ.  Παλιοτερα ειχα γραψει για το καφε που συγγεντρωνει πολλους ανθρωπους των γραμματων, των μηντια, αλλα και απλα δεσποιναρια που εχουν ξελαχταρησει να φανε κατω απο μια ομπρελλιτσα.

P6070046 (1024x753)

Τι εχουμε λοιπον;  Εχουμε κολοκυθανθους γεμιστους με μοτσαρελλα και αγκιναρα, βουτηγμενους σε κουρκουτι κι ελαφρα τηγανισμενους.
P6070051 (1024x757)
Ακομα εχουμε Μπαφαλο Μοτσαρελλα με οργανικες ντοματες και βασιλικο γιατι κατω απο τον ηλιο τι πιο ομορφο απο τις απλες καθαρες και δροσερες γευσεις.

Το καπελλο που πηρα στη βολτα μου δεν το εφερα, το φυλαω για να κανω την ετησια αναρτηση, “στραβα το καπελλακι μου 2009”. Τρεμετε Ιταλιανες!!!!

friendship heights shopping

P6060026
Στα συνορα του βορρειου DC με το νοτιο Maryland,   βρισκεται η παλια γειτονια Friendship Heights.   Κατα μηκος της Wisconsin Avenue σ’ αυτη τη γειτονια βρισκεται η “καλη αγορα”  της  “πρωτευουσας” .   Μεγαλες  μωλ με σημαντικα εμπορικα ονοματα, ωραια εστιατορια αλλα και υπεροχη επιλογη για βολτα και χαζι.  Το δεσποιναριον βρεθηκε το Σαββατο το πρωϊ εκει γιατι ειχε ραντεβου με δυο τσαχπινικα φουστανακια, και με την ευκαιρια σας φερνει μερικες φωτογραφιες.

Η αναρτηση ειναι αφιερωμενη στην Σοφη που ηταν για τρια χρονια η α λα μπρατσετα κολλητη μου εκει, και στην μικρη Γοργονα που εκανε βολτες μαζι μου πριν μερικες εβδομαδες.   Μονο που επρεπε να ηταν σημερα εκει.  Ολα τα καφε ηταν ανοιχτα, τα τραπεζακια εξω,  ποσες φορες δεν σκεφτηκα… αχ βρε γοργονα ολα ειναι ταϊμινγκ!

Μια απο τις παλιοτερες Μωλ ειναι η περιφημη Mazza Gallerie.  Σ’αυτη στεγαζονται παλιες φιρμες οπως τα καταστηματα Neiman Marcus,  Ann Taylor  και Willliams Sonoma.

P6060020

Παλιοτερα υπηρχε ενα μεγαλοπρεπο κτιριο με τρουλο που στεγαζε εμπορικα καταστηματα που επαψαν να υπαρχουν.  Το Woodward and Lothrop εκλεισε πριν απο δεκαπεντε χρονια περιπου και το Hechcts που αγοραστηκε απο τα καταστηματα  Macy’s .   Το παλιο κτιριο κατεδαφιστηκε και στη θεση του εγινε το καινουργιο Bloomingdale’s Chic.  Σε προεκταση συνεχιζεται να κατασκευαζεται ενα υπεροχο συγκροτημα με στοες και περατζαδες και σχεδον καθε μερα ανοιγει κι ενα καινουργιο καταστημα.  Σημερα ειχε εγκαινια ενα απαστραπτον  Sephora με ΟΛΕΣ  τις υπεροχες μαρκες απο YSL μεχρι Dior και Laura Mercier.  Η χαρα της καθε κουκλας wannabe.

Μπαινω και δοκιμαζω τρια ανδρικα αρωματα..σε χαρτακια εννοειται. Και τα τρια απο τον ιδιο ελληνικης καταγωγης ντηζαϊνερ Τζων Βαρβατο. Το κλασσικο,  το Artisan και το Vintage.  Ειναι και τα τρια υπεροχα, αλλα μπερδευομαι και δεν μπορω να καταληξω ποιο μ’αρεσει πιο πολυ.  Καταληγω στο Vintage.  Φυσικα βαζω και στους καρπους των χεριων μου φς φς φς .. ενα  Kelly Caleche και με το πακεττακι μου συνεχιζω την καλοκαιρινη μου βολτα.

P6060019

Το καινουργιο Bloomie’s ειναι ενας απαστραπτων χωρος με λευκο μαρμαρο κατω και μαυροντυμενες ευγενικες κυριες  και με ονοματα μπουτικ που δε βρισκεις συχνα στην πρωτευουσα.   Ειχε βαλει ενα 40% εκπτωση χτες και με βολεψε αφανταστα αφου τα δυο μου (τα λατρεψα) φορεματακια ηταν εντελως προσιτα.   Στον τελευταιο οροφο προσφερεται καφες στις πελατισσες (και στους πελατες μη ξεχνιομαστε.. ενα σωρο παλληκαρια κυκλοφορουν εκει)

P6060034 (1024x768)

Λεπτεπιλεπτος και ψηλη υπαρξη διασχιζει τη λεωφορο Wisconsin, ισως κατεθυθνομενη προς το Chadwick’s  με τα τραπεζακια εξω. Ο ορισμος της διμετρης.. δεν ειδα φατσουλα για να προσθεσω και το κουκλα αλλα θα ηταν..δε θα ηταν;

P6060063 (1024x768)

P6060025

Το Νημαν Μαρκους ειναι ενα ακριβο καταστημα.  Οταν πουλησω το μεγαρο ισως να παρω κατι και απο εκει.  Θυμαμαι καποια φορα με την Σοφη μπηκαμε μεσα και ειχε μια εκθεση με κοσμηματα.  Φανταστικα! Η κυρια με ειδε που χαλβαδιαζα ενα ωραιοτατο κολιε με ροζ μαργαριταρια. Μου λεει ” Θελετε να το δοκιμασετε?”  Ναι απαντω εγω και κανω κλαπ τη μαλλουρα για να φτασει το λαιμο μου.  Το κολλιε ηταν θεσπεσιο!  Μου λεει η κυρια,  ..πηγαινετε μεχρι την πορτα να το δειτε κοντα στον ηλιο.  Σωστη προταση.  Παω, οντως τελειο.  Κοιταω την τιμη στον καθρεφτη και τοτε με ελουσε κρυος ιδρωτας. Φοραγα μια περιουσια στο λαιμο μου!  Λεω της Σοφης .. παμε να το επιστρεψουμε (φανταστηκα οτι οπως θα πλησιαζα την πορτα θα με παρακολουθουσαν οι καμερες)  Με προσοχη.. αχ λεω.. πολυ ομορφο αλλα ο τονος του ροζ ειναι λιγο οφφ.. ετσι ειπα η αυθαδης και χαμογελωντας βουτηξα την Σοφη και την παρεσυρα εξω απο το καταστημα!!

P6060024

P6060054 (1024x768)

Ηταν μια μερα που αρχισε λιγο συννεφιασμενη αλλα εξελιχθηκε σε μια τρελλη λιακαδα.  Ετσι η βολτα ηταν απιστευτα ευχαριστη και αναζωογονητικη πριν γυρισω στην ερημια μου.

P6060061 (1024x769)

Και διαφορες κυριουλες με ψωνια.

P6060028 (1024x768)

Το εστιατοριο  Maggiano’s  ειναι ενα κλασσικο αγαπημενο στεκι απεναντι απο την Ματσα Γκαλερί.   Τα μεσημερια προσφερει light fare  και καφε με νοστιμα γλυκα ιταλικης εμπνευσης.  Τα βραδυα βαρβατο Ιταλικο φαγητο κι ενα φιλετο που ο Κωνσταντινος πιστευει οτι ειναι το καλυτερο στην Ουασινγκτων.  Παλιο στυλ επιπλα μεσα σε παει ξαφνικα σε ενα κοσμο κλασσικο αλλα οχι ξεχασμενο.

Ακριβως απεναντι το εστιατοριο  Rock Creek,  που στεγαζεται στην Mazza Gallerie, ειναι το ιδανικο μερος για φαγητο για οσους προτιμουν λιγες θερμιδες, οργανικα προϊοντα και ολα αυτα σε γκουρμε πακετο.  Πραγματικα με τεσσερα η πεντε πιατα απολαμβανεις και δεν φευγεις αγκομαχωντας.

P6060053 (1024x768)

Η τελευταια φωτογραφια ειναι ΕΙΔΙΚΑ για την γοργονιτσα μου. Για να θυμαται την αυλη των θαυματων που σταματησαμε και ηπιαμε καφε.  Τωρα επρεπε να σε ειχα!!!!

Υ.Γ.  Τελικα εκεινο το πορτοκαλι δε το παιρνουμε κατοπιν παρεμβασης της αγαπημενης μου Ταλισκερ που μου θυμισε οτι ΔΕΝ ειμαι 20  χρονων,  αλλα αυτα που πηρα τα λατρεψα και ξερω οτι μου πανε!!  Να σας τα δειξω η γινομαι πολυ εξπλισιτ;

Ενας υπεροχος ηλιος εχει σκαρφαλωσει στον πρωϊνο ουρανο.  Κλεινω και παω να ετοιμαστω για καινουργια ξεφρενη βολτα. Αυτη τη φορα παιρνω και τον Ερρικο  μαζι μου. Παμε Τζωρτζταουν, βρηκε λεει μια τρατορια αουτ οφ δις γουερλντ.  Φυγαμε. !!

Update : αντε να σας δειξω τα φουστανακια μου.  Στην γκαλερι παραπανω στην τελευταια σειρα.  Με κλικ θα τα δειτε πιο κοντα.

local school exhibitions

Ειναι γεγονος της ανοιξης εδω στην “πρωτευουσα” , αλλα και σε αλλα μερη εδω στο αμερικα, να γινονται καλλιτεχνικες εκθεσεις μαθητων απο διαφορα σχολεια της περιοχης σε μεγαλες “mall” .   Ετσι ενω ο κοσμος βγαινει για ψωνια, εχει και την ευκαιρια να θαυμασει τα καλλιτεχνηματα μικρων και μεγαλων μαθητων. Σε αυτες τις εκθεσεις παιρνουν μερος ολα τα σχολεια της περιοχης απο το δημοτικο μεχρι το γυμνασιο και το λυκειο (αντοιστιχες βαθμιδες εδω ειναι elementary, middle and high schools).  Ζωγραφικη, γλυπτικη, καλλιτεχνικη χειροτεχνια, σχεδιο μοδας, ολα τα μεσα και ολες οι μορφες εκφρασης αντιπροσωπευονται σε αυτες τις εκθεσεις. Παρουσιαζονται αναρτημενες σε τελλαρα στη μεση των μεγαλων διαδρομων της μωλ αναμεσα στα καταστηματα.  Πολυς κοσμος τα προσπερνα.  Μ’ αρεσει να χαζευω τις ζωγραφιες των παιδιων.  Μερικες ειναι τοσο ομορφες που σε κανει να σκεφτεσαι οτι αξιζει να τα βοηθησουν να εξελιχθουν.  Φυσικα τα μαθηματα τους και οι μικρες αυτες εκθεσεις ειναι μια αρχη.  Σας φερνω φωτογραφιες απο μια τετοια εκθεση που βρεθηκε στο δρομο μου  το Σαββατο που μας περασε.  Πενακι, καρβουνο, λαδια, νερομπογιες, κολλαζ, ολα παιζουν, ολα βγαζουν απο μεσα τους τη δημιουργηκοτητα.  Αφιερωμενο  στην συνονοματη μου Δεσποινα Κ. και στον αγαπητωτατο Παναθηναιο που το ταλεντο τους με μαγευει.

p4250061-807x1024

p4250073